De basis voor dit soort reiniging zijn de woorden van de Verhevene: "En als jullie in een grote hadath verkeren, reinig jezelf."58 De behandeling van de regels hieromtrent wordt, nadat de verplichting ervan is besproken, evenals wie er verplicht is het te verrichten, en de identificatie van het te gebruiken middel, namelijk onvermengd water, in drie hoofdstukken uitgevoerd. Het eerste hoofdstuk betreft de identificatie van de handelingen die bij deze reiniging horen. Het tweede betreft de factoren die haar geldig maken. Het derde hoofdstuk behandelt de rechtsregels (Hukm) betreffende de ongeldigmaking van deze reiniging. Wat de persoon betreft op wie zij verplicht is: zij rust op ieder die verplicht is te bidden, en hierover bestaat geen meningsverschil. Evenzo bestaat er geen meningsverschil over de verplichting zelf, en de bewijzen daarvoor zijn dezelfde als die voor de wudu', die we hebben genoemd. Eveneens geldt dit voor de rechtsregels betreffende de categorieën water, waarvan de behandeling eerder is gegaan.

The basis for this kind of purification are the words of the Exalted, “And if ye are involved in a major hadath, purify yourself’.58 The discussion covering its rules—after having learned its obligation, on whom it is obligatory, and the ^entification of the thing to be used, which is unadulterated water—is undertaken in three chapters. The first chapter relates to the identification of acts involved in this purification. The second relates to the factors ^validating it. The third chapter covers the ahkdm of the invalidation of this Purification. 4’ About the person on whom it is obligatory, it is incumbent upon each Person who is under an obligation to pray, and there is no dispute about this. Similarly, there is no dispute about its obligation, and its evidences are the same as those for ablution, which we have mentioned. Likewise, the ahkam relating to the categories of water, whose discussion has preceded.

De geleerden verschilden van mening over de vraag of het met de hand over het gehele lichaam gaan (d.w.z. het masseren van de huid terwijl er water overheen stroomt) een voorwaarde is voor deze reiniging, zoals het geval is bij de reiniging van de ledematen tijdens het verrichten van de wudu, of dat het voldoende is om water over het gehele lichaam te laten stromen zonder de hand over het lichaam te laten gaan. De meerderheid van de geleerden hield staande dat het laten stromen van water over het lichaam voldoende is. Malik, de meeste van zijn leerlingen, en al-Muzanī onder de leerlingen van al-Shāfiʿī hielden staande dat als degene die de reiniging verricht één enkele plek van zijn lichaam mist waarover hij zijn hand niet laat gaan, zijn reiniging onvolledig blijft.

The jurists disagreed over whether running the hand over the entire body (i.e. massaging the skin while water is running over it) is a condition for this purification, as is the case in the purification of limbs while performing ablution, or whether it is sufficient to let water flow over the entire body without running the hand over the body. The majority of the jurists maintained that letting water flow over the body is enough. Malik, most of his disciples, and al-MuzanT from among the disciples of al-ShafiT held that if the person undertaking purification misses a single spot of his body over which he does not pass his hand, his purification remains incomplete.

De reden voor het meningsverschil is de dubbelzinnigheid van de term *ghusl* en het conflict tussen de voor de hand liggende betekenissen van de overleveringen die de beschrijving van het baden met de analogie van de wassing voor de soefi-ablutie (wudu) geven. In de vastgestelde overleveringen die betrekking hebben op het bad van de Profeet ﷺ en die via ʿĀʾisha en Maymūna worden overgeleverd, wordt er geen melding gemaakt van het masseren van het lichaam; zij vermelden alleen dat er water over het lichaam stroomt. In de overlevering van ʿĀʾisha zegt zij: "Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ na geslachtsgemeenschap een bad nam, waste hij eerst zijn handen. Vervolgens goot hij met zijn rechterhand water over zijn linkerhand, waarmee hij zijn geslachtsdelen waste. Daarna verrichtte hij een kleine wudu, zoals hij deed voor zijn gewone dagelijkse gebeden. Daarna nam hij water, stak zijn vingers tot aan de wortels van zijn haar en goot drie handen vol water over zijn hoofd. Tot slot liet hij water over zijn gehele lichaam stromen."

The reason for disagreement is the equivocality of the term *ghu$T\ and the conflict of the apparent meanings of the traditions related about the description of bathing with the analogy of bathing based upon ablution. In the established traditions relevant to the subject of the Prophet’s bath, and which are related through ‘A’isha and Maymuna, there is no mention of massaging the body; they only mention the flowing of water over it. In the tradition of ^isha, she says, “When the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) took a bath after sexual engagement, he would first wash his hands. He then poured water from his right hand over to the left hand with which he washed his genitals. Then he performed a minor ablution, like he did for his regular daily prayers. Thereafter, taking up water he would insert his fingers down to the roots of his hair and pour three handfuls of water over his head. Finally, he would let water flow over his entire body”.

Zij waren het oneens over de vraag of intentie tot de voorwaarden van deze reinigingsbad (ghusl) behoort, net zoals hun onenigheid bij de kleine wassing. Malik, al-Shafi'i, Ahmad, Abu Thawr, Dawud en hun discipelen waren van mening dat intentie een van de voorwaarden is. Abu Hanifa, zijn discipelen en al-Thawri waren van mening dat intentie niet vereist is, net als bij de kleine wassing.

