Yüce Allah şöyle buyurmuştur: {Mü'min erkeklere ve mü'min kadınlara haksız yere eziyet edenler, bir iftira ve apaçık bir günah yüklenmiş olurlar.} (el-Ahzâb: 58)

Allah the Almighty has said, {And those who annoy believing men and women undeservedly, bear (on themselves) a calumny and a glaring sin.} (AI-Ahzahb: 58)

Allah ayrıca şöyle buyurmuştur: {Sana uyan müminlere kanatlarını indir.} (Eş-Şuara: 216)

Allah also said, {And lower thy wing to the believers who follow thee.} (Ash-Shu'ara': 216)

Ebu Hureyre (radıyallâhu anh) şöyle demiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: “Allah (Kudsî bir hadiste) şöyle buyurmuştur: 'Kim Benim bir dostuma düşmanlık eder/ona düşmanlık besler ise, ona karşı savaş ilan ederim.' Başka bir rivayette, “Ona bir savaşla haber veririm.” buyurulmuştur."1

Abu Hurairah (may Allah be pleased with him) said, "The Messenger of Allah (pbuh) said, “Allah said (in a Qudsi hadith), "He who is hostile to a friend of Mine, I declare war against. In another narration, “ Then I apprise him with a war.”1

Başka bir hadiste şöyle rivayet edilmektedir: "Bir gün Ebu Sufyan, Selman, Suheyb ve Bilal'in, başka bazı kimselerle birlikte oturmakta olduklarını gördü ve yanlarına geldi."

In another hadith, it is reported that, "Once Abu Sufyan came to Salman, Suhayb and Bilal while they were in gathering with some other people.

Dediler ki: "Allah'a yemin olsun, Allah'ın kılıçları henüz Allah'ın düşmanından hakkını almadı." Ebu Bekir (radıyallahu anh) dedi ki: "Kureyş'in şeyhi ve efendisi hakkında mı böyle sözler söylüyorsunuz?" Sonra Peygamber ﷺ'in yanına gidip ona anlattı. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Ey Ebu Bekir! Eğer onları kızdırırsan, Rabbini kızdırmış olursun." Ebu Bekir (radıyallahu anh) onların yanına dönüp sordu: "Ey kardeşlerim! Sizi kızdırdım mı?" Onlar, "Hayır, ey kardeşimiz, Allah seni bağışlasın" dediler.

They said, "By Allah, the swords of Allah did not yet take its right from the enemy of Allah. Abu Bakr (,may Allah be pleased with him) said, "Did you say such words for the sheikh and master of Quraish? He, then came to the Prophet (pbuh) and told him. The Prophet said, "0 Abu Bakr if you anger them, you anger your Lord". Abu Bakr (pbuh) when to them and asked, "0 my brothers! Did I anger you? They replied, "No, may Allah forgive you our brother?” 2

Allah, Yüce Allah şöyle buyurmuştur: {Sabah akşam Rablerine O'nun rızasını isteyerek dua edenlerle kendini alıkoy.} (el-Kehf: 28)

Allah, the Almighty said, {And keep yourself content with those who call on their Lord, morning and evening, seeking his face.} (AI-Kahf: 28)

Bu ayet, yoksullara öncelik verilmesi hakkında indirilmiştir. Nüzul sebebi şöyledir:

This verse was revealed concerning preference of the poor. Its cause of revelation goes as follows:

Allah'ın Peygamberine (ﷺ) ilk iman edenler fakirler oldu. Bu durum, gönderilmiş her peygamber için geçerlidir.

the first to believe in Allah's Prophet (pbuh) were the poor. This is true with respect of every sent Prophet.

