Sahih Muslim'de İbn Mes'ud (radıyallahu anh) şöyle rivayet etmiştir: "Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: 'Yanaklarını döven, yakasını yırtan veya cahiliye dönemindeki çığlıkları atan kimse bizden değildir.'" 1

In Sahih Muslim, Ibn Mas'ud (may Allah be pleased with him) reported, "The Prophet (pbuh) said that, “He who slaps his cheeks, rips his pockets, or calls out the cries of the pre-Islamic period of ignorance is not of us.” 1

Ebu Musa el-Eş'ari (Allah ondan razı olsun) şöyle rivayet etmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ, musibet anında yüksek sesle feryat eden kadından, saçını kazıtan ya da yolduran kadından ve elbisesini yırtan kadından uzak olduğunu bildirmiştir."

Abu Musa AI-Ash'ari (may Allah be pleased with him) reported that, "The Messenger of Allah (pbuh) cleared himself from the woman who loudly lament, the one who shaves or plucks out her hair when being afflicted with an adversity, and the one who rips off her clothes.” 2

Bu türlerin hepsi âlimlerin icmâına göre haramdır. Saçını dağıtmak, yanaklara vurmak, yüzünü tırmalamak ve yüksek sesle feryat edip figan koparmak da yasaktır.

All these types are prohibited according to the consensus of the scholars. It is also prohibited to dishevel one's hair, slap the cheeks, scratch the face and to wail and burst into loud lamenting.

Ümmü Atiyye (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: "Allah'ın Resulü'ne bağlılık yemini ettiğimiz şeylerden biri de yüksek sesle feryat etmemekti."ﷺ 3

Umm 'Attiyyah (may Allah be pleased with her) said, "Among things upon which we gave the Messenger of Allah (pbuh) the oath of allegiance was to refrain from loud lamenting.” 3

Ebu Hureyre (radıyallahu anh) şöyle dedi: "Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: "İnsanlarda bulunan iki haslet küfürdür: Birinin soyunu başkasının soyuna dil uzatmak ve ölü için feryat figan etmek."" 4

Abu Hurairah (may Allah be pleased with him) said, "The Messenger of Allah (peace and blessing be upon him} said, "Two qualities in people are unbelief attacking another's ancestry, and wailing over the dead.” 4

Ebu Said el-Hudri (radiyallahu anh) rivayet etmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ, yüksek sesle ölü için feryat eden kadına ve onu dinleyene lanet etmiştir."5

On the authority of Abu Sa'id Al-Khudri (may Allah be pleased with him) who said, "The Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) has cursed the woman who loudly wails for the dead and whoever listens to her.”5

Ebu Bürde'den rivayet edilmiştir ki, şöyle dedi: "Ebu Musa el-Eş'ari hastalandı ve bunun sonucunda ailesinden bir kadının kucağında baygınlık geçirdi. Kadın da yüksek sesle ağladı, o da onu durduramadı. Kendine geldiğinde şöyle dedi: 'Allah'ın Elçisi ﷺ'in kendisini temize çıkardığı şeylerden ben de kendimi temize çıkarıyorum; yani yüksek sesle feryat eden kadından, musibete uğradığında saçını kazıyan veya koparan kadından ve elbisesini yırtan kadından.'" 6

On the authority of Abu Burda who said, "Once Abu Musa Al-Ash'ari was sick and consequently he fell unconscious in the lap of a woman from his family. She, in turn, cried loudly and he could not stop her. When he became conscious, he said, "I cleared myself from what the Messenger of Allah (pbuh) cleared himself i.e., the woman who loudly laments, the one who shaves or plucks out her hair when being afflicted with an adversity and the one who rips her clothes.” 6

En-Nu'man İbn Beşir (Allah ondan razı olsun) şöyle rivayet etmiştir: "Bir keresinde Abdullah İbn Revaha baygınlık geçirdi. Bunun üzerine kız kardeşi onun için yüksek sesle ağlamaya başladı ve 'Ey falanca!' diyerek seslendi. Kendine geldiğinde ise şöyle dedi: 'Bana söylenmedikçe bir şey söylemedin; sen falanca mısın?'" 1

