Ijma‟ es-Sahabe'nin bir örneği, Müslümanlar için bir Halife atanmasına verilmesi gereken önceliktir. Peygamber'in (sav) Sünneti, ölülerin hızla defnedilmesi gerektiğini bildirir ve defin işinden sorumlu olanların başka şeyler yüzünden defni geciktirmeleri yasaklanmıştır. Ne var ki Peygamber ﷺ vefat ettiğinde, Sahabe, aralarından bir Halife seçinceye kadar onun ﷺ defnini geciktirdi.

An example of Ijma‟ as-Sahabah is the priority, which must be given to the appointment of a Khaleefah for Muslims. The Sunnah of the Prophet (saw) informs us that the dead must be buried quickly and it is forbidden for those responsible for the burial to delay the burial on account of other things. Yet when the Prophet (saw) died, the Companions delayed his (saw) burial until they had selected a Khaleefah from among themselves.

Peygamber'in (sav) defnedilmesine ilişkin hazırlıklar tamamlanmadan önce Sahabe (ra), Benî Sâide'nin yerinde toplandı ve halife seçimine geçti. Bu konu üzerinde görüşüldükten sonra hepsi Ebû Bekir'e (ra) biat etmeyi kabul etti, ardından Peygamber'i (sav) defnettiler. Hiçbiri defnin ertelenmesine itiraz etmedi. Sahabe'nin (ra) bu eyleme ilişkin oybirliği, Müslümanlar için halifenin tayin edilmesinin önemine dair bir delildir; bu husus, Peygamber'in (sav) kendi defnetmesinden bile daha hayatidir.

Before the burial arrangements were completed, the Sahabah (ra) had gathered in the place of Banu Sai‟da and proceeded to select the Khaleefah. After discussion of the matter, all agreed to give Bay‟ah (oath of allegiance) to Abu Bakr (ra), after which they buried the Prophet (saw). None of them objected to the delay of the burial. The unanimous agreement of the Sahabah (ra) regarding this action is a Daleel for us about the importance of appointing the Khaleefah for Muslims, even more vital than the burial of the Prophet (saw) himself.

Haytemî (ö. 1405 M.) şöyle demiştir: "Bilinmektedir ki Sahabe (r.a.), Peygamberlik döneminin sona ermesinden sonra İmam seçmenin bir vacip olduğu konusunda ittifak etmişlerdir. Hatta Peygamber ﷺ'in defniyle meşgul oldukları hâlde bu görevi, diğer vacipler arasında daha önemli kılmışlardır."8

Al-Haythami (d. 1405 CE) said, “It is known that the Sahabah (ra) consented that selecting the Imam after the end of the era of Prophethood was an obligation (Wajib). Indeed they made it (more) important than the (other) obligations whilst they were busy with it over the burial of the Prophet (saw).”8

Meşhur âlim Taftazani (ö. 1389 M.) şöyle demiştir: "Bir imam tayin etmenin vacip olduğu konusunda icma vardır… Doğru görüş (yani tercih edilen görüş), nasla dayanarak kullar üzerine vacip olduğudur; çünkü Resulullah ﷺ'in şu sözü vardır:

The reputed scholar Al-Taftazani (d. 1389 CE) said, “There is Ijma (consensus) that appointing an Imam is wajib (obligatory)…The adoption (i.e. correct position) is that it is obligatory upon the servants by textual evidence because of the saying of the Messenger (saw):

"Kim zamanının İmamını bilmeden ölürse, Cahiliye dönemi ölümüyle ölmüş olur." Ayrıca ümmet, Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) vefatının ardından bu görevin en önemli vazife olduğu konusunda icma etmiştir; öyle ki bu görevi, onun defnedilmesi meselesinden bile daha önemli görmüşlerdir. Her İmamın vefatından sonra da durum aynı olmuştur. Ayrıca birini tayin etmeleri gerekir, çünkü Şeriat'ın pek çok yükümlülüğü bu göreve bağlıdır.9