Allah'ın Elçisi (s.a.v.) ashabından Selman, Suhayb, Bilal ve Ammar İbn Yasir (Allah hepsinden razı olsun) gibi fakirlerle birlikte otururdu. Bunun üzerine müşrikler, gerçek Peygamberin ilk alametinin onu fakirlerin izleyeceği olduğunu duydukları için, onu tuzağa düşürmek istediler ve fakirleri uzaklaştırmasını istediler. Bazı müşrikler Peygamber'in yanına gelip şöyle dediler: "Ey Muhammed, fakirleri uzaklaştır, çünkü onlarla birlikte oturmayı küçümsüyoruz. Eğer onları uzaklaştırırsan, insanların ileri gelenleri ve önde gelenleri sana iman eder. Bunun üzerine Yüce Allah şu ayeti indirdi: {Sabah akşam Rablerine, O'nun rızasını dileyerek dua edenleri kovma.} (el-En'am: 52)

The Messenger of Allah (pbuh) used to set with the poor amongst his companions such as, Salman, Suhayb, Bilal and `Ammar Ibn Yasir (may Allah be pleased with them all). Consequently the polytheists wanted to trap him by driving out the poor for they heard that the first sign of the true Prophet is that he would be followed by the poor. Some polytheists came to the Prophet and said, "O Muhammad, drive the poor out for we disdain to sit with them. If you drive them out, the masters and notable of people will believe in you. Consequently, Allah, the Almighty revealed, {Send not away those who call on their Lord, morning and evening, seeking His face.} AI-An'am: 52)

Müşrikler, Muhammed'in fakirleri uzaklaştırmasından ümidini kestiklerinde şöyle dediler: "Ey Muhammed, eğer onları uzaklaştırmayacaksan, bizimle onların arasını ayırmak için onlara bir gün, bize de bir gün ayır." Bunun üzerine Yüce Allah şu âyeti indirdi: {Sabah akşam Rablerine, yalnızca O'nun rızasını dileyerek dua edenlerle kendini birlikte tut; dünya hayatının süsünü ararken gözlerin onları geçip gitmesin.} (Kehf: 28)

When the polytheist despaired of Muhammad driving the poor out they said, "a Muhammad, if you will not drive them out, separate between us by making a day for them and another for us. Consequently, Allah the Almighty revealed, {And keep yourself COl1tent with those who call on their Lord morning and evening, seeking His face, and let not thine eyes pass beyond them, seeking the pomp and glitter of this life.} (Al-Kahf: 28)

Bu, böyle insanlarla birlikte olmanız ve dünyevi kazanç ya da dünyevi cazibelere gözünüzü dikmemeniz gerektiği anlamına gelir.

This means that you should keep yourself amongst such kind of people and should not turn your eyes to worldly gain, or worldly attractions.

{De ki: "Hak, Rabbinizden gelmiştir. Dileyen inansın, dileyen inkâr etsin."} (Kehf: 29)

{Say, the truth is from your Lord." Let him who will, believe, and let him who will, reject (it).} (Al-Kahf: 29)

Ardından Allah, zengin ile fakirin durumunu bir benzetmeyle anlatır: {Onlara iki adamın misalini anlat.} (Kehf: 32)

Then Allah strikes the sii11ilitude of the rich and the poor saying, {Set forth to them the parable of the two men.} (Al-Khaf: 32)

{Onlara dünya hayatının misalini anlat.} (Kehf: 45)

{Set forth to them the similitude of the life of this world.} (Al-Kahf: 45)

Allah'ın Elçisi ﷺ Medine'ye hicret ettiğinde, yoksullar da onunla birlikte hicret etti ve Peygamber'in Mescidi'nin avlusunda yaşadılar. Onlara da Suffe (avlu) ehli denildi.

When the Messenger of Allah (pbuh) migrated to Medina, the poor migrated with him and tbey lived in the courtyard of the Mosque of the Prophet. They, in turn were called the people of Sufa (courtyard).

Mekke'den hicret eden fakirler, sayıca çok fazla olana kadar Medine'de onlara katılırdı (Allah hepsinden razı olsun).

Any poor who migrated from Mecca, would join them in Medina until they were of a huge number (may Allah be pleased with them all).