On the authority of An-Nu'man Ibn Bashir (may Allah be pleased with him) who said, "Once' Abdullah Ibn Rawaha fell unconscious. Consequently, his sister started wailing over him saying, 'O so and so.' When he became conscious, he said, 'You never said something, unless it was said to me are you so and so.” 1

İki Sahih'te de rivayet edilmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurdu: 'Ölü, kabrinde kendisi için ağlanan şey yüzünden azap edilir.'" 2

It is also reported in the two Sahihs that, "The Messenger of Allah (pbuh) said, "In his grave, the dead is tortured with what he was lamenting over?” 2

Ebu Musa'dan (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: "Bir kimse öldüğünde, halkı da onun üzerine, 'Ey efendimiz, ey destekçimiz' ya da 'falan ve falan' diye feryat edip ağlamasın, iki meleğin de ona azap etmekle görevlendirilmesi ve 'Sen falan değil miydin?' demeleri olmasın."3

On the authority of Abu Musa (may Allah be pleased with him) who said, "Never has a person died and his people wail upon him saying, 'O our master, O our sustainer, or the so and so, and two angels not be entrusted with his torture saying, weren't you so and so?”3

Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Yüksek sesle ölüye feryat eden kadın, ölümü gelmeden tövbe etmezse, Kıyamet Günü üzerinde katrandan bir elbise ve uyuzdan bir zırh olduğu halde diriltilecektir."4

The Prophet (pbuh) said, "If the woman who loudly laments the dead does not repent before the time of her death, she will be raised on the Day of Judgment wearing a garment from a tar and a coat of mail from scabies.”4

Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bana iki ahmakça sesi çıkarmak yasaklanmıştır: Bir nimetle ödüllendirildiğinde çıkarılan ses; eğlence, oyun ve Şeytan'ın düdüğü, bir de bir musibete uğradığında çıkarılan ses; yüzünü tırmalamak, ceplerini yırtmak ve ağlamak."

The Prophet (pbuh) also said, "It is forbidden for me to make two foolish sounds, the one when being granted with a blessing; amusement, playing and the flute of Satan, and the other when being afflicted with an adversity; scratching one's face, ripping one's pockets and crying.” 5

Al-Hasan dedi: "İki ses lanetlenmiştir: Bir nimetle ödüllendirildiğindeki ses ile bir musibetle sınandığındaki ses."

AI-Hasan said, "Two sounds are cursed, the sound when being granted with a blessing and the sound when being afflicted with an adversity.” 6

Allah'ın Elçisi ﷺ de şöyle buyurmuştur: "Yüksek sesle yas tutan (ağlayıp feryat eden) kadınlar, Cehennem ateşinde iki sıra hâlinde toplanacak ve ateşte olanlara köpeklerin havlaması gibi havlayacaklardır." 7

The Messenger of Allah (peace and blessing be upon him) also said, "The people who loudly wail will be made into two rows in the Hell-Fire and will bark at the people of the fire as dogs do.” 7

Evzâî şöyle dedi: Ömer b. el-Hattâb (r.a.), bir gün bazı insanların ağladığını duydu. Bunun üzerine onların yanına, beraberindekilerle birlikte girdi ve ağlayan kadına varıncaya kadar onları dövmeye başladı. Kadını da öyle dövdü ki başörtüsü (hicab) düştü. Şöyle dedi: "Dövün onu! Ağlıyor ve bu tür insanların (sözüne) bir saygınlık yoktur. Sizin başınıza gelen musibetten etkilendiği için ağlamıyor, aksine parasını almak için gözyaşı döküyor. Bu, ölülerinizi kabirlerinde ve hayatta kalanları evlerinde ancak zarara uğratır. Ayrıca Allah'ın emri olan sabra bağlanmayı yasaklar ve Allah'ın yasakladığı umutsuzluğu teşvik eder." "Yüksek sesle feryat etmek" (en-niyâha), ölünün iyi vasıflarını anarak yüksek sesle ağlamak ve figan etmek demektir. Ayrıca, ölünün iyi vasıflarını anarak onun için ağlamak anlamına geldiği de söylenmiştir.