"Whoever dies not having known the Imam of his time, dies the death of the days of Jahiliyyah (Ignorance)." Also, the Ummah agreed that this was the most important duty following the death of the Messenger (saw), so important in fact that they considered it more important than the matter of his burial, and so also has it been after the death of each Imam. And they must appoint someone, for so many Shari‟ah obligations depend on this duty.”9

Ijma‟ as-Sahabah'nın bir başka örneği şudur: Ömer (ra), vefat yatağındayken, kendisinden sonra halife atanması için üç günlük bir süre belirledi; hatta seçilmeyen kişilerin ihtilaf etmesi halinde, kendisinin atadığı şura üyeleri arasından olanların öldürülmesini emretti. Sahabenin tamamı bunu kabul etti. Ömer'in şuraya atadığı altı kişi, Peygamber ﷺ tarafından cennetle müjdelenmiş kıdemli sahabilerdi; bunlar Ali b. Ebu Talib, Osman b. Affan, Sa‟d b. Ebi Vakkas, Abdurrahman b. Avf, Zübeyr b. Avvam ve Talha b. Ubeydullah'tı.

Another example of Ijma‟ as-Sahabah is when Umar (ra) on his deathbed specified a time limit of three days to appoint the next Khaleefah after him, he even ordered for those amongst the council of six he nominated to be killed if they disputed. All of the Sahabah consented to this. The six Umar appointed in the council were all senior Sahabah who had been promised paradise by the Prophet (saw), they included Ali b. Abi Talib, Uthman b. Affan, Sa‟ad b. Abi Waqqas, Abdur Rahman ibn Awf, Az- Zubayr b. Al Awwam, and Talha b. Ubaydullah.

Ünlü âlim ve tarihçi İbn Cerir et-Taberî (838–923 M.) ile diğerleri, Ömer (ra) yaralandığında yaşananlara dair rivayetleri nakletmişlerdir. Ömer (ra) şöyle demiştir: "Ey Muhâcirler topluluğu! Gerçekten Allah'ın Resulü vefat etti ve altınızdan hepsinden razı oldu. Bu sebeple, (halifenin seçimini) aranızda istişare edilecek bir mesele kılmaya karar verdim, öyle ki içinizden birini halife seçesiniz. Eğer beşiniz bir adam üzerinde anlaşırsa ve beşe karşı çıkan biri varsa, onu öldürün. Dört kişi bir tarafta, iki kişi diğer tarafta olursa, o iki kişiyi öldürün. Üç kişi bir tarafta, üç kişi diğer tarafta olursa, o zaman Abdurrahman İbn Avf'ın oyu belirleyici olacaktır ve halife onun tarafından seçilecektir. Bu durumda, karşı taraftaki üç kişiyi öldürün. İsterseniz, Ensar'ın ileri gelenlerinden bazılarını gözlemci olarak davet edebilirsiniz, ancak halife sizden, yani Muhâcirlerden biri olmalıdır, onlardan (Ensar'dan) biri olamaz. Onların hilafette hiç payı yoktur. Yeni halifenin seçimi üç gün içinde yapılmalıdır."10

The renowned scholar and historian Ibn Jarir al-Tabari (838–923 CE) as well as others have reported the narrations about what occurred when Umar (ra) was wounded, Umar (ra) said: “O group of Muhajireen! Verily, the Apostle of Allah died, and he was pleased with all six of you. I have, therefore, decided to make it (the selection of Khaleefah) a matter of consultation among you, so that you may select one of yourselves as Khaleefah. If five of you agree upon one man, and there is one who is opposed to the five, kill him. If four are one side and two on the other, kill the two. And if three are on one side and three on the other, then Abdur Rahman ibn Auf will have the casting vote, and the Khaleefah will be selected from his party. In that case, kill the three men on the opposing side. You may, if you wish, invite some of the chief men of the Ansar as observers but the Khaleefah must be one of you Muhajireen, and not any of them. They have no share in the Khilafah. And your selection of the new Khaleefah must be made within three days.”10