Kur'an'ı tanımlamak gerekir; çünkü bu tanımdan namazda neyin okunabileceğini ve neyin okunamayacağını, Hükm-i Şer'î'de neyin delil olduğunu ve neyin olmadığını, ayrıca neyi inkâr etmenin kişiyi küfre sokacağını ve neyin küfür teşkil etmediğini biliriz. Kur'an'ı tanımlarken, fıkıhta delil olarak kabul edilen Kur'an'ı kastediyoruz.

It is necessary to define the Qur‟an, from this definition we will know what is allowed to be read in prayer and what is not. What is a proof in Hukm Shara‟i and what is not? It also tells us what makes somebody a Kafir due to what he denies and what does not constitute disbelief. So when we define Qur‟an we mean the Qur‟an as evidence in Fiqh.

Kur'an, "okumak" veya "okuyup okumak" anlamına gelen Kara'a kökünden türemiştir. Bu nedenle Kur'an, dilbilimsel olarak okunan veya okunup okutulan kitap anlamına gelir.

Qur‟an is derived from the word Qara‟a, which means to read or recite. Therefore, Qur‟an linguistically means the book that has been read or recited.

Terim olarak Kur'an, Allah'ın (SWT) Arapça olarak Muhammed ﷺ'e indirdiği ve Tevatür yoluyla bize ulaştırılan mucizevi kelamıdır. Kur'an'ı okumak bir „İbadet (ibadet eylemi) sayılır. Allah'ın (SWT) kelamı ile kastedilen, Kur'an'ın Allah'ın (SWT) tam olarak kendi sözleri olduğudur. Bugün mevcut olduğu şekliyle Muhammed ﷺ'e indirilmiştir. „Mucizevi" ile kastedilen ise hiç kimsenin ona benzer bir şey üretemeyeceğidir.3

As a term, Qur‟an is Allah‟s (swt) miraculous speech revealed unto Muhammad (saw) in Arabic and transferred to us by the Tawatur method. The recitation of Qur‟an is considered as an „„Ibadah (act of worship). By Allah‟s (swt) speech it is meant that the Qur‟an is the exact words of Allah (swt). It was revealed to Muhammad (saw) as it exists today. By „miraculous‟ it is meant that no one can produce something similar to it.3

“Arapça” ifadesi, Kur'an'ın ne kapsamını ne de fikirlerini değil, Kur'an'ın dilini ifade eder; çünkü Kur'an hem Araplara hem de Arap olmayanlara hitap etmektedir. Kur'an'ın kuralları evrenseldir ve belirli bir etnik gruba, belirli bir bölgeye ya da belirli bir zamana özgü değildir. Kur'an'ın tamamı tamamen Arapçadır ve hiçbir yabancı dil içermez. İmam Şâfiî, Risâle'sinde şöyle der: “Kur'an, Allah'ın Kitabında Arap diliyle olmayan hiçbir bölümün bulunmadığını gösterir. Kur'an'da yabancı kelimeler bulunduğu görüşünü ileri süren kişi, bu görüşü sadece onun otoritesine körü körüne bağlılıkla (taklid) kabul eden bazı kimseler bulmuş olabilir; ispat meselesini ise kendisine ve kendisiyle görüş ayrılığında olanlara bırakmışlardır. Ancak salt teslimiyetle [görevlerini] ihmal etmişlerdir. Allah onları ve bizleri bağışlasın. Belki de Kur'an'da Arap dilinden olmayan [kelimeler] bulunduğunu söyleyen ve görüşü başkaları tarafından kabul edilen kişi, bazı Araplar tarafından anlaşılmayan belirli [kelimelerin] bulunduğunu kastetmiştir.” Ayrıca Arapların Kur'an'ın bazı kelimelerini bilmemesi, Kur'an'da yabancı kelimeler bulunduğunun kanıtı değildir. Bilakis, bazı Arap olmayanların bazı Arapça kelimeleri öğrenmiş olması ve bunun dillerinde yaygınlaşmış olması ihtimali vardır. Bu nedenle, onların bazı kelimeleri Kur'an'da geçen bazı kelimelere denk gelebilir veya bazı yabancı kelimeler Arapça dile girmiş olabilir. Böylece bu kelime Arapça dilinin kendisinin bir parçası hâline gelmiştir; Araplar onu dillerinin bir parçası olarak kullandığı için, kökü yabancı olsa bile artık yabancı bir kelime sayılamaz.