AI-Awza'i said, once 'Umar Thn AI-Khattab heard some people weeping, consequently, he entered upon them along with others and started beating them until he reached the woman who was wailing. He also beat her to such an extent that her veil (Hijab) fell down. He commented saying, 'Beat her! She is wailing and there is no sanctity for such people. She does not weep out of being affected with your adversity, rather she sheds tears to take your money. This only harms your dead in their graves and the ones who are still alive in their homes. She also prohibits committing to patience which is the command of Allah and encourages despair which Allah forbids." Loudly lamenting means to raise one's voice with wailing and mentioning the good traits of the dead. It is also said that it means that to weep over the dead by mentioning his good traits.

Alimler, yüksek sesle ağlamanın caiz olmadığını söylemişlerdir. Ölü için ağlamaya gelince, feryat etmeden ya da yüksek sesle yas tutmadan ağlamak yasak değildir. Buhârî ve Müslim'in Sahîh'lerinde, İbn Ömer (radıyallahu anh) şöyle rivayet etmiştir: "Allah'ın Resûlü ﷺ..."

The scholars said it is not allowed to raise your voice when weeping. As for weeping over the dead without wailing or loud lamenting, it is not forbidden. In Sahih of Al-Bukhari and Muslim, Ibn 'Umar (may Allah be pleased with him) reported that, "The Messenger of Allah (peace and blessing be upon him)

Sa'd İbn 'Ubade'yi, 'Abdurrahman İbn 'Avf, Sa'd İbn Ebi Vakkas ve 'Abdullah İbn Mes'ud ile birlikte ziyaret etti (Allah hepsinden razı olsun).

visited Sa'd Ibn 'Ubadah along with `Abdul-Rahman Ibn 'Awf, Sa'd Ibn Abi Waqas and 'Abdullah Ibn Mus'ud (may Allah be pleased with them all).

Bunun üzerine Allah'ın Elçisi ﷺ ağladı. Allah'ın Elçisi ﷺ'in bu halde olduğunu gören insanlar da ağladı. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Duymuyor musunuz?! Allah, gözün yaşından veya kalbin hüznünden dolayı insanlara azap etmez."

Thereupon the Messenger of Allah (pbuh) wept. Upon seeing the Messenger of Allah (pbuh) in this state, the people also wept. The Prophet said, "Don't you hear?! Allah does not torment the people because of the tears of the eye or the grief of the heart.

Bilakis, insanları, "bu"nun karşılıkları sebebiyle azabına uğratır veya rahmetini bahşeder." Ve dilini işaret etti.” 1

Rather, He torments or bestows His mercy upon the people because of the returns of "this" and he pointed to his tongue.” 1

İki Sahih'te, Üsame İbn Zeyd'den rivayet edildiğine göre de şöyle denmiştir: "Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) kızının oğlu, ölüm döşeğinde iken Resulullah'ın (ﷺ) yanına geldi. Bunun üzerine Allah'ın Resulü'nün (ﷺ) gözleri yaşlarla doldu. Sa'd, 'Ey Allah'ın Resulü, bu nedir?' dedi. Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu: 'Bu, Allah'ın kullarının kalplerinde yarattığı bir merhamettir. Allah ancak kullarından merhametli olanlara merhamet eder.'" 2

In the two Sahihs, it is also reported on the authority of Usarnah Ibn Zayd that "The son of the daughter of the Messenger of Allah (pbuh) came to Messenger when he was dying. Thereupon, the eyes of the Messenger of Allah (pbuh) were soaked with tears. Sa'd said, “O Messenger of Allah what is this?' The Prophet said, "This is a mercy which is created by Allah within the hearts of His servants and Allah will only shower His mercy upon the merciful ones (amongst His servants)” 2

