د اسلامي فقہ د مختلفو مذهبونو بانیان لکه ابوحنیفه، شافعي، احمد بن حنبل، مالک، جعفر او نور د مجتهدینو مطلق په توګه منل کیږي. د مجتهدینو دې ډلې خپل اصول الفقه جوړ کړي ترڅو احکام (حکمونه) استخراج کړي، او دوی د بل چا لخوا محدود نه دي، یعنې دوی خپلواک دي.

The founders of various schools of Islamic Fiqh such as Abu Hanifah, Shafi‟i, Ahmad bin Hanbal, Malik, Jafar and others are considered Mujtahideen Mutlaq. This category of Mujtahideen set up their own Usul al-Fiqh to extract the Ahkam (rules) and are not restricted by others i.e. they are independent.

دا مجتهدین د مجتهد مطلق د وضع کړي اصول الفقه پیروي کوي ترڅو احکام استنباط کړي؛ مثلاً امام ابویوسف د امام ابوحنیفه د طریقه کار پیروي کوله.

These Mujtahideen follow the Usul al-Fiqh set up by the Mujtahid Mutlaq to extract the Ahkam (rules); e.g. Imam Abu Yusuf adhered to Imam Abu Hanifah‟s methodology.

دا مجتهدین، چې په یوه مذهب کې وو، عموماً د خپلو مکتبونو د لارښوونو په تعقیب احکام استنباط کول. په دې حال کې هم، دوی خپل پیښوا امامانو ته په ځانګړو مسایلو کې د تابعیت پابند نه ګڼل. دا خبره په دې شاهده ده چې دوی داسې نظرونه لرل چې د خپلو مشرو امامانو له نظرونو سره مخالف وو. په حقیقت کې، ځینې مجتهدین، لکه امام ابو یوسف، د مجتهد مطلق درجې ته ورسیدل، خو د امام ابوحنیفه د احترام له امله یې خپل مستقل مذهب جوړ نه کړ.

These Mujtahideen, within a Madhab, generally followed the guidelines of their respective schools to extract rulings. Nevertheless, they did not consider themselves bound to follow their Imams in the implementation of particular issues. This is borne out by the fact that they have held opinions that were opposed to those of their leading Imams. As a matter of fact, some Mujtahideen such as Imam Abu Yusuf reached to the level of Mujtahid Mutlaq, but didn‟t form his own Madhab out of respect for Imam Abu Hanifah.

دا مجتهد کیدای شي یوه یوه مسئله کې د علماوو نظر مطالعه کولای شي او د هغوی دلیلونه پیدا کولای شي، خو داسې هم کیدای شي چې نوي مسایلو کې نوی نظر قائم کولو توان ونلري. په بل عبارت، مجتهد کیدای شي د نورو فقیهانو نظرونه وڅیري او د هغوی ادلّه ومومي، مګر داسې هم کیدای شي چې د نوو مسایلو لپاره نوي نظرونه قائم کړي نه شي.

This Mujtahid would be able to handle one single issue while he may be unable to handle another. In other words, the Mujtahid would be able to study the opinion of other jurists and trace their Adilla (evidences) but may be unable to establish new opinions for new issues.

د حنفي مذهب کې ابوالحسن الکرخي او ابوجعفر الطحاوي، د شافعي مذهب کې ابوالفضل المروزي او ابواسحاق الشيرازي، د مالکي مذهب کې ابوبکر الأبهري او د حنبلي مذهب کې عمرو بن حسين الخرقي د دې کټګورۍ ځای کې ایښودل شوي دي.

Scholars like Abu'l-Hasan al-Karkhi and Abu Ja'far al-Tahawi in the Hanafi school, Abu al-Fadl al-Marwazi and Abu Ishaq al-Shirazi in the Shafi'i, Abu Bakr al-Abhari in the Maliki and 'Amr b. Husayn al-Khiraqi in the Hanbali schools have been placed it this category.