Allah şöyle buyurur: {Allah'a ve Resûlüne karşı savaşanların ve yeryüzünde bozgunculuk çıkarmak için çabalayanların cezası; öldürülmeleri, asılmaları, ellerinin ve ayaklarının çapraz olarak kesilmesi ya da yeryüzünden sürülmeleridir. Bu, dünyada onlar için bir rezalettir; ahirette ise onlara büyük bir azap vardır.} (el-Mâide: 33)

Allah says, {The punishment of those who wage war against Allah and his Messenger, and strive with might and main for mischief through the land is: execution, or crucifixion, or the cutting off of hand and feet from opposite sides, or exile from the land that is chief disgrace in this world, and a heavy punishment is theirs in the hereafter.} (AI-Ma'idah: 33)

AI-Wahidi şöyle yorumlamıştır: "Allah'a ve Resulü'ne karşı savaş açmak, onlara itaatsizlik etmek demektir." "Yeryüzünde fesat çıkarmak için çalışmak" ifadesi ise insanları öldürmek, onları soymak ve mallarını zorla tüketmek anlamına gelir. Dolayısıyla bir Müslümana karşı silah kullanmak, Allah'a ve Resulü'ne karşı savaşmak anlamına gelir. Bu görüş İmam Malik, İmam Şafiî ve El-Evzaî tarafından da benimsenmiştir.

AI- W ahidi comments, "To wage war against Allah and his Messenger means to disobey them." To strive for mischief through the land" refers to killing people, robbing them, and violently consuming their property. Hence, to take arms against a Muslim stands for fighting with Allah and his Messenger. Such an opinion was held by Imam Malik, Imam Shafi'i, and AI-Awza'i.

Allah'ın şu sözü hakkında: "Öldürülmeleri ya da idam edilmeleri, ya da ellerinin ve ayaklarının çapraz olarak kesilmesi, ya da ülkeden sürülmeleri" – Vahidi, İbn Abbas'tan naklen şöyle demiştir: Bu ayetteki "ev" (ya da) edatı, seçme ve ruhsat bildirmek içindir. Dolayısıyla İmam – Müslümanların lideri – cezayı öldürme, çarmıha germe ya da sürgün olarak uygulamakta tam bir seçim hakkına sahiptir. El-Hasan, Said İbnü'l-Müseyyeb ve Mücahid de bu görüşü desteklemişlerdir.

As to Allah's saying, "Execution............... Or exile from the land", AI-Wahidi said from Ibn 'Abbas that "or" in this verse is used for giving the choice and permissibility. Hence, the Imam- the Muslim leader has the full option to enforce killing, or crucifixion or banishment. AI-Hasan, Sa'id fun AIMusayyab, and Mujahid supported this view.

'Atiyyah'dan gelen başka bir rivayete göre el-Velibi şöyle demiştir: "Ayetteki 'veya' ibaresi serbestlik (ruhsat) bildirmek için değildir; aksine suçların çeşitliliğine göre hükmün sırasını ifade eder. Yani, öldüren ve malı gasbeden kişi öldürülmeli ve çarmıha gerilmelidir. Yalnızca malı soyan kişinin eli ve ayağı kesilmelidir. Malı almadan kanı şiddetle dökenler ise idam edilmelidir. Son olarak, yollarda insanları korkutup öldürme işlemi yapmayanlar ise yurttan sürülmelidir." İmam Şafiî'nin de daha önceki görüşle aynı yönde olduğu nakledilmektedir. Kendisinden şöyle dediği rivayet edilir: "Her suçlu, işlediği suça göre hüküm görür. Öldürme ve çarmıha germe durumunda, kötülük yapan kişi, acı içinde işkenceye maruz kalmaması için önce öldürülmelidir. Sonra üç gün art arda çarmıha gerilmeli, ardından indirilmelidir."

According to another narration through' Atiyyah, AI- W alibi said, "or" in the verse is not for permissibility, but it rather signifies the order of the legal rule "Hukm" in regard to the variant crimes. In other words, those who murder and plunder property must be killed and crucified. Those who only rob property, their hands and feet must be cut off and those who violently shed blood but do not rob property must be put to death. Finally, those who scare people in their ways but do not commit murder must be exiled from the land. Imam Shafi'i is quoted to hare the some previous view. He is mentioned as saying,” Each criminal is judged according to his/her offense. So, in case of killing and crucifixion, the evildoer should first be put to death lest he is painfully tortured. Then, he is crucified for three consecutive days and then let down.

Yalnızca cinayet işlenmesi durumunda, suçlu idam edilir ve cesedi akrabalarına teslim edilerek defnedilmesi sağlanır.

In case of killing only, the criminal is executed and his corpse is to be handed to his kinsmen to be buried.

Hırsızlık cezası olarak el veya ayak kesilmesi hükmü verildiğinde, önce sağ el kesilir ve dağlanır. Eğer kişi tekrar hırsızlığa dönerse, sol ayağı kesilmelidir. Üçüncü kez olursa ise sol eli kesilmelidir.

If the sentence of cutting off of hands or feet, the right hand is first to be lopped off and cauterized. If he returned to theft, his left leg should be severed. In the third time, his left hand should be amputated.

Hırsızların ellerinin ve ayaklarının kesilmesi hakkında Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Biri hırsızlık yaparsa elini kesin. Eğer ikinci kez çalarsa ayağını kesin. Yine çalarsa, diğer elini kesin. Hırsızlıkta ısrar ederse, diğer ayağını kesin."

Concerning the cutting off of thieves' hands and feet the Prophet said, "If someone committed theft cut off his hand, if he stole a second, cut off his leg, if he stole once again, cut off his (other) hand if he insisted on stealing, cut off his (other) leg.” 1

Ebu Bekir ve Ömer (Allah hepsinden razı olsun), hırsızlara bu hükmü uygulama konusunda oybirliğiyle hareket etmişlerdir. Allah'ın {Karşılıklı taraflardan} sözü ise bir elin, ardından bir ayağın kesilmesindeki karşıt sıralamayı göstermektedir.

Abu Bakr and 'Vmar (May Allah be pleased with them all) were unanimously used to inflict such a legal rule upon thieves. Allah's saying" From opposite sides" illustrated the contrasting order in cutting off of a hand at then a leg.

İbn 'Abbas, Allah'ın {Ya da yeryüzünden sürülürler} buyruğuna dair tefsirinde, hırsızın kontrolden çıkmış olması durumunda İmam'ın kanının boşa akıtılması yönünde bir emir vermesi gerektini açıkça ortaya koymuştur. Ancak hırsız yakalanmış durumdaysa, sürgün, onun özgürlüğünü kısıtlayan ve engelleyen bir hapsi ifade eder.

Ibn 'Abbas in his exegesis of Allah's saying {Or exile from the land } made open that if the thief is out of control, the Imam should pass a command to shed his blood in vain. But if he is under arrest, exile connotes imprisonment that restricts and hinders his freedom.