Sahih el-Buhârî'de Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet edilmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ, can çekişmekte olan oğlu İbrahim'in yanına girdi. Bunun üzerine Peygamber ﷺ'in gözleri yaşardı. Abdurrahman İbn Avf ona, 'Sen de mi, ey Allah'ın Resulü?' dedi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Ey İbn Avf, bu bir rahmettir.' Bunu iki kez tekrarladı ve şöyle dedi: 'Gözler yaşarır, kalp hüzünlenir, ancak biz Rabbimizi hoşnut eden sözden başka bir şey söylemeyiz. Ey İbrahim, senin ayrılığından gerçekten çok üzgünüz.'"3

In Sahih AI-Bukhari, it is reported on the authority of Anas (may Allah be pleased with him) that, "The Messenger of Allah (pbuh) entered upon his son, Ibrahim, while he was dying. Thereupon the eyes of the Prophet (pbuh) started to shed tears. 'Abdul-Rahman Ibn 'Awf said to him, 'You too, O Messenger of Allah!' The Prophet commented, 'O Ibn Awf, it is a mercy' and repeated it twice and said, 'The eyes shed tears, the heart is grieved, but we do not say anything except what pleases Allah and for your death we are very sad, O Ibrahim.”3

Sahih bir hadiste şöyle buyurulmaktadır: "Ölüye, ailesinin onun üzerine ağlamasından dolayı azap edilir."

As for the Sahih hadith which states, "The dead will be tortured with the weeping of his family over him.” 4

Bu, lafzî anlamıyla alınmamalıdır; âlimler tarafından farklı şekillerde yorumlanmıştır. En açık anlamı, Allah en iyisini bilir, şudur: Ağlama, ölen kişinin ölümünden önce ailesine bunu tavsiye etmiş olması gibi başka sebeplerden kaynaklanıyor olabilir.

It is not to be taken literally, it is interpreted differently by various scholars. The most evident meaning is, but Allah knows best, that the weeping may be for some other reasons such as the deceased person may have advised his family to do so prior to his death.

Şafiî'nin takipçileri şöyle demiştir: "Ölüye ağlamak, onun ölümünden önce de sonra da caizdir. Ancak, 'Bırakın ağlasınlar, fakat ruhu gerçekten alındığında kimseye (ağlatmayın)' diyen hadis uyarınca, ölümünden önce yapılması daha uygundur." Şafiî ve takipçileri, ölümden sonra ağlamanın yalnızca mekruh olduğunu, ancak haram olmadığını belirtmişlerdir. Önceki hadisi şu şekilde yorumlamışlardır: "(Ölümden sonra) ağlatmak mekruhtur." Ölüye yüksek sesle feryat eden kadın, bunu yaparak insanları ümitsizliğe ve sabırsızlığa sürüklediği ve bu da Allah'ın ve Elçisinin emrettiğine aykırı olduğu için böyle azap görecektir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: {Ey iman edenler! Sabır ve namazla yardım dileyin, çünkü Allah sabredenlerle beraberdir. Allah yolunda öldürülenlere "ölüler" demeyin; hayır, onlar diridir, ama siz farkında değilsiniz. Mutlaka sizi biraz korku, açlık, mal, can ve ürün kaybıyla sınayacağız. Sabredenlere müjde ver. Onlar başlarına bir musibet geldiğinde, "Biz Allah'a aitiz ve dönüş de O'nadır" derler.} (Bakara: 153-156)

The followers of Shafi'i said, "The weeping over the dead is allowed before and after his death. But it is preferable for it to be done before the death according to the hadith which states, "Let them (weep), but when his soul is really taken, do not allow anyone (to weep)." Shafi'i and his followers stated that weeping after the death is only reprehensible but it is not forbidden. They interpreted the previous hadith as follows, "It is reprehensible to let them weep (after the death)." The woman who loudly laments the dead will be tormented in such way because she, in so doing, orders the people to be despondent and impatient and this is in contradiction to what Allah and his Messenger has ordered. Allah the Almighty has said, {O ye who believe! Seek help with patient perseverance and prayer: for God is with those who patiently persevere and say not of those who are slain in the way of Allah: "They are dead" Nay, they are living, though ye perceive (it) not. Be sure We shall test you with some thing of fear and hunger, some loss in good, lives and the fruits (of your toil), but give glad tidings to those who patiently persevere, who say, when afflicted with calamity: To Allah we belong, and to Him is Our return.} (AI-Baqarah: 153-156)

