Taklit, dilsel anlamıyla, düşünmeden başkalarını izlemek demektir. Fıkhî bir terim olarak ise bağlayıcı bir kanıt ya da delil olmaksızın bir müçtehidin içtihadını izlemek anlamına gelir. Başka bir deyişle, mükellit (taklit eden kimse) delili bilebilir de bilmeyebilir de. Ayrıca bir kimse delili bilse bile, o delilin neden kullanıldığını bilmeyebilir.

Taqleed linguistically means to follow others without thinking. As a juristic term it means to follow a Mujtahid‟s Ijtihad without a binding proof or argument. In other words, the Muqallid (a person who practices Taqleed) may or may not know the Daleel. In addition, one may not know the reason for using the Daleel even though they know the Daleel.

Mükellid iki türdür:

There are two types of Muqallid:

A. Muttabi‟a: Delili (kanıtı) öğrenen ve müctehidin hükümlere ulaşmak için kullandığı kanıtları bilen, ancak belirli bir kanıtı neden kullandığını kavraması gerekmeyen kişidir.

A. Muttabi‟a: Is the follower who acquaints himself with the Daleel (evidence) used by the Mujtahid to arrive at the Ahkam but he does not have to comprehend the reason for using the specific Daleel.

B. „Ammi: Bir müctehidin içtihadına, delil sormaksızın uyan kimsedir.

B. „Ammi: Is one who follows a Mujtahid‟s Ijtihad without asking for a Daleel.