Zij waren het oneens over de vrijwillige gebeden (nafl), of ze uitgevoerd moeten worden als twee rak'ahs, vier of drie. Malik en al-Shafi‘i zeiden dat vrijwillige gebeden gedurende de nacht of de dag gebracht moeten worden in paren van twee rak'ahs, met een groet na elke twee rak'ahs. Abu Hanifa zei dat als de aanbidder dat wil, hij ze in paren van twee mag bidden, of drie, of vier, of zes, of acht, zonder daartussen een groet te brengen. Een groep rechtsgeleerden maakte onderscheid tussen gebeden 's nachts en die overdag, en zei dat gebeden 's nachts in paren van twee worden gebeden, terwijl gebeden overdag in groepen van vier worden gebeden.

They disagreed about supererogatory prayers, whether they are to be observed as two rak'as, four, or three. Malik and al-Shafi‘1 said that voluntary prayers during the night or the day are to be offered as two at a time with a salutation after every two rak^as. Abu Hanifa said that if the worshipper likes he may offer them as two at a time, or three, or four, or six, or eight, without offering a salutation in between. A group of jurists distinguished between prayers during the night and those during the day, saying that prayers during the night are two at a time while prayers during the day are four at a time.

De reden voor hun meningsverschil hierin vloeit voort uit de tegenstrijdigheid van de overleveringen over dit onderwerp. Van Ibn ʿUmar wordt overgeleverd dat een man de Profeet (vrede en zegeningen van God zij met hem) ﷺ vroeg naar het nachtgebed, en hij zei: “Het nachtgebed bestaat uit twee rak'a's tegelijk, en als je merkt dat de ochtend je zal overvallen, bid dan één rak'a als witr.” Ook is vastgesteld van de Profeet ﷺ dat hij twee rak'a's bad vóór het dhuhr-gebed en twee na het dhuhr-gebed, twee rak'a's na het maghrib-gebed, twee rak'a's na het vrijdaggebed, en twee rak'a's vóór het ʿasr-gebed. Degenen die deze twee overleveringen aanhingen, zeiden dat het nachtgebed en het dagelijkse gebed beide bestaan uit twee rak'a's tegelijk. Vastgesteld is ook, via een overlevering van ʿĀʾisha, waarin zij het gebed van de Boodschapper van Allah ﷺ beschrijft: “Hij bad vier rak'a's, en je kunt je niet voorstellen hoe mooi en hoe lang ze waren! Vervolgens bad hij vier, en je kunt je niet voorstellen hoe mooi en hoe lang ze waren! Daarna bad hij drie, en ik zei: ‘O Boodschapper van Allah, slaap je voordat je de witr bidt?’ Hij zei: ‘O ʿĀʾisha, mijn ogen slapen, maar mijn hart slaapt niet.’” Ook is vastgesteld, via een overlevering van Abu Hurayra, dat de Profeet ﷺ zei: “Wie bidt na de jumuʿa, moet vier rak'a's bidden.” Al-Aswad heeft van ʿĀʾisha overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ negen rak'a's bad tijdens de nacht, “maar toen hij ouder werd, bad hij zeven.” Degenen die de letterlijke betekenis van deze overleveringen aanhielden, stonden toe dat vrijwillige gebeden met vier of drie rak'a's achter elkaar werden verricht, zonder tussenpauze met de groet. De meerderheid hield vol dat vrijwillige gebeden niet met één enkele rak'a verricht worden, en ik denk dat er in dit punt een afwijkende onenigheid bestaat.

The reason for their disagreement in this arises from the conflict of the traditions on the subject. A tradition from Ibn TJmar is related that a man asked the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) about prayers during the night, and he said, “The prayer during the night is two at a time, and if you find that the morning is going to overtake you, then, offer one rak^a as witr”. It is also established from the Prophet (God’s peace and blessings be .upon him) “that he used to pray two rak^as before zuhr and two after it, two rakfas after maghrib, two rakfas after the Friday prayer, and two rak'as before casr”. Those who adopted these two traditions said that prayers during the night as well as the day are two rakcas at a time. It is established through a tradition of ‘Arisha in which she describes the prayer of the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) by saying “He prayed four rak^as and you cannot imagine how beautiful they were or how long! He then then prayed four and you cannot imagine how beautiful they were or how long! He then prayed three, and I said, ‘O Messenger of Allah, do you sleep before observing the wilrP He said, CO c Arisha, my eyes go to sleep, but my heart does not”*. It is also established, through a narration of Abu Hurayra, that the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) said, “He who prays after the jumida should pray four”. Al-Aswad has related from <A>isha “that the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) used to offer nine ra&as during the night”—“but when he grew older, he prayed seven”. Those who adopted the apparent meaning in these traditions permitted supererogatory prayers as four or three at a time without a break between them with the salutation. The majority maintained that super­ erogatory prayers are not offered through a single rak*a, and I think there is some deviant disagreement in this.