'Ata', İbn 'Abbas'tan şöyle dediğini rivayet etmiştir: "Bu, Allah'ın bu tür insanlara destek vereceği ve onları asla hayal kırıklığına uğratmayacağı anlamına gelir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: {Elbette sizi deneyeceğiz.} Yani Allah, bu tür insanlara, sıkıntıya uğramış olanlara davrandığı gibi davranacaktır. Bunun nedeni, Allah'ın her şeyin sonucunu ve akıbetini bilmesi ve sıkıntıya uğrayanların sonucu bilmesine ihtiyaç duymaksızın, onlara bu şekilde davranmasıdır; Allah'ın ihtiyacı yoktur."

'Ata' reported Ibn' Abbas to have said, "This means that Allah will support such people and will never disappoint them. Allah the Almighty said, {Be sure we shall test you.} i.e., Allah will treat such kind of people the same way He treated the afflicted people. That is because Allah knows the returns and consequences of all things and He is in no need for the afflicted to know the result but He just deals with them in such way.

Böylece kim sabrederse, sabrından ötürü ödüllendirilecek; kim de sabretmezse, bu ödülden mahrum kalacaktır. Sonra Allah şöyle buyurmuştur: {Biraz korku, açlık ile.} İbn Abbas şöyle demiştir: {Korku} düşmandan duyulan korku anlamındadır, {açlık} ise kıtlık ve kuraklık demektir. 4 {Mallarda bir eksilme} p, mallarda ve servette azalma ile hayvanların ölümü anlamına gelir. {Canlar} ise ölüm, öldürülme, hastalık ve yaşlılık yoluyla canların kaybı demektir. {Ve meyveler} ise insanların ihtiyaçlarında azalmayı ve meyvelerin kusurlu olacağını ifade eder. Sonra Yüce Allah, bu felaketlere uğrayıp sabreden kimselere müjde vererek ayeti sonlandırmıştır; bunun anlamı, bu musibetlere uğrayıp sabreden herkese Allah tarafından ödül vadedildiğidir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Sabredenlere müjde ver." Sonra onları şöyle tarif etmiştir: {Onlar ki, bir musibete uğradıklarında derler ki.} Yani, daha önce zikredilenlerle musibete uğramışlardır. İyi bir şeye uğramak musibet değildir. {Derler ki: Biz Allah'a aitiz.} Yani, biz Allah'ın kullarıyız ve O, bizi dilediği gibi tasarruf edebilir. {Ve dönüşümüz de O'nadır.} Bu dönüş ölüm yoluyla olacaktır. Allah'a dönüş, yalnızca O'nun hükümdar olacağı anlamına gelir. Çünkü bu dünyada bazı insanlar yönetir, ama bu yetkiden mahrum kalır kalmaz, bütün işin Yüce Allah'ın elinde olduğunu anlarlar.

So, whoever is patient, he will be rewarded for his patience and whoever is impatient, will be deprived of such reward then Allah said,{ with something of fear and hunger.} Ibn 'Abbas said, {fear}means fear from the enemy and hunger means famine and drought. 4 Some loss in goods p, means loss and decrease in property and death of animals. {Lives} means loss of lives through death, killing, disease and old age. {And the fruit} means decrease in needs of people and the fruits will be imperfect. Then Allah the Almighty ended the Ayah with giving good news to those who are patient to indicate that whoever was afflicted with these calamities and was patient, he is promised by Allah to be rewarded, Allah the Almighty said, "But give glad tidings to those who patiently persevere." Then Allah described them saying, {who say when afflicted with calamity.} i.e., they were afflicted with what previously mentioned. To be afflicted with good thing is not affliction. { They say, to Allah we belong.} i.e., we are the servants of Allah and He can dispose with us with whatever He will. {And to Him is our return.} This will be through death. The return to Allah means that He will be the only Sovereign. That is because some people govern in this world, but as soon as they are deprived of it, they know the whole matter will be in the Hands of Allah, the Almighty.

