[Aḥmad ibn al-ʿAbbās al-Shāmī:] Ik verliet Baghdad om de bedevaart te maken. Onderweg ontmoette ik een man die het stempel van vroomheid droeg. Hij vroeg me waar ik vandaan kwam. 17.1

[Aḥmad ibn al-ʿAbbās al-Shāmī:] I left Baghdad to make the pilgrimage. On the way I met a man who bore the stamp of piety. He asked me where I was from. 17.1

“Uit Bagdad,” antwoordde ik, “die zo corrupt is geworden dat God het waarschijnlijk van de face van de aarde zal wegvagen, samen met iedereen die er woont. Ik was bang, dus ik rende weg.” “Ga terug,” zei hij, “en wees niet bang. In de stad liggen de graven van vier bondgenoten van God die Bagdad tegen onheil zullen beschermen.” “Wie zijn zij?” “De exemplar Aḥmad ibn Ḥanbal, Maʿrūf al-Karkhī, Bishr ibn al-Ḥārith en Manṣūr ibn ʿAmmār.” Dus ik ging terug en bezocht de graven.

“From Baghdad,” I replied, “which has gotten so corrupt that God is likely to wipe it off the face of the earth along with everyone who lives there. I was afraid, so I ran.” “Go back,” he said, “and don’t be afraid. In the city are the graves of four allies of God who will protect Baghdad from harm.” “Who are they?” “The exemplar Aḥmad ibn Ḥanbal, Maʿrūf al-Karkhī, Bishr ibn al-Ḥārith, and Manṣūr ibn ʿAmmār.” So I went back and visited the graves.

[De auteur:] Beide verslagen zijn het tot dit punt met elkaar eens. Abū Yaʿqūb voegt toe:

[The author:] Both reports agree up to this point. Abū Yaʿqūb adds:

Ik vroeg hem: "Waar ga je naartoe?" "Om de graven te bezoeken," antwoordde hij.

I asked him, “Where are you headed?” “To visit the graves,” he replied.

“Waar kom je vandaan?” “Kijk achter je.” Ik keek, maar er was niets te zien. Toen ik me omdraaide, was hij weg.

“Where are you from?” “Look behind you.” I looked but there was nothing to see. When I turned around, he was gone.