De basis van dit hoofdstuk zijn de woorden van de Verhevene: "En als jullie janaba zijn, zuivert jullie dan."60 en Zijn woorden: "Zij vragen je (o Muhammad) naar de menstruatie. Zeg: Het is een ongemak, dus laat de vrouwen met rust gedurende die tijd en nader hen niet totdat zij zich hebben gezuiverd. En wanneer zij zich hebben gezuiverd, ga dan naar hen toe zoals Allah jullie heeft geboden."61

The basis of this chapter are the words of the Exalted, “And if ye are involved in jandba, purify yourself’,60 and His words, “They question thee (O Muhammad) concerning menstruation. Say: It is a suffering, so let women alone at such times and approach them not till they are cleansed. And when they have purified themselves, then go in unto them as Allah has enjoined upon you”.61

De rechtsgeleerden kwamen overeen over de verplichting van deze grote wassing (volledige wassing) die voortvloeit uit twee soorten hadath (rituele onreinheid). Ten eerste het vloeien van maniyy (dit staat bekend als de grote hadath) bij gezonde gezondheid tijdens de slaap, of terwijl men wakker is, zowel bij een man als bij een vrouw. Hierop maakte een uitzondering wat overgeleverd wordt van al-NakhaT, die voor een vrouw na een natte droom geen baden verplicht stelde. De meerderheid kwam overeen dat vrouwen met betrekking tot natte dromen gelijk zijn aan mannen, vanwege de vaststaande overlevering van Umm Salama. Zij zei: “O Gezant van Allah! Als een vrouw in haar slaap ziet wat een man ziet, moet zij dan baden?” Hij antwoordde: “Ja, als zij vocht vindt.” De tweede overlevering, waarvan ook de echtheid door hen werd erkend, betreft de menstruatie en vereist dat men baadt wanneer deze ophoudt. Dit is tevens gebaseerd op de woorden van de Verhevene: “Zij vragen u (o Muhammad) naar de menstruatie. Zeg: Het is een kwaal, laat de vrouwen dus met rust in die tijd en nadert hen niet totdat zij zijn gereinigd. En wanneer zij zich hebben gereinigd, ga dan tot hen zoals Allah u heeft voorgeschreven.” Verder is het gebaseerd op overleveringen over de instructies van de Profeet ﷺ aan ʿĀʾisha en andere vrouwen over het baden. Zij verschilden in dit hoofdstuk over twee kwesties die als basisprincipes gelden.

The jurists agreed about the obligation of this major ablution (full washing) arising from two kinds of hadath (ritual pollution). First, is the flowing of maniyy (this is known as the major hadath) in sound health during sleep, or while awake, both in the case of a male and of a female, except for what is related from al-NakhaT, who did not require bathing for a woman after a wet dream. The majority agreed about the similarity of women to men with respect to wet dreams because of the established tradition of Umm Salama. She said, “0 Messenger of Allah! If a woman sees in her sleep what a man sees, does she have to take a bath?” He replied, “Yes, if she finds moisture”. The second tradition, whose authenticity they also agreed about, relates to menstruation, and requires that bathing be performed, when it ceases. This is also based on the words of the Exalted, “They question thee (O Muhammad) concerning menstruation. Say: It is a suffering, so let women alone at such times and approach them not till they are cleansed. And when they have purified themselves, then go in unto them as Allah has enjoined upon you”. i Furthermore, it is based upon reports of the Prophet’s instructions to ^isha and other women about bathing. They differed in this chapter about two issues that are like basic principles.

De Metgezellen, moge Allah tevreden met hen zijn, verschilden van mening over de verplichting tot reiniging na geslachtsgemeenschap. Sommigen van hen zeiden dat reiniging verplicht is na het raken van de geslachtsorganen, ongeacht of er zaadlozing heeft plaatsgevonden. Dit wordt gehandhaafd door de meerderheid van de geleerden van de provincies, Malik en zijn discipelen, al-Shafi'i en zijn discipelen, en een groep van de Zahiriten. Een andere groep van de Zahiriten hield vol dat reiniging alleen verplicht is in geval van coïtus.

The Companions, may Allah be pleased with them, disagreed about the obligation of purification following cohabitation. Some of them said that Purification is obligatory after contact of the genitals, irrespective of the occurrence of ejaculation. This is upheld by the majority of the jurists of the provinces, Malik, his disciples, al-ShafiT, his disciples, and a group of the Zahirites. Another group of the Zahirites maintained the obligation of Purification in case of coition only.

De reden voor hun meningsverschil over deze kwestie vloeit voort uit het conflict tussen de relevante overleveringen, want er zijn twee vaststaande overleveringen waarvan de authenticiteit door de hadith-geleerden wordt erkend. De Qadi (Ibn Rushd) zei: "Met vaststaand bedoel ik hier een overlevering die is opgetekend door al-Bukhari of Muslim, of een die door beiden is opgetekend." Een van deze is de overlevering van Abu Hurayra over de Profeet ﷺ, die zei: "Als iemand zich tussen de vier delen (de dijen) van een vrouw plaatst en zijn geslachtsdeel met het hare verbindt, wordt het baden verplicht." De tweede overlevering is van Uthman, aan wie gevraagd werd: "Wat vindt u van de man die gemeenschap heeft met zijn vrouw, maar niet ejaculeert?" Hij antwoordde: "Hij moet de (kleine) wassing verrichten zoals hij die voor het gebed doet — ik heb dit gehoord van de Profeet ﷺ."