Âişe (Allah ondan razı olsun) anlatıyor: "Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: 'Mümin, başına gelen her musibet karşılığında mükafatlandırılır; hatta batan bir dikenin acısı bile.'" 1

On the authority of `Aishah (may Allah be pleased with her) who said, "The Messenger of Allah (pbuh) said, "Whatever the calamity a believer is afflicted with, he will be compensated for it, even the sting of the thorn.” 1

Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Kim bir musibete uğrarsa, benim ölümümün musibetini hatırlasın; çünkü o, bütün musibetlerin en büyüğüdür." 2

The Messenger of Allah (pbuh) said, "Whoever is afflicted with a calamity, let him remember the calamity of my death for it is the greatest of all.” 2

Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Bir kişinin oğlu öldüğünde, Yüce Allah meleklere şöyle buyurur: 'Kulumun oğlunun ruhunu aldınız mı?' Melekler, 'Evet' derler. Allah buyurur: 'Kalbinin meyvesini aldınız mı?' Melekler, 'Evet' derler. Allah buyurur: 'Kulum ne dedi?' Melekler, 'Seni övdü ve senden sevap istedi' derler. Allah buyurur: 'Kulum için Cennet'te bir ev inşa edin ve ona Hamd Evi adını verin.'" 1

The Messenger of Allah (pbuh) said, "The son of a person died and Allah the Almighty said to the angels, 'Did you take the soul of the son of my servant.'They will reply, 'Yes.' Allah will say, 'Did you take the fruit of his heart.' They will reply, 'Yes.’ Allah will say, 'What did my servant say.' They will say, 'He praised You and sought the reward from You.' Allah will say 'Build a house for my servant in Paradise and call it the house of praise.” 1

Allah'ın Elçisi de şöyle buyurmuştur: "Yüce Allah bir hadis-i kudside şöyle buyurdu: 'İnanan kulumun, bu dünyada en yakın dostunun ruhunu aldığımda, eğer sabretmiş ve sevabını Benden beklemişse, onun karşılığı Cennetten başkası olmayacaktır.'" ﷺ 2

The Messenger of Allah (pbuh) also said, "The Almighty Allah said in a hadith Qudsi, "The reward of my believing servant, if I take the soul of his bosom friend in this world and he was patient and sought the reward from Me, will be nothing except Paradise.” 2

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) da şöyle buyurmuştur: "Âdem oğlunu mutlu kılan şeylerden biri, Allah'ın onun için takdir ettiğine razı olmasıdır; onu mutsuz kılan şeylerden biri de Allah'ın nimetinden hoşnutsuz olmasıdır." 3

The Prophet (pbuh) also said, "Among those things which bring happiness to the son of Adam is to be satisfied with what Allah has destined for him,' and among things which bring him wretchedness is to be dissatisfied with Allah's blessing.” 3

"Ömer İbnu'l-Hattab'dan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: "Ölüm meleği (aleyhisselam)

On the authority of 'Umar Ibn AI-Khattab who said, "When the angel of death (peace be upon him)

ruhunu alan (melek), mü'minlerin ruhunu alırken evinin kapısında duracak. Ailesinden, yüzüne vuran, saçlarını dağıtan ve yüksek sesle feryat edip ağlayan biri olacak.

takes the soul of the believers, he will stand at the door of his house. There will be among his family the one who slaps her face, the one who dispersed her hair and the one who wails and bursts in loud lamenting.

Bunun üzerine ölüm meleği şöyle diyecek: "Neden bu kadar kaygı ve korku gösteriyorsunuz? Allah'a yemin ederim ki, sizden hiçbirinin ömrünü kısaltmadım, hiçbirinizin rızkını azaltmadım ve sizden hiçbirine zulmetmedim. Bu yüzden, şikâyet ediyorsanız ve kaygı bana aitse, bilin ki ben yalnızca bunu yapmakla emrolundum. Ama bu kaygı ölülerinizin üzerine olsaydı, Allah'a yemin ederim ki onun yapabileceği tek şey teslim olmaktır. Eğer bu kaygı Rabbiniz üzerine olsaydı, Allah'a yemin ederim ki siz O'nu inkâr etmiş olurdunuz. Şüphesiz ki hepinizi alana kadar size defalarca döneceğim." Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurdu: "Canım elinde olan Allah'a yemin ederim ki, onun yerini görseler ve sözlerini işitseler, hayret eder ve kendileri için ağlarlardı."

