Daha önce tanımlandığı gibi, müctehid, meseleyi derinlemesine inceleyen ve çözümü Şeriat kaynaklarından arayan kişidir. Ancak Peygamberler, Şeriat'ı da kapsayan Mesajı getirirler. İki terim arasında açık bir fark vardır: biri Şeriat'ı getirir, diğeri ise hükümleri çıkarmak için Şeriat'a başvurur. Ayrıca Peygamber ﷺ vahiyle yönlendirilmiştir. Allah (SWT) şöyle buyurur:

As defined earlier, a Mujtahid is a person who studies the problem thoroughly and seeks the solution from the sources of Shari‟ah. However, the Messengers, bring the Message, which includes the Shari‟ah. There is an apparent difference between the two terms. One brings the Shari‟ah while the other goes to the Shari‟ah to extract rulings. Also, Prophet (saw) was guided by the revelation. Allah (swt) says:

“Ve o, kendi arzusuna göre konuşmaz. O, ancak kendisine vahyedilen bir vahiydir.” (Necm Suresi: 3-4)

“Nor does he speak of his desire. It is no less than revelation sent down to him.” (TMQ An-Najm: 3-4)

Müctehidler vahye yönlendirilmezler, çünkü Muhammed'den (sav) sonra artık vahiy yoktur. Bir müctehidin içtihadı yanlış olabilir. Peygamber (sav) şöyle buyurur: Note: The original text writes "(saw)" after Muhammad, which per the rules must be rendered as ﷺ rather than an abbreviated honorific. Corrected version: Müctehidler vahye yönlendirilmezler, çünkü Muhammed ﷺ'den sonra artık vahiy yoktur. Bir müctehidin içtihadı yanlış olabilir. Peygamber ﷺ şöyle buyurur:

The Mujtahideen are not guided by the revelation because there is no more revelation after Muhammad (saw). A Mujtahid‟s Ijtihad can be wrong. The Prophet (saw) says:

“Kim içtihat eder ve bunda hata ederse, bir sevap alır. Kim içtihat eder ve doğruyu bulursa, iki sevap alır.” (Buhârî ve Müslim).

“Whosoever does Ijtihad and errs therein shall have one reward. And whosoever performs Ijtihad and is correct shall have a double reward.” (Bukhari & Muslim).

Eğer Peygamber (sav) bir müçtehit kabul edilirse, Mesajı tebliğ ederken bir hata yapmış olması ve ardından vahyin onu (sav) düzeltmiş olması ihtimali doğar. Bu durumda, vahyin meseleyi düzeltmesine kadar geçen sürede Muhammed'in (ﷺ) tebliğ ettiği mesajın yanlış olduğu sonucu çıkar ki bu tamamen saçmadır.

If Prophet (saw) is considered a Mujtahid then there is a possibility of him (saw) making a mistake in delivering the Message and then the revelation corrected him (saw). Then this implies that in the time it takes for the revelation to correct the matter, the Message delivered by Muhammad (saw) was wrong which is completely absurd.

Peygamber'in (sav) müçtehit olduğunu desteklemek için ileri sürülen deliller şunlardır:

The arguments which are brought in support of the Prophet (saw) being a Mujtahid, are:

Kör bir adam, ondan (sav) İslam'ı öğrenmek için geldiğinde ve Allah (cc) bu konuda Peygamber'in (sav) tutumunu ele aldı. Allah (cc) şöyle buyurur: “(Peygamber (sav)) kaşlarını çattı ve yüz çevirdi, çünkü kendisine kör adam geldi (sözünü keserek). Peki ne bilirsin, belki de arınacaktı? Ya da öğüt alabilirdi ve hatırlatma ona fayda verebilirdi? Kendini kendine yeten sayana gelince, sen ona ilgi gösteriyorsun. Oysa arınmazsa sana bir sorumluluk yoktur. Fakat sana koşarak ve (kalbinde) korkuyla gelen, ona aldırmayan kimseye gelince, hayır (böyle olmamalı), çünkü bu gerçekten bir öğüt bildirisidir.” (TMQ Abese 1-11)