The reason for their disagreement over this issue stems from the conflict of relevant traditions, for there are two established traditions whose authenticity is agreed upon by the traditionists. The Qadl (Ibn Rushd) said: “When I say established, I mean by it a tradition recorded by al-BukharT or Muslim,,or one that is recorded by by both”. One of these is the tradition of Abu Hurayra from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), who said, “If he places himself between the four parts (thighs) of a woman, joining his genitals with hers, bathing becomes obligatory”. The second tradition is from TJthman, when it was said to him, “What do you think of the man who cohabits with his wife, but does not ejaculate?” He replied, “He is to perform (the minor) ablution like he does for prayers—I heard this from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him)”.

De rechtsgeleerden waren verdeeld in twee meningen over deze overleveringen. De eerste berust op de opheffing (naskh) van de ene tradities door de andere, terwijl de tweede volgt wat overeengekomen is in geval van tegenspraak wanneer noch voorkeur noch verzoening mogelijk is. De meerderheid hield vol dat de overlevering van Abu Hurayra die van Uthman opheft. Hun argument berust op wat overgeleverd is van Ubayy ibn Ka'b, die zei: "De Boodschapper van Allah ﷺ stond in de vroege dagen van de islam een versoepeling toe, maar gebood later het baden." Dit is opgetekend door Abu Dawud. Degenen die meenden dat het conflict tussen deze twee overleveringen niet door verzoening of door voorkeur opgelost kan worden, hielden vol dat het beroep op wat overeengekomen is noodzakelijk wordt, namelijk de verplichting tot reiniging bij zaadlozing. De meerderheid gaf op grond van analogie de voorkeur aan de overlevering van Abu Hurayra, en zei dat, aangezien er overeenstemming bestaat over het punt dat het contact van de geslachtsdelen de vastgestelde straffen (Hudud) oproept, dit ook de oorzaak moet zijn die het baden noodzakelijk maakt. Zij overleverden dat de analogie is afgeleid van de praktijk van de vier kaliefen. De meerderheid gaf er ook de voorkeur aan op grond van de overlevering van 'Aisha en haar berichten van de Boodschapper van Allah ﷺ, zoals opgetekend door Muslim.

De geleerden verschilden van mening over de voorwaarde van zaadlozing die de verplichting tot de grote reiniging met zich meebrengt. Malik hield er rekening mee wanneer het gepaard ging met (wellustig) genot, terwijl al-Shafi'i zei dat alleen al het uitstorten van zaad de verplichting tot reiniging met zich meebrengt, ongeacht of er zinnelijk genot mee gepaard gaat. Hun onenigheid heeft twee oorzaken. De eerste is of de term "junub" (iemand die in een staat van grote rituele onreinheid verkeert) ook van toepassing is op iemand die op deze wijze betrokken is, al is dat niet op de gebruikelijke manier. Zij die van mening waren dat het alleen van toepassing is op iemand die op de gebruikelijke manier rituele onreinheid heeft opgelopen, vereisten geen reiniging bij zaadlozing zonder genot. Zij die van mening waren dat het van toepassing is op zaadlozing, op welke manier die ook plaatsvindt, maakten reiniging daardoor verplicht, ook wanneer er geen genot was. De tweede oorzaak is de overeenkomst tussen zaadlozing zonder genot en het bloed van de vrouw met onregelmatige bloedingen. Zij verschilden van mening of het vloeien van zulk bloed de verplichting tot reiniging moet doen ontstaan. Dit zullen we vermelden in het hoofdstuk over menstruatie, hoewel het ook op dit onderwerp betrekking heeft.

The jurists differed about the condition of seminal discharge that gives rise to the obligation of the major purification. Malik took it into account when accompanied by (lustful) pleasure, while al-ShafiT said that mere emission leads to the obligation of purification, irrespective of accompanying sensual pleasure. There are two reasons for their disagreement. The first is whether the term “junub” (being in a state of major ritual pollution) is also applicable to one who is involved in this way, though not in the normal manner. Those who held that it applies only to one who has become ritually polluted in the normal manner, did not require purification upon seminal discharge unaccompanied by pleasure. Those who held that it applies to seminal discharge whatever the manner, made purification obligatory because of it, even when The second reason is the similarity of emission without pleasure with the blood of the irregularly,bleeding woman. They disagreed whether the flow of such blood should give rise to the obligation of purification. We shall mention this in the chapter on menstruation, though it pertains to this topic too.

In de school van Malik wordt onder dit onderwerp een geval besproken dat betrekking heeft op iemand die plezier ervaart bij het opwekken van zichzelf, maar die later ejaculeert nadat het plezier is weggeëbd (coitus interruptus). Indien hij zich vóór deze ejaculatie zonder plezier heeft gewassen, wordt gezegd dat hij de reinigingsbeurt moet vernieuwen, terwijl ook gezegd wordt dat hij haar niet hoeft te herhalen. De reden is dat dit type ejaculatie voor een deel van de geslachtsgemeenschap gepaard gaat met plezier, maar daarna niet. Degenen die de voorrang gaven aan de staat van plezier, zeiden dat reiniging verplicht is, terwijl degenen die de afwezigheid van plezier van belang achtten, zeiden dat reiniging niet verplicht is.zonder plezier.