Peygamber ﷺ, Allah'tan (SWT) vahyi aldı ve onu bütün insanlara tebliğ etti. Peygamber ﷺ'in yakınında yaşayan Müslümanlar Sahabe (RA) idi. Peygamber ﷺ Medine'ye hicret ettiğinde, onlar da onunla birlikte gittiler. Mekke'deki Müslümanlar Muhacirler, Medine'deki Müslümanlar ise Ensar idi. Peygamber ﷺ, Allah'tan (SWT) Risaleti aldı ve onu tebliğ etmekle emrolundu. Allah (SWT) Kur'an'da şöyle buyurur:

The Prophet (saw) received the revelation from Allah (swt) and delivered it to all the people. The Muslims who used to live close to him (saw) were the Sahabah (ra). When the Prophet (saw) migrated to Madinah they went along with him. The Muslims of Makkah were the Muhajireen and the Muslims of Madinah were the Ansar. He (saw) received the Message from Allah (swt) and was ordered to convey it. Allah (swt) says in the Qur‟an:

“Ey Elçi, Rabbinden sana indirileni tebliğ et; eğer bunu yapmazsan, O'nun Mesajını tebliğ etmemiş olursun....” (Maide Suresi, 67)

“O Messenger, deliver the Message that was sent down to you from your Rabb, and if you did not do it, you did not convey His Message....” (TMQ Al-Ma‟ida: 67)

“Ve Biz sana da Zikri (Kur'an'ı) indirdik ki, insanlara kendilerine indirileni açıklayasın.” (Nahl Suresi: 44)

“And we sent down to you the Zikr (the Qur‟an), so that you would explain to mankind, that which was sent down to them” (TMQ An-Nahl: 44)

Bu ayetler göz önünde bulundurularak, bazı noktaların belirtilmesi gerekmektedir:

With these Ayahs in mind, there are certain points that need to be mentioned:

1. Peygamber'in huzurunda kimse fetva vermezdi, çünkü onun (saw) otorite olduğunu biliyorlardı ﷺ.

1. No one would give a Fatwa in the presence of the Prophet, since they knew that he (saw) was the authority.

2. Bazen Peygamber, Sahabe'ye (ra) bir talimat verirdi ve Sahabe (ra) bu talimatı iki farklı şekilde anlardı. Üstelik Peygamber (ﷺ), her iki grubu da kendi anlayışlarına göre hareket ettikleri için onaylardı. Bunun bir örneği, daha önce Peygamber'in (ﷺ) Hendek savaşından döndüğü ve Sahabe'ye Benî Kureyza'dan başka bir yerde ikindi namazını kılmamalarını emrettiği olay hakkında zikredilmişti.

2. Sometimes the Prophet would give the Sahabah (ra) an instruction, and the Sahabah (ra) would understand that instruction in two different ways. Moreover, the Prophet (saw) would approve both groups in following their understandings. An example of this has been mentioned earlier regarding the incident when the Prophet (saw) returned from the battle of Khandaq (ditch) and instructed the Sahabah not to pray Asr except in Bani Qurayzah.

Buradan şunu anlıyoruz: Sahabenin (ra) her iki grubu da Peygamberin (sav) aynı emrine dair farklı anlayışlarını tartıştı ve konuyu ona (sav) geri götürdü. Peygamber (sav) her iki anlayışı da onayladı. Şunu belirtmek önemlidir: Bu farklılıklar emirdeki bir belirsizlikten kaynaklanmadı; aksine Arapça dilinin çeşitli anlamlar ve anlayışlar aktarabilme kabiliyetinden kaynaklandı.

From this we understand that both groups of the Sahabah (ra) discussed their different understandings of the same order of the Prophet (saw), and referred it back to him (saw). The Prophet (saw) approved both understandings. It is important to note that the differences did not occur due to an ambiguity in the order; rather it occurred due to the ability of Arabic language to convey various meanings and understandings.

3. Peygamber (sav) hayattayken, Sahabe (ra) onsuz yolculuk yaptığında içtihat yapar, dönüşlerinde ise Peygamber (sav)'e başvururlardı. Örneğin Cabir (ra)'den rivayet edilmiştir: "Bir adam bir taşla vuruldu, bu taş kafatasını kırdı. Sonra ihtilam oldu. Arkadaşlarına sordu: 'Bana teyemmüm (kuru abdest) yapmam için bir ruhsat bildiğiniz var mı?' Onlar dediler ki: 'Senin için bir ruhsat bulamıyoruz, suyu kullanmak zorundasın.' Bunun üzerine yıkandı ve öldü. Bunu duyan Peygamber (sav) şöyle buyurdu:"

3. During the lifetime of the Prophet (saw), if the Sahabah (ra) were travelling without the Prophet (saw), they used to conduct Ijtihad, and then refer back to the Prophet (saw) when they returned. For example: It was narrated on the authority of Jabir (ra): “a man was struck by a stone that fractured his skull. Then he had a wet dream. He asked his companions - do you know of a permit (Rukhsa) for me to perform Tayammum (dry ablution)? They said, „we do not find any permit for you and you can use water.‟ He then had a bath and died. When hearing this the Prophet (saw) said:

"Şüphesiz ona teyemmüm yapması yeterliydi; başına bir bez bağlayıp onun üzerine mesh etmesi ve vücudunun geri kalanını yıkaması yeterdi." Ve Peygamber ﷺ şöyle buyurdu:

“Verily, it would have sufficed for him to make Tayammum, so tie a piece of cloth around his head and wipe over it and wash the rest of his body.” And the Prophet (saw) said:

"Bilmedikleri halde neden sormadılar? Şüphesiz ki bilgisizliğin ve bilmemenin çaresi sormaktır." (Ebu Davud, İbn Mace ve Ahmed)

“Why did they not ask when they did not know. Indeed, the cure for inability and lack of knowledge is to ask.” (Abu Dawud, Ibn Majah & Ahmad)

Önceki noktalar, Sahabe'nin (ra) kabul edilebilir tek referans kaynağının Kur'an ve Sünnet olduğunu ve belirsizlik durumlarında Peygamber ﷺ'e başvurduklarını göstermektedir.

The preceding points illustrate that the Qur‟an and the Sunnah were the only acceptable reference points for the Sahabah (ra), and that they would refer back to the Prophet (saw) in cases of uncertainty.