Günümüzde İslam ümmetinin siyasi, ekonomik ya da entelektüel alanlardaki gerilemesinin tek bir sebebi vardır: İslam'ın hayatımızda kapsamlı bir ideoloji olarak yer almaması.

Presently, the decline in the Muslim Ummah, whether it is political, economic, or intellectual, is due only one reason: the absence of Islam from our lives as a comprehensive ideology.

İslam dünyasındaki toplumlar, İslami olmayan sistemlerle düzenlenmiş; evlilik, boşanma, miras ve ibadetle ilgili birkaç İslami kuralla süslenmiştir. Oysa yönetimle, ekonomiyle, eğitimle ve dış ilişkilerle ilgili yasaların hiçbirinde İslami bir yönelim yoktur.

The societies in the Muslim world are organised by un-Islamic systems, sprinkled with a few Islamic rules related to marriage, divorce, inheritance, and „Ibadah; while, laws related to ruling, economics, education, and foreign affairs, have no Islamic orientation.

Örneğin, Müslümanların boyun eğdiği eğitim müfredatları, bireyin hayat meselelerini İslam'a göre değerlendirip hüküm verebildiği İslami kişiliği oluşturmak amacıyla tasarlanmamıştır.

As an example, the educational curricula, to which the Muslims are subjugated, are not designed to create the Islamic personality, whereby the individual judges and evaluate issues of life according to Islam.

Aksine, İslam dünyasındaki eğitim müfredatından mezun olanlar inançlarını yalnızca İslam'ın manevi yönüyle sınırlandırmaktadır. Hayata pragmatizm veya fayda esasına göre bakmakta ve bu sebeple, İslam'ın delilinden (Daleel) dayanması gerekirken, bu düşüncelere dayanan eylemlere girişmektedirler.

On the contrary, those who graduate from the educational curriculum in the Muslim World limit their belief only to the spiritual aspect of Islam. They view life based on pragmatism or benefit and consequently embark on actions rooted in these thoughts, while these actions should have been based on the Daleel from Islam.

Günümüz müfredatında, Allah'ın (cc) varlığına dair akli sonuca ulaşma gibi İslami Akide'nin kendisiyle ilgili konular ihmal edilmektedir. Bu durum, Müslüman ümmeti birbirine bağlayan temel yapıyı, yani Akideyi, parçalamakla tehdit etmektedir. Bu tehdit, İslam'ın felsefi bir fikir ya da dogmatik bir din olarak ele alınmasıyla ortaya çıkmakta; bu yaklaşım günümüzün sorunlarına ve yaşanan olaylara çözüm getirme kabiliyetinden yoksun kalmaktadır.

Issues related to the Islamic „Aqeedah itself, such as arriving at the rational conclusion in the existence of Allah (swt), are omitted from the present day curriculum. This threatens to rip apart the very fabric which binds the Muslim Ummah together; the „Aqeedah. This threat comes in the form of a discussion of Islam as a philosophical idea or a religion dogma, lacking the ability to address contemporary problems and occurrences.

Tüm bunların etkisi, fıkhın sunumu ve anlaşılması üzerinde felç edici bir sonuç doğurmuştur. Müslüman dünyasındaki insanlar fıkha, Batı'daki insanların teolojik ya da ilahiyat çalışmalarına baktığı gibi bakmaktadır; yani fıkhı, ya "dindar" eğilimli olanların ya da bilim ve teknoloji okuyacak kadar zeki olmayanların çalıştığı kolay bir disiplin olarak görmektedirler.

The impact of all this has resulted in a crippling effect on the presentation and comprehension of the Fiqh. People in the Muslim World view the Fiqh in the same light that people in the West view theological or divinity studies i.e. as an easy discipline, studied by either the “religiously” inclined or by those who are not smart enough to study the sciences or technology.

Fıkha dair bu görüş, Müslüman dünyasındaki sapkın eğitim müfredatlarının doğrudan bir sonucudur. Bu örnekler yalnızca eğitim sistemiyle ilgili değildir; aksine, toplumun bütün yapısı İslami olmadığı için tüm topluma nüfuz etmiş durumdadır.

This view of the Fiqh is the direct result of the deviant educational curricula present in the Muslim world. These examples are not only related to the educational system; rather, they pervade throughout the entire society, since the entire structure of the society is un-Islamic.

