Gebeden die niet als universele verplichting zijn voorgeschreven, omvatten gebeden die een profetische traditie (Sunnah) zijn, gebeden die vrijwillig en bovenplichtig zijn (nafl), en gebeden die als gemeenschappelijke verplichting zijn voorgeschreven (fard kifāya). Aangezien elk van deze rechtsregels (Hukm) deels overeengekomen en deels omstreden is, achtten wij het passend om de bespreking van elk gebed afzonderlijk ter hand te nemen. Deze gebeden zijn samen tien in aantal: de twee van het ochtendgebed, het witr-gebed, de vrijwillige gebeden, de twee rak'a's bij het binnengaan van een moskee, de gebeden tijdens de ramadan, het zonsverduisteringsgebed (kusūf), het regengebed, de twee ʿĪd-gebeden, en de neerbuigingen (bij het reciteren van bepaalde delen) van de Koran, die eveneens een soort gebed zijn. Dit boek omvat daarom tien hoofdstukken. De lijkgebeden zullen wij afzonderlijk behandelen onder het hoofdstuk over de rechtsregels betreffende de doden, zoals de gewoonte is van de rechtsgeleerden, en dat is wat zij onder de titel "het boek van de janāʾiz" samenstellen.

Prayers that are not prescribed as a universal obligation include prayers that are a sunna y or are supererogatory (nafl)y or prayers that are prescribed as a communal obligation (fard kifdya). As (each of) .these have ahkdmy some agreed upon and some disputed, we deemed it proper to take up the discussion of each prayer separately. These prayers together are ten in number: the two of the morning prayer, the witr prayer, supererogatory prayers, the two rakfas on entry into a mosque, prayers during Ramadan, the eclipse (kusuf) prayer, prayer for rain, the two cid prayers, and the prostrations (on reciting certain parts) of the Qur’an, which are also a kind of prayer. This book, therefore, comprises ten chapters. We shall be discussing funeral prayers separately ’under the chapter on the ahkam of the dead, as is the practice of the jurists and that is what they compile under the title: “the book of janffiiz”.

Zij waren het oneens over vijf punten: de rechtsregel (Hukm) ervan, de beschrijving ervan, de tijd ervan, de smeekbede (qunut) die erin wordt verricht, en het verrichten ervan tijdens het reizen op een rijdend dier.

They disagreed about on five points: its hukm, its description, its time, the supplication (qunut) during it, and its observance while travelling on a riding beast.

De discussie over de hukm ervan is behandeld in de discussie over de verplichte gebeden. Malik (God zegene hem) gaf in zijn beschrijving de voorkeur aan het verrichten ervan als drie rak'a's witr, gescheiden door een groet.150 Abu Hanifa zei dat witr uit drie rak'a's bestaat zonder enige scheiding daartussen door middel van de groet. Al-Shafi'i zei dat witr een enkele rak'a is. Voor elke groep bestaan er meningen die afkomstig zijn van de generaties van de Metgezellen en de Tabi'un.

The discussion of its hukm has been covered in the discussion of obligatory prayers. Malik (God bless him), in its description, preferred that it be offered as three rak^as of witry separated with a salutation.150 Abu Hamfa said that witr consists of three rak^as without any separation between them by means of the salutation. Al-ShaficT said that witr is a single rak^a. For each group there are opinions coming down from the generations of the Companions and the Tabi un.

De reden voor hun meningsverschil vloeit voort uit de tegenstrijdigheid van de overleveringen over dit onderwerp. Van de Profeet (Gods vrede en zegeningen zij met hem) is overgeleverd via een overlevering van ʿĀ’isha dat hij ’s nachts elf raka’ats bad, waarvan hij er één als witr bad. Van Ibn ʿUmar is overgeleverd dat de Gezant van Allah ﷺ zei: “De gebeden in de nacht worden twee aan twee verricht, en als je merkt dat de ochtend je zal overvallen, bid dan één raka’a als witr.” Muslim heeft van ʿĀ’isha overgeleverd dat “de Profeet ﷺ ’s nachts dertien raka’ats bad, waarvan hij vijf als witr bad zonder ertussen te zitten, behalve aan het eind van de laatste.” Abu Dawud heeft van Abu Ayyub al-Ansari overgeleverd: “Witr is een voorgeschreven plicht voor elke moslim. Wie er de voorkeur aan geeft het met vijf te bidden, mag dat doen; wie er de voorkeur aan geeft het met drie te bidden, mag dat doen; en wie er de voorkeur aan geeft het met één te bidden, mag dat doen.” Abu Dawud heeft opgetekend dat de Profeet ﷺ witr bad met zeven, negen en vijf raka’ats.

c The reason for their disagreement stems from the conflict of traditions on the subject. It is established from the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) through the tradition of cA’isha “that he used to pray eleven rak^as at night, offering one as witr". It is established from Ibn ‘Umar that the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him) said,/‘The prayers during the night are (observed) two at a time, and if you find that the morning is going to overtake you, then, offer one ra&a as witr". Muslim has reported from ‘Arisha “that the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) used to pray thirteen rak'as at night, and offered five of these as witr without sitting in between, except at the end of the last”. Abu Dawud has reported from Abu Ayyub al-Ansari, “Witr is a prescribed duty for every Muslim, thus, he who prefers to observe it with five may do so, he who prefers to observe it with three may do so, and he who prefers to observe it with one may do so”. Abu Dawud has recorded that the Prophet (God’s peace and blessings be upon him) used to observe witr with seven, nine, and five rak^as.