İbn Hazm (384 H. - 456 H.), o dönemde tüm Avrupa için bilim başkenti olan Endülüs'teki (İspanya) Kurtuba'da doğdu. Kur'an, Hadis ve Maliki Fıkhı okudu. Daha sonra Şafii Fıkhını öğrenmek için gitti, ardından bu mezhebi bıraktı. Daha sonra Mes'ud bin Süleyman'dan Ebu Davud ez-Zâhirî'nin mezhebini öğrenmek için yöneldi.

Ibn Hazm (384 AH - 456 AH) was born in Cordoba in Andalusia (Spain), which at that time was the capital of science for all of Europe. He studied Qur‟an, Hadith, and Maliki Fiqh. He then moved to study Shafi‟i‟ Fiqh, and left it. Later on, he moved to study about the Madhab of Abu Dawud Az-Zahiri from Mas‟ood bin Sulayman.

İbn Hazm kıyası reddetti ve metnin yalnızca lafzî anlamını aldı; öyle ki bir kimse durgun bir suya işerse, bu suyun necis (pis) olacağını düşünürdü. Ancak idrar domuza aitse, su necis sayılmazdı. İbn Hazm taklide karşı mücadele etti ve insanları meseleleri delile dayanarak tartışmaya çağırdı. Bu durum, dönemindeki bazı kimselerden kendisine bazı sıkıntılar yaşattı. En önemli kitabı ise el-Muhallâ'dır.

Ibn Hazm rejected Qiyas and took only the literal meaning of the text to the point that if a man urinated in a body of water; for example, he would consider for the water Najis (filthy); however, if the urine were from a pig, then the water would not be considered as najis. Ibn Hazm fought against Taqleed and called the people to discuss issues based on the Daleel. This caused him some problems from some people at that time. His most important book is Al-Muhalla.