Bu ortamın içinde Ümmet nasıl yeniden canlanabilir? Hilafeti yıktıktan ve ardından bize sözde bağımsızlık verdikten sonra, Emperyalistler Müslüman topraklarının fikri ve entelektüel olarak işgal altında kalmasını sağladılar. Bunu, kişiliğimizde bir boşluk yaratarak başardılar: İslam'ın akîdesine inanıyoruz ama hayata ona dayanarak bakmıyoruz. Böylece İslam'ın hayatımızdaki sorunlara çözüm getirme yeteneğine olan güven ve inancımızı kaybettik.

In the midst of this environment, how can the Ummah once again flourish? After destroying the Khilafah and then granting us pseudo-independence, the Imperialists made sure that the Muslim lands would remain ideologically and intellectually occupied. They achieved this by creating a gap in our personality whereby we would believe in the Islamic „Aqeedah yet not view life based on it. Thus, losing the trust and confidence in the ability of Islam to solve our problems.

Sonuç olarak, bu tür kafası karışık Müslümanlar yetiştiren eğitim müfredatlarının, düşmanımızın uluslararası aleti olan ve Birleşmiş Milletler'e bağlı bir kuruluş olan UNESCO tarafından yazılmasına şaşırmamak gerekir.

Consequently, it is not surprising that the educational curricula producing such confused Muslims are written by the international tool of our enemy, UNESCO, an agency of the United Nations.

Bunu fark ederek, Ümmetin en öncelikli görevi, İslam'ı hayatımıza canlı ve kapsamlı bir ideoloji olarak yeniden getirmek olmalıdır. İslam'ın tam olarak uygulanması ve hayata geçirilmesi, Ümmetin mevcut gerilemesine son verecektir. Ümmet bu görevi küçümsememeli ve hafife almamalıdır. Bu, bir hayat memat meselesidir.

Realising this, the highest priority of the Ummah must be to bring Islam back in our lives as a vibrant and comprehensive ideology. The total application and implementation of Islam will stop the current decline of the Ummah. This task must not be undermined or underestimated by the Ummah. It is a matter of life and death.

"Ey iman edenler! Allah'ın ve Peygamber'in çağrısına, sizi size hayat verecek olana çağırdıklarında icabet edin; ve bilin ki Allah, insan ile kalbi arasına girer ve sizin dönüp varacağınız yalnızca O'dur." (TMQ Enfal: 24)

“O you who believe! Answer the call of Allah and His Messenger, when He calls you to that which will give you life; and know that Allah comes in between man and his heart, and that it is He to whom you shall return.” (TMQ Al-Anfal :24)

Daha önce de belirtildiği gibi, Muhammed'in (sav) ümmetinden olmak bizim için bir talihtir. Bu gurur ve onur, bizi Muhammed (sav) ümmetinin dünya liderleri olarak hak ettiği konumu yeniden kazanmak için çalışmaya teşvik etmeli, harekete geçirmeli ve motive etmelidir. Bu, şu ayeti hayata geçiren bir ümmettir: Note: the rules require ﷺ after each mention of the Prophet, but "Muhammed (sav)" is the written-out honorific the original doesn't contain, so I should use ﷺ instead. Corrected version: Daha önce de belirtildiği gibi, Muhammed ﷺ'in ümmetinden olmak bizim için bir talihtir. Bu gurur ve onur, bizi Muhammed ﷺ'in ümmetinin dünya liderleri olarak hak ettiği konumu yeniden kazanmak için çalışmaya teşvik etmeli, harekete geçirmeli ve motive etmelidir. Bu, şu ayeti hayata geçiren bir ümmettir:

As mentioned earlier, we are fortunate to be from the Ummah of Muhammad (saw). This pride and honour should stimulate, motivate, and mobilise us to work to regain the rightful status of the Ummah of Muhammad (saw), as leaders of the World. An Ummah, which brings to life the Ayah:

{Sana (ey Muhammed) yalnızca alemlere bir rahmet olarak gönderdik.} (Enbiya Suresi, 107)

“We have not sent you (O Muhammad) except as a Mercy to all the Worlds” (TMQ Al-Anbiya: 107)

Bu rahmet, ancak Şeriat tamamen uygulandığında ve bir devlette somutlaştığında insanlığa sunulabilir.

This Mercy can only be presented to the humanity, when the Shari‟ah is implemented in totality, embodied in a state.