Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
His Accepting Invitations And His Withdrawal Upon Seeing Things He Disapproved Of
[Al-Ḥarbī:] Aḥmad ibn Ḥanbal zou uitnodigingen voor huwelijken, bruiloften en besnijdenissen accepteren, en eten wat er werd geserveerd. 53.1
[Al-Ḥarbī:] Aḥmad ibn Ḥanbal would accept invitations to marriages, weddings, and circumcisions, and eat what was served. 53.1
[Al-Daʿʿāʾ:] Een man nodigde Aḥmad ibn Ḥanbal eens uit voor een bijeenkomst en Aḥmad accepteerde. Later probeerde hij zich ervan terug te trekken, maar de man accepteerde geen nee als antwoord.
[Al-Daʿʿāʾ:] A man once invited Aḥmad ibn Ḥanbal to an event and Aḥmad accepted. Later, he tried to back out of it, but the man wouldn’t take no for an answer.
Tijdens het evenement ging de man naar Aḥmad toe en liet hem naast iemand zitten met wie hij niet wilde zitten. “Ibn Sīrīn, God zegene hem, had gelijk,” zei Aḥmad. “Hij zei: ‘Probeer je broeder nooit te eren door iets te doen dat hem moeilijkheid zal berokkenen.’ Dat is wat deze broeder van mij mij heeft aangedaan.” 53.2
At the event the man went and seated Aḥmad next to someone he did not want to sit with. “Ibn Sīrīn, God bless him, had it right,” said Aḥmad. “He said, ‘Never try to honor your brother by doing something that will cause him hardship.’ That’s what this brother of mine has done to me.” 53.2
[Ṣāliḥ:] Er was een man genaamd Aḥmad ibn al-Ḥakam al-ʿAṭṭār die vaak de kring van ʿAffān bezocht. Toen het tijd was om een van zijn zonen te besnijden, nodigde hij Yaḥyā, Abū Khaythamah, en een aantal andere mannen van de overlevering (Hadith), waaronder mijn vader, uit. De anderen gingen voorop en mijn vader en ik volgden hen. Toen we aankwamen, kregen we een plaats toegewezen in een kamer met verschillende andere mannen van de overlevering (Hadith). Op een gegeven moment zei een van hen: “Aḥmad, er is hier iets van zilver gemaakt.” Mijn vader draaide zich om en zag een stoel.286 Dus hij stond op en vertrok, en iedereen die met hem in de kamer was, volgde hem naar buiten. 53.3
[Ṣāliḥ:] There was man called Aḥmad ibn al-Ḥakam al-ʿAṭṭār who used to frequent the circle of ʿAffān. When it came time for him to circumcise one of his sons, he invited Yaḥyā, Abū Khaythamah, and a number of other Hadith-men, including my father. The others went ahead and my father and I came along after them. When we arrived, we were given a seat in a room with several other Hadith-men. At some point one of them said, “Aḥmad, there’s something made of silver here.” My father turned and saw a chair.286 So he got up and left, and everyone who was in the room with him followed him out. 53.3
Toen hij dit hoorde, haastte de gastheer, al-ʿAṭṭār, zich naar buiten en haalde hem in, terwijl hij zwoer dat hij het voorwerp niet naar binnen had gebracht en niet wist dat het daar lag, en hij mijn vader vroeg om terug te komen. Mijn vader weigerde. Toen ʿAffān langskwam, vroeg al-ʿAṭṭār hem om met mijn vader te spreken en hem te overtuigen om terug te keren. ʿAffān sprak met hem, maar het hielp niets, en al-ʿAṭṭār was diepbedroefd.
Hearing of this, the host, al-ʿAṭṭār, rushed out and caught up with him, swearing that he hadn’t brought the item in and didn’t know it was there, and asking my father to come back. My father refused. When ʿAffān came along, al-ʿAṭṭār asked him to speak with my father and persuade him to return. ʿAffān spoke with him but it did no good, and al-ʿAṭṭār was devastated.
[Al-Sawwāq:] We waren bij het banket bij de Pitch-Worker’s Gate287 toen Aḥmad ibn Ḥanbal arriveerde. Zodra hij het huis betrad, zag hij een stoel met zilveren versieringen en ging hij weer naar buiten. De gastheer kwam hem achterna, maar Aḥmad gebaarde hem dat hij moest blijven en vertrok, terwijl hij zei: “Magische pracht! Magische pracht!” 53.4
[Al-Sawwāq:] We were at the banquet at the Pitch-Worker’s Gate287 when Aḥmad ibn Ḥanbal arrived. As soon as he set foot in the house, he saw a chair with silver ornamentation, and went out again. The host came out after him, but Aḥmad waved him away and left, saying, “Magian finery! Magian finery!” 53.4