Zij (de rechtsgeleerden) kwamen overeen dat het nachtgebed in ramadan wenselijker is dan het nachtgebed in welke andere maand ook, vanwege de woorden van de Profeet ﷺ: "Wie de nachten van ramadan doorbrengt in gebed en aanbidding, uit geloof en uitsluitend om Allah's wil, dem zullen alle eerdere zonden die hij heeft begaan worden vergeven." Het tarawih-gebed, waarvoor de gemeenschappelijke samenkomst in de moskee door Umar ingesteld werd, is wenselijk. Zij verschilden echter van mening over de vraag of deze nachtgebeden in ramadan (bekend als tarawih) meer verdienste hebben, of het gebed in het late deel van de nacht, dat wil zeggen het gebed dat door de Gezant van Allah ﷺ werd verkozen. De meerderheid was van oordeel dat het gebed in het late deel van de nacht meer verdienste heeft, vanwege de woorden van de Profeet ﷺ: "Het beste gebed is het gebed in jullie huizen, behalve de verplichte gebeden." Er is ook de uitspraak van Umar: "Die gebeden waarvoor jullie de slaap opgeven, hebben meer verdienste."

They (the jurists) agreed that the Ramadan night prayer is more desirable than the night prayer during any of the other months, because of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “He who celebrates the Ramadan nights praying and worshipping because of his faith and only for Allah’s sake will be forgiven all prior sins that have issued forth from him”. The (jurists agreed that the) tarawih prayers, the congregation in the mosque for which was started by TJmar, are desirable. They differed, however, on whether these (night prayers during Ramadan known as tarawih) have greater merit or the prayers during the later part of the night, that is, the prayer preferred by the Messenger of Allah (God’s peace and blessings be upon him). The majority held that the prayers of the later part of the night have greater merit because of the words of the Prophet (God’s peace and blessings be upon him), “The best prayer is the prayer in your houses, except .the obligatory prayers”. There is also TJmar’s saying that “those for which you give up sleep have greater merit”.

Zij waren het oneens over het gewenste aantal raka'at dat de mensen tijdens de nachten van ramadan moeten bidden. Malik, in een van zijn meningen, Abu Hanifa, al-Shafi'i, Ahmad en Dawud gaven de voorkeur aan twintig raka'at, exclusief de witr. Ibn al-Qasim heeft van Malik overgeleverd dat hij de voorkeur gaf aan zesendertig raka'at, plus drie van de witr.

They disagreed about the preferred number of rak'as that are to be undertaken by the people during the nights of Ramadan. Malik, in one of his opinions, Abu HanTfa, akShaficT, Ahmad, and Dawud preferred twenty rak^as excluding witr. Ibn al-Qasim has recorded from Malik that he used to prefer offering thirty-six raFa?58 plus three of witr.

De reden voor hun meningsverschil komt voort uit het conflict in de overlevering hierover, zoals Malik heeft overgeleverd van Yazīd ibn Rūmān, die zei: "De mensen, in de tijd van ʿUmar, baden drieëntwintig rak'a's." Ibn Abū Shayba heeft overgeleverd van Dawūd ibn Qays, die zei: "Ik bad met de mensen in de tijd van ʿUmar ibn ʿAbd al-ʿAzīz en Abbān ibn ʿUthmān, en zij baden zesendertig rak'a's en verrichtten (nog) drie als witr." Ibn al-Qāsim heeft van Malik overgeleverd dat dit de eerdere richtlijn was, dat wil zeggen het bidden van zesendertig rak'a's.

The reason for their disagreement comes from the conflict of transmission over this, as Malik has related from YazTd ibn Ruman that he said, “The people, in the time of TJmar, used to pray twenty-three rak'as. Ibn Abu Shayba has reported from Dawud ibn Qays, who said, ‘I prayed with the people during the time of ffJrnar ibn cAbd al-SAziz and Abban ibn TJthman and they used to pray thirty-six rak'as and offered (another) three as witr'”. Ibn al-Qasim has reported from Malik that this was the earlier directive, that is, praying thirty-six fakfas.