When a blind man came to learn Islam from him (saw) and Allah (swt) in this regard addressed the attitude of the Prophet (saw). Allah (swt) says: “(The Prophet (saw)) frowned and turned away, because there came to him the blind man (interrupting). But what could tell you per chance he might grow in purity? Or that he might receive admonition and the reminder might profit him? As to the one who regards himself as self sufficient, to him does you attend. Though it is no blame to you if he grows not in purity. But as to him who came to you striving earnestly and with fear (in his heart) of him as though unmindful. By no means (should it be so) for it is indeed a Message of remembrance.” (TMQ Abasa 1-11)

Ayet, Abdullah ibn Ummi Mektum'un Peygamber ﷺ'in Kureyş ileri gelenlerinden birine davet verdiği bir sırada, Kur'an öğrenmek isteyerek ona geldiği olayı ele almaktadır.

The Ayah is addressing what happened with Abdullah ibn Ummi Muktum when he came to the Prophet (saw), wanting to learn the Qur‟an while the Prophet (saw) was giving Da‟wah to one of the heads of Quraysh.

Bu durumda Peygamber (sav) iki seçeneği vardı: ya Abdullah İbn Ümmi Mektum'la ilgilenmek ya da Kureyş'in ileri gelenleriyle davete devam etmek. O (sav) ikincisini tercih etti. Her iki davranış da Mubah (caiz) idi ve Allah (c.c.) ona diğer seçeneği tercih etti. Üstelik Ayet'in yapısı, Peygamber'in (sav) tercihinin Haram olduğunu göstermemektedir! Getirilen diğer Ayet ise Bedir Savaşı sırasındadır:

In this situation the Prophet (saw) had two options, either to attend to Abdullah ibn Ummi Muktum or continue the Da‟wah with the heads of Quraysh; he (saw) chose the latter. Both actions were Mubah (permissible) and Allah (swt) preferred for him (saw) the other option. Moreover, the structure of the Ayah does not indicate the Prophet‟s (saw) choice as being Haram! The other Ayah, which is brought, is during the battle of Badr:

“Bir Peygamberin ﷺ, yeryüzünde (düşmanı) tamamen boyun eğdirmeden esirleri olması yakışmaz. Siz dünyanın geçici malını istersiniz. Oysa Allah ahiret(i) ister. Allah, üstündür, hikmet sahibidir.” (TMQ el-Enfâl: 67)

“It is not fitting for a Prophet (saw) that he should have prisoners of war until he has thoroughly subdued the land. You look for the temporal goods of this world. But Allah looks to the Hereafter. And Allah is Exalted in might, Wise.” (TMQ al-Anfal: 67)

Bir sonraki âyette Allah (SWT), Peygamber ﷺ'in esirleri fidye karşılığında alması sebebiyle hiçbir günahın işlenmediğini belirtmektedir.

In the succeeding Ayah Allah (swt) mentions that no sin was committed when the Prophet (saw) took in prisoners for ransom.

{"Eğer Allah'tan önceden verilmiş bir hüküm olmasaydı, aldığınız (fidye) yüzünden size şiddetli bir azap dokunurdu." (Enfal Suresi: 68)}

“Had it not been for a previous ordainment from Allah, a severe punishment would have reached you for the (ransom) that you took.” (TMQ al-Anfal: 68)

Yine bu olayda da Peygamber (saw) iki seçenekle karşı karşıyaydı: ya kâfirleri öldürmeye devam etmek ya da durup kâfirleri fidye karşılığında esir olarak almak. O (saw) ikinci seçeneği tercih etti, ancak Allah (swt) onun savaş meydanında kâfirleri öldürmeye devam etmesini tercih etti. Dolayısıyla, bu iki delil de Peygamber'in (ﷺ) bir Müctehid olduğu iddiasını desteklemez.

Again even in this incident the Prophet (saw) had two options: either to keep on killing the Kuffar or to stop and take the Kuffar as ransom. He (saw) chose the latter option, but Allah (swt) preferred for him (saw) to continue on killing the Kuffar in the battlefield. Thus, neither argument supports the claim that the Prophet (saw) was a Mujtahid.