Kitab-ı Mukaddes, İsa Mesih'in sahte peygamberlerden gerçek peygamberleri ayırt etmek için şu mantıksal ölçütleri sunduğunu bildirir:

The Bible reports that Jesus Christ  offered the following logical criteria for distinguishing true prophets from false ones:

Sahte peygamberlere karşı dikkatli olun. Bunlar size koyun postuna bürünmüş olarak gelirler, ama içleri yırtıcı kurt doludur. Onları meyvelerinden tanıyacaksınız. İnsanlar dikenli çalılardan üzüm, dikenlerden incir toplar mı? Aynı şekilde, her iyi ağaç iyi meyve verir, kötü ağaç ise kötü meyve verir. İyi ağaç kötü meyve veremez, kötü ağaç da iyi meyve veremez. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Demek ki, onları meyvelerinden tanıyacaksınız.47

Beware of false prophets, who come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravenous wolves. You will know them by their fruits. Do men gather grapes from thornbushes or figs from thistles? Even so, every good tree bears good fruit, but a bad tree bears bad fruit. A good tree cannot bear bad fruit, nor can a bad tree bear good fruit. Every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire. Therefore, by their fruits you will know them.47

Hz. İsa'nın bu "meyveler" sözüyle kastetmiş olabileceği şeylerden biri, bir kişinin karakteri hakkında eylemlerin sözlerden daha çok konuşacağıdır; bu yüzden gerçek bir peygamberin şahsî davranışlarının iyi olması gerekir. Ayrıca, öğretilerinin başkaları üzerindeki olumlu etkisinin iyi olacağını ya da mesajın kendisinin arınmaya ve iyiliğe açık bir çağrı olması gerektiğini de kastetmiş olabilir. Hz. Muhammed ﷺ'in hizmetini incelemenin güzelliği, bu üç yorumun da onun için doğru çıkmasıdır. Aşağıdaki üç bölüm, onun karakterinin, başarılarının ve mesajının, peygamberliği için nasıl güçlü bir delil oluşturduğunu gösterecektir; bu bölüm ise karakterinden başlayacaktır.

The Prophet Jesus  may have intended by these “fruits” that actions speak louder than words about a person’s character, and therefore the personal conduct of a true prophet must be good. He may have also intended that the positive impact of his teachings on others will be good, or that the message itself must be a clear call to purity and goodness. The beauty of analyzing the ministry of Muhammad صلى الله عليه وسلم is that all three interpretations would stand true for him. The following three chapters will illustrate how his character, his accomplishments, and his message all make a powerful case for his prophethood— beginning with his character in this chapter.

Allah, Muhammad ﷺ'de en seçkin nitelikleri bir araya getirmiştir; bu da onun gerçekten Yüce Yaratıcı tarafından yetkilendirildiğinin bir delilidir. Ahlakı her yönüyle parlıyordu; bunu hem ona bizzat tanıklık edenler hem de sonradan onun biyografisini okuyanlar fark etmiştir. Hepsi Muhammad ﷺ'de olağanüstü bir samimiyet, inanç ve erdem yaşamı bulmuş, bu da peygamberliğinden şüphe eden herkese güçlü bir meydan okumaya dönüşmüştür. Seçkin bir İslam ilahiyatçısı olan İbn Teymiyye (ö. 1328) şöyle demiştir: "Bilinmektedir ki peygamber olduğunu iddia eden kimse ya yaratılmışların en iyi ve en soylusudur ya da onların en kötü ve en sapkınıdır… Öyleyse en iyi ve en soyluyla en kötü ve en sapkın arasında nasıl bir karışıklık olabilir?… Peygamberlik iddiasında bulunup da cehaleti, yalancılığı, kötülüğü ve şeytani yolları en küçük ayırt etme gücüne sahip herkese açıkça belli olmayan hiçbir yalancı olmamıştır."48

God combined in Muhammad صلى الله عليه وسلم the most illustrious qualities, as evidence that he was in fact authorized by the Divine. His character sparkled from every angle, and this was noticed both by those who experienced him firsthand and those who later read his biography. They all found in Muhammad صلى الله عليه وسلم a lifestyle of extraordinary sincerity, conviction, and virtue that posed a formidable challenge to any doubter in his prophethood. As Ibn Taymīyah (d. 1328), an eminent Muslim theologian, said, It is known that someone who claims to be a prophet is either one of the best and noblest of the creation, or the worst and most wicked of them … so how could there ever be any confusion between the best and noblest and between the worst and most wicked? … There has never been any liar who claimed prophethood except that his ignorance, dishonesty, wickedness, and devilish ways became clear to anyone who possessed the smallest degree of discernment.48

Bu sayfalardaki rivayetlerin tarihsel güvenilirliği konusunda bir kişinin kuşku duyması ve bunların, Muhammed ﷺ'in karakterinin büyüklüğü hakkında hayranlarının dindarca abartıları olmaktan öteye geçtiğine neden güvenmesi gerektiğini sorgulaması doğaldır. Bu kaygı, mucizeler üzerine yapılan tartışma sırasında daha ayrıntılı olarak yeniden ele alınacaktır; ancak burada, İslam'ın peygamberlik rivayetlerinin izlenebilirliği konusunda uzmanlaşmış iki Müslüman olmayan tarihçinin tanıklığını aktarmak yerinde olacaktır. Ünlü İngiliz Oryantalist David S. Margoliouth (ö. 1940), İslam ilminde isnad sistemi hakkında şunları söylemiştir; bu sistem, rivayetlerin ancak titizlikle incelenmiş bir râvi zinciri aracılığıyla nakledilmesini gerektirir: “Doğruluğu sağlamadaki değeri sorgulanamaz ve Müslümanlar hadis ilmiyle gurur duymakta haklıdırlar. Diğer eski kayıtlarda, anlatılanları yazarın iddiası üzerine kabul etmek zorundayız; bir Yunan ya da Romalı tarihçinin bilgisinin kaynağını bize söylemesi nadirdir…”49 Modern dönemde İslam ve Müslümanların keskin bir eleştirmeni olan, hatta katı bir Oryantalist olarak bilinen Bernard Lewis (ö. 2018) bile hadis geleneğinin gücünü kabul etmiştir. İngiliz-Amerikalı tarihçi şöyle yazmıştır: “Ancak onların rivayet zincirlerini dikkatle incelemeleri ve nakledilen anlatımlardaki farklı varyantları titizlikle toplayıp korumaları, ortaçağ Arap tarihçiliğine, antik çağda eşi görülmemiş ve çağdaş ortaçağ Batı'sında benzeri bulunmayan bir profesyonellik ve incelik kazandırmıştır. Bunun yanında Latin Hristiyanlığın tarihçiliği fakir ve cılız görünmektedir; Grek Hristiyanlığın daha gelişmiş ve karmaşık tarihçiliği bile hacim, çeşitlilik ve analitik derinlik bakımından İslam'ın tarihsel literatürünün gerisinde kalmaktadır.”50

A