They disagreed on whether intention is included in the conditions of this purification (gAus/), just like their disagreement in the case of the minor ablution. Malik, al-Shafi T, Ahmad, Abu Thawr, Dawud, and his c disciples held that intention is one of its conditions. Abu HanTfa, his disciples, and al- Thawri held that intention is not required, as in the case of minor ablution.

De reden voor het meningsverschil over de kwestie van de intentie is dezelfde als die bij de kleine wassing, die eerder is behandeld.

The reason for disagreement on the question of intention is the same as that ln the case of the minor ablution, which has preceded.

Zij verschilden van mening over madmada (het spoelen van de mond) en istinshaq (het inzuigen van water door de neus) in deze categorie van reiniging, net als hun verschil in het geval van de kleine wassing, namelijk of ze verplicht zijn. Een groep rechtsgeleerden hield vol dat deze niet verplicht zijn bij het baden, terwijl een andere groep ze verplicht achtte. Tot degenen die de verplichting ontkenden behoren Malik en al-Shafi'i, terwijl degenen die ze verplicht stelden Abu Hanifa en zijn volgelingen omvatten.

They disagreed about madmada and istinshaq in this category of purification like their disagreement in the case of the minor ablution, that is whether they are obligatory. A group of jurists held that these are not obligatory in bathing, while another group considered them obligatory. Those who maintained a negation of obligation include Malik and al-ShaficT, while those who made it obligatory include Abu HanTfa and his disciples.

De reden voor het meningsverschil is het conflict tussen de schijnbare betekenis van de overlevering van Umm Salama en de overleveringen die zijn doorgegeven over de beschrijving van de wijze waarop de Profeet ﷺ zijn kleine wassing verrichtte vóór zijn reiniging (baden), omdat de overleveringen over de beschrijving van zijn kleine wassing vóór zijn reiniging madmada en istinshaq vermelden, terwijl de overlevering van Umm Salama noch madmada noch istinshaq vermeldt. Degenen die de overleveringen van ʿĀʾisha en Maymuna beschouwden als uitwerkingen van de onverklaarde delen van de overlevering van Umm Salama, en tevens als verklaring van de woorden van de Verhevene: "En als jullie in een grote hadath verkeren, reinig jullie dan",59 maakten het spoelen van de mond en het opsnuiven van water in de neusgaten verplicht. Degenen die de overleveringen als tegenstrijdig beschouwden, verzoenden ze echter door de implicatie van de overleveringen van ʿĀʾisha en Maymuna als een aanbeveling op te vatten, en de implicatie van de overlevering van Umm Salama als een verplichting.

The reason for disagreement is the conflict of the apparent meaning of the tradition of Umm Salama with the traditions that were transmitted about the description of the Prophet’s performance of minor ablution prior to his purification (bathing), because the traditions transmitted about the description of his minor ablution prior to his purification mention madmada and istinshaq, while the tradition of Umm Salama mentions neither madmada nor istinshdq. Those who considered the traditions of cA*isha and Maymuna as elaborations of the unexplained parts of the tradition of Umm Salama, and also as an explanation of the words of the Exalted, “And if ye are involved in a major hadath, purify yourselves”,59 made rinsing of the mouth, and snuffing of water into the nostrils obligatory, while those who considered ‘ them as conflicting reconciled them so as to construe the implication of the traditions of cA*isha and Maymuna for a recommendation, and the implication of the tradition of Umm Salama as an obligation.

Zij waren het oneens over de vraag of het een voorwaarde voor deze categorie van reiniging is dat deze continu en in een vaste volgorde wordt uitgevoerd, net als hun onenigheid bij de kleine wassing. De reden van de onenigheid is of de handelingen van de Profeet ﷺ als verplicht of als aanbevolen moeten worden opgevat. Het is niet overgeleverd van de Profeet ﷺ dat hij ooit een wassing heeft verricht anders dan op geordende en opeenvolgende wijze. Een groep rechtsgeleerden was van mening dat de volgorde bij deze categorie van reiniging (ghusl) meer van belang is dan bij de kleine wassing met betrekking tot het hoofd en de rest van het lichaam, vanwege de woorden van de Profeet ﷺ in de overlevering van Umm Salama: "Het is voor jou genoeg om drie handen vol water over je hoofd te gieten, en laat daarna het water over je lichaam stromen." Het voegwoordelijke partikel "thumma" (daarna) impliceert volgorde, zonder twijfel, volgens de taalkundigen.

They disagreed on whether a condition for this category of purification is continuous and sequential performance, as was their disagreement in the case of the minor ablution. The reason for disagreement is whether the acts of the Prophet are to be construed as obligatory or recommended. It has not been transmitted from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) that he ever performed ablution, except in an ordered and sequential manner. A group of jurists held that sequence in this category of purification (ghusl) is more pertinent than it is in the minor ablution with respect to the head and the rest of the body, because of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) in the tradition of Umm Salama, “It is enough for you to splash over your head three handfuls of water, and then let water flow over your body”. The conjunction particle “thumma” (then) implies sequence, without dispute, according to lexicologists.