[Al-Marrūdhī:] Ik ging eenmaal uit met Aḥmad, terwijl hij op mijn arm leunde. We werden in de open lucht benaderd door een vrouw die een luit met een lange hals bij zich droeg. Ik nam hem van haar over, brak hem en begon erop te stampen. De hele tijd stond Aḥmad daar naar de grond te staren en zei niets. Al snel wist iedereen van het incident—iedereen behalve Aḥmad, die zei: “Ik heb geen enkele herinnering dat jij ooit een luit in mijn aanwezigheid hebt gebroken.” 57.1

[Al-Marrūdhī:] I once went out with Aḥmad leaning on my arm. We were approached by a woman carrying a long-necked lute297 out in the open. I took it from her, broke it, and started stamping on it. The whole time, Aḥmad stood there staring at the ground and saying nothing. Soon everyone knew about the incident—everyone except for Aḥmad, who said, “I have no recollection of you ever breaking a lute in my presence.” 57.1