The term “in Arabic” refers to the language of the Qur‟an, not to its scope or ideas because Qur‟an addresses all Arabs and non-Arabs. The rules of Qur‟an are universal and not restricted to one ethnic group or a specific area or time. All the Qu‟ran is completely in Arabic and contains no foreign tongue. Imam Shafi says in his Risala, “The Qu‟ran indicates that there is no portion in the Book of Allah that is not in the Arab tongue. He who expressed such an opinion [concerning foreign words in the Qu‟ran] may have found some [men] who accepted it by [sheer] submission (taqlid) to his authority, leaving the matter of proof up to him and to those who have disagreed with him. However, by mere submission they have neglected [their duty]; Allah forgive them and us. But, perhaps, he who expressed the opinion that there are in the Quran [words] which are not of the Arab tongue-and his opinion was accepted by others meant that there are certain particular [words] which are not understood by some Arabs.” Furthermore, the ignorance of the Arabs about some words of the Quran is not evidence that the Quran contains foreign words. Rather there is a possibility that some non-Arabs learned some Arabic words and then it became wide spread in their language. Because of this some of their words may correspond to some words mentioned in the Quran, or maybe some foreign words entered in the Arabic language. And hence it became part of the Arabic language itself and therefore cannot be considered a foreign word anymore as the Arabs used it as part of their language, even if its root is foreign.

Birçok ayet, Kur'an'ın tamamen Arapça olduğuna işaret etmektedir, örneğin:

Many verses point that the Quran is completely in Arabic such as:

"Muhakkak ki Biz onu Arapça bir Kur'an olarak indirdik." (TMQ Yusuf: 2)

“Verily, We have sent it down as an Arabic Qur‟an.” (TMQ Yusuf: 2)

“Ayetleri ayrıntılı biçimde açıklanmış bir Kitap — bilen bir topluluk için Arapça bir Kur'an.” (Fussilat Suresi: 3)

“A Book whereof the Verses are explained in detail - a Qur‟an in Arabic for people who know.” (TMQ Fussilat: 3)

“İçinde hiçbir eğrilik bulunmayan Arapça bir Kur'an; umulur ki Allah'tan korkarlar.” (TMQ Zümer: 29)

“An Arabic Quran with no crookedness in it, perchance they will be God fearing.” (TMQ Al-Zumar: 29)

"Ve böylece onu Arapça bir hüküm olarak indirdik." (Ra'd Suresi, 37)

“Thus We sent it down as an Arabic Law.” (TMQ Ar-Ra‟ad: 37)

Ve böylece sana (ey Muhammed ﷺ) Arapça bir Kur'an vahyettik.” (Şûrâ Suresi: 7)

“And thus We have revealed unto you (O Muhammad [saw]) a Qur‟an (in Arabic).” (TMQ Shurah: 7)

{Şüphesiz biz onu Arapça bir Kur'an kıldık.} (Zuhruf: 3)

“We verily, have made it a Qur‟an in Arabic.” (TMQ Zukhruf: 3)

Tevatür yöntemi ile kastedilen, yalan söylemesi ya da bir yalanı uydurmak için komplo kurması imkânsız olan bir grubun ya da topluluğun bize aktardığıdır. Kur'an-ı Kerim, yalnızca bir grup tarafından değil, tüm bir nesil tarafından ardıllarına aktarılarak, bu aktarımda hiçbir kopukluk olmaksızın bugünkü nesle kadar bize ulaşmıştır.

By Tawatur method it is meant that a group or people for whom it is impossible to lie or conspire to fabricate a lie conveyed it to us. The Qur‟an was transferred to us through an entire generation, not just by a group, to its successors, until it reached the present generation, without any interval in this transference.

Anlamını bilmeden yalnızca Arapça olarak Kur'an okumak da bir ibadet sayılır. Bu bakımdan Kur'an, ibadet olarak okunamayan Hadis'ten farklıdır. Bununla birlikte, hem Kur'an'ın hem de Hadis'in anlamları üzerinde düşünmek bir ibadet sayılır.

Reciting Qur‟an in Arabic by itself, without even comprehending its meaning is considered an „„Ibadah. In this regard, Qur‟an is different from Hadith, which cannot be recited as an act of „„Ibadah. However, thinking about the meanings of both the Qur‟an and Hadith is considered an „„Ibadah.