İcma', Arapça "ecma'e" fiilinin mastar (isim-fiil) biçimidir; bu fiilin iki anlamı vardır: 1) bir şeyi kesinleştirmek, karara bağlamak, 2) bir şey üzerinde uzlaşmak, anlaşmaya varmak.

Ijma‟ is the verbal noun of the Arabic word Ajmaa, which has two meanings: 1) to determine, 2) to agree upon something.

Usul el-Fıkıh kitaplarında icmanın birçok türü ele alınır. Bunlardan bazıları şunlardır: İcma‟ül-Ümme, İcma‟ül-Müctehidin, İcma‟ Ehl-i Beyt, İcma‟ Medine ve İcma‟üs-Sahabe. Bunlar arasında kesin olan ve üzerinde ittifak edilen tek tür İcma‟üs-Sahabe‟dir.

There are many types of Ijma‟ discussed in the books of Usul al-Fiqh. Some of these are; Ijma‟ al Ummah, Ijma‟ al Mujtahideen, Ijma‟ ahlel Bayt, Ijma al Madinah and Ijma‟ as-Sahabah. Ijma‟ as-Sahabah is the only one that is definitive and agreed upon.

Peygamberimiz (sav) vefatından sonra Sahabe (ra)'nin, Kur'an ve Sünnet'te bir hüküm bulunmayan bir meselede, aralarında hiçbir ihtilaf olmadan oybirliğiyle bir çözüm üzerinde anlaşmaları hâlinde, bu anlaşma bir delil sayılır. Bu icmâ, onların hepsinin bildiği, ancak bize Hadis şeklinde doğrudan ulaşmamış olan Muhammed ﷺ'in bir öğretisine dayanmış olmalıdır. Dolayısıyla İcmâu's-Sahabe, bizzat Sünnet'in bir göstergesidir.

If the Sahabah (ra) after the death of the Prophet (saw) were to agree unanimously upon a solution to a problem without any dissent amongst each other, in the absence of a ruling from the Qur‟an and Sunnah, then this agreement is considered to be a Daleel. This agreement must have been based upon some teaching of Mohammed (saw) of which they all knew, but which did not reach us directly in the form of Hadith. Therefore, Ijma‟ as-Sahabah is an indication of Sunnah itself.