Thereupon the angel of death will say, "For what you display your anxiety and fear? By Allah, I did not decrease the span of life of anyone of you, nor decrease the provision of anyone of you, nor did I oppress anyone of you. So, if you complain and anxiety was upon me be sure that, I only was ordered to do so. And if they were upon your dead, by Allah he has nothing to do but to surrender. And if they were upon your Lord, by Allah you disbelieved in him. Surely I will return to you many times until I took you all. The Messenger of Allah (pbuh) commented, "By whom in whose hands my soul is, if they saw his place and heard his words, they would be surprised and would weep upon themselves."

Abdullah İbn Mes'ud (radıyallahu anh) rivayet etmiştir ki, dedi: "Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Musibete uğramış kimseye taziyede bulunan, onun bir benzeri sevap kazanır.'" 4

On the authority of' Abdullah Ibn Mas'ud (may Allah be pleased with him) that he said, "The Prophet (pbuh) said, "Whoever offers the consolation to the afflicted person, he will be rewarded with the same.” 4

Ebu Berze'den (Allah ondan razı olsun) rivayet edilmiştir ki o şöyle demiştir: "Peygamber ﷺ, Fatıma'ya (Allah ondan razı olsun) şöyle buyurdu: 'Çocuğunu kaybeden bir kimseye taziyede bulunan kişi, Cennet'te Burd (belirli bir tür giysi) ile giydirilecektir.'" 5

On the authority of Abu Barzah (may Allah be pleased with him) who said, "The Prophet (pbuh) said to Fatimah (may Allah be pleased with her), "Whoever offers consolation to the person who is bereaved of his/her child, he will be clothed with Burd (certain kind of garment) in Paradise.” 5

Abdullah İbn Amr İbn el-As (Allah ondan ve babasından razı olsun) şöyle rivayet etmiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ kızı Fatıma'ya (Allah ondan razı olsun) şöyle buyurdu: 'Ey Fatıma, evinden ne sebeple çıktın?' Fatıma şöyle dedi: 'Bu evin halkına gittim, onların ölülerine Allah'tan rahmet dilemek ve onlara taziyede bulunmak için.'"

On the authority of 'Abdullah Ibn Amr Ibn AI-As (may Allah be pleased with both of them) who said, "The Messenger of Allah (pbuh) said to his daughter Fatimah (may Allah be pleased with her), "For what reason did you go out from your house. 0 Fatimah?" she said, "I went to the people of this house and asked Allah to shower his mercy upon their dead and I offered them consolation.” 1

Amr İbn Hizam'dan rivayet edildiğine göre, dedi ki: "Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Bir mümin, musibete uğramış kardeşine teselli verirse, Allah kıyamet günü onu ikramının elbisesiyle giydirir."2

On the authority of Amr Ibn Hizam who said, "The Prophet (pbuh) said, "Never does a believer offer his afflicted brother consolation and Allah cloth him out of his Honour on the Day of Judgment.”2

Taziye, yakınını kaybedenlere sabrı telkin etmek ve ölenin yakınlarına üzüntülerini hafifletecek ve musibetlerini azaltacak şeyleri hatırlatmaktır. Bu teselli sırasında iyiliği emredip kötülükten sakındırmak da tavsiye edilir. Bu, Allah'ın şu buyruğu kapsamına girer: {Birbirinizle iyilik ve takvâ üzere yardımlaşın, günah ve düşmanlık üzere yardımlaşmayın!} (el-Mâide, 2)

Consolation means that to bring patience and mention to the deceased's kin what can relieve their sadness and lighten their calamity. It is recommended that it includes commanding the good and forbidding the evil. It also comes under the saying of Allah, {Help ye one another in righteousness and piety but help ye not one another in sin and rancor! } (AI-Maidah, 2)