3.1 Kur'an'ın Vahyi - Usul el-Fıkıh'ı Anlamak | Quran Course

3.1 Kur'an'ın Vahyi - Usul el-Fıkıh'ı Anlamak | Quran Course

Mekke'de inen kısım, Kur'an'ın yaklaşık üçte ikisini oluşturur ve bunlara Mekki ayetler (Mekki) denir. Bunların tamamı neredeyse hiç hüküm bildirmez. Bunun yerine çoğunlukla Dîn'in temellerini açıklamaya ve insanları bunlara çağırmaya yöneliktir; örneğin Allah'a ve Elçisine iman, Kıyamet Günü, namazı kılma emri, dürüstlük ve doğruluk gibi ahlaki niteliklerin anlatılması ile zina, cinayet, kız çocuklarını diri diri gömme, ölçü ve tartıda eksiklik gibi kötü davranışların yasaklanması gibi konular. Medine'de inen ikinci kısım ise Kur'an'ın yaklaşık üçte birini oluşturur ve bunlara Medenî ayetler (Medenî) denir. Bunlar alım satım, kiralama ve faiz gibi muamelat (işlemler) ayetleridir. Ayrıca zina ve hırsızlık hadleri gibi hudud hükümlerini, kasıtlı öldüreni cezalandırmak ya da yol kesicilerin cezası gibi cinayet (cezâ) hükümlerini ve zina şahitliği ile diğer şahitlik hükümleri gibi beyyinelerle ilgili kuralları da içerir. Oruç, zekât, hac ve cihad gibi ibadetlerle ilgili kalan hükümler de bu dönemde inmiştir.

The portion that was revealed in Makkah is approximately about two thirds of the Qur‟an and they are known as the Makkan verses (Makki). In their totality they barely deal with few Ahkam. Rather they are confined to explaining the fundamentals of the Deen and calling people to them, such as the belief in Allah and His Messenger, the Day of Judgement, the command to perform Salah, characterisation with moral attributes such as honesty, truthfulness, and forbidding evil actions such as fornication, murder, burying girls alive, deficiency in the measure and scales etc. The second portion that was revealed in Madina is close to a third of the Qur‟an and they are known as the Madinan verses (Madani). These are verses of Mu'amalat (transactions) such as selling, renting and usury. They also include the Hudud, such as the Hadd of Zina (fornication) and stealing. They include the Jinayat (capital punishments) such as killing the one who killed someone intentionally or punishment of highway robbers and rules from the Bayyinat (testimonial evidences) such as the testimony of Zina and the rest of the testimonies. The remaining rules concerning the worships ('„Ibadat) such as fasting, Zakah, Hajj and Jihad were also revealed during this period.

Buradan anlaşılıyor ki namaz kurallarının Mekke'de indirilmiş olması, bunların hükümlerin bütününü değil, bir tür hükmün bilgisini oluşturduğu anlamına gelir. Medine'de indirilenler ise bütün Ahkâm'ı kapsıyordu. Bu nedenle bu tür kuralların bilgisine Fıkıh denilmektedir. Dolayısıyla Fıkhın Medine'de başladığını söylemek daha doğrudur. Fıkıh, pratik kurallardan oluştuğu için, meydana gelen olayları ele almak üzere indirilmişlerdir. Ahkâm ayetleri çoğunlukla gerçekleşmiş olaylarla bağlantılıydı. Bu yüzden ihtilaf edenler hükmü Allah'ın Resulü ﷺ'ye havale ederdi ve o da, Allah'ın kendisine indirdiği kurallara göre aralarında hükmederdi. Ya da çözüm gerektiren sorunların ortaya çıktığı durumlarda, hükmü bildiren bir ayet veya ayetler indirilirdi. Kur'an bu şekilde kademeli olarak indirilmiştir. Kur'an'ın indirilişinde yasama yönü oldukça belirgindi. Ayetler, olabilecek ya da olmayabilecek varsayımları değil, gerçekten yaşanmış meseleleri ve insanların karşılaştığı gerçek sorunları ele alıyordu. Kur'an, Allah'ın Resulü ﷺ'nin vefat ettiği yıla kadar indirilmeye devam etti. Böylece Allah (SWT) dini kemale erdirdi ve tamamladı; ona son ayeti indirdi. Bu ayet, Allah'ın (SWT) Bakara Suresi'ndeki şu sözüdür: "Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve faizden kalanı bırakın." (TMQ Bakara: 278)

From this it becomes clear that even though rules of prayer were revealed in Makkah they do not form the body of rules but knowledge of a type of rule. As for what was revealed in Madina, they consisted of all the Ahkam. That is why knowledge of such rules is considered Fiqh. Therefore, it is more accurate for us to say that Fiqh began in Madina. And since Fiqh constitutes practical rules, they have been revealed to treat incidents that have taken place. The verses of Ahkam, more often than not were in connection to events that took place. So the disputants would refer judgment to the Messenger of Allah (saw) and he would judge between them according to the rules Allah (swt) has revealed to him, or on occasions of problems requiring solutions, so an Ayah or Ayat stating the Hukm would be revealed. In this manner the Qur‟an was revealed gradually. The legislative aspect used to be quite evident in the revelation of the Qur‟an. The Ayat did not treat assumptions that may or may not happen. Rather, they treated issues that actually took place and real problems that people face. The Qur‟an continued to be revealed until the year in which the Messenger of Allah (saw) passed away. So, Allah (swt) perfected and completed the Deen and He revealed to him the last Ayah which is His (swt) saying in Surah al-Baqarah: “O you who believe! Be afraid of Allah and give up what remains (due to you) from riba (usury).” (TMQ Al-Baqarah: 278)