Biz qayerda bo‘lmaylik, kufrning tartibsizligini ko‘ramiz, eshitamiz va his qilamiz — Britaniyada bo‘ladimi yoki musulmon dunyosida, u yerda ham kufr qonunlari joriy etilgan. Bunday ahvolning sababini tushunish uchun uni keltirib chiqaradigan fikrlash tarzini aniq anglash zarur, ya’ni kapitalistik mafkurani. Aynan shu hayot tarzi G‘arb davlatlari tomonidan targ‘ib qilinmoqda va hozirda dunyoda hukmronlik qilmoqda. Uning asosiy tamoyillariga qisqacha nazar tashlash ham kapitalizmning insonlar duch keladigan muammolarni hal qilishning yolg‘on va halokatli vositasi ekanini ochib beradi.

We see, hear and feel the mess of kufr wherever we are, be it in Britain or in the Muslim world, where kufr laws are also implemented. To understand what has brought such a state of affairs about, it is necessary to have a clear comprehension of the way of thinking that produces it - i.e. the Capitalistic ideology, for it is this way of life that is propagated by Western nations and currently dominates the world. Even a brief look at its basic principles, exposes Capitalism to be a false and destructive means of resolving the problems faced by human beings.

Kapitalistik aqidasining mohiyati din bilan hayot ishlarini ajratishda, ya'ni sekulyarizmda namoyon bo'ladi. Shunday ekan, u koinot, hayot va insonlarning Yaratuvchisi va Tartibga soluvchisi mavjudligi masalasini qat'iy rad etmaydi va tasdiqlamaydi, lekin bu masalaning hayot ishlarini boshqarishga aloqasi yo'q, deb hisoblaydi. Shunga ko'ra, jamiyatni boshqaradigan qoida va qonunlarni tashkil etish insonlarga topshiriladi, ular esa "To'rt erkinlik"ni kafolatlashga intilishlari kerak. Bu erkinliklar: e'tiqod erkinligi, mulkchilik erkinligi, so'z erkinligi va shaxs erkinligi (xohlaganича harakat qilish erkinligi)dir. Biroq, bu erkinliklar shunday cheklanishi kerakki, bir shaxsning erkinligi boshqasining erkinligiga tajovuz qilmasin. Shunday qilib, kapitalistik mafkura bu erkinliklarga cheklovlarni belgilash uchun mexanizm sifatida insonlarning harakatlarini tartibga soluvchi qonunlar shaklida, ya'ni demokratiyani qabul qiladi. Hozirgi dunyoda jamiyatning adolatli va "madaniyatli" bo'lishi uchun mutlaq shart sifatida qaraladigan demokratiya – bu o'zlari uchun qonunlar chiqaradigan, ularga bo'ysunadigan odamlarning o'zlari mas'ul bo'lgan holda, qonunlarni tanlash vositasidir.