De moslimse rechtsgeleerden zijn het erover eens dat de wettelijke reinheid (tahāra) van twee soorten is: reinheid van hadath (rituele onreinheid) en reinheid van khabath (lichamelijke onreinheid).23 24 Zij zijn ook het erover eens dat reinheid van hadath van drie soorten is: de wudū' (ablutie), het ghusl (bad) en hun vervanging, de tayammum (ablutie met schone aarde).24 Dit komt door de opname ervan in het vers over de ablutie,25 dat over deze zaken handelt. Wij zullen hiervan beginnen met een bespreking van de ablutie. We zeggen:

The Muslim jurists agreed that shai*i (legal) purity (tahdra) is of two types: purity from hadath (ritual impurity) and purity from khabath (physical impurity).23 24 They also agreed that purity from hadath is of three kinds: ablution (wudi?), bathing (gZws/), and their substitute, ablution with clean earth (tayammum)?* This is because of their inclusion in the verse of ablution,25 which dealt with these issues. We shall begin, out of these, with a discussion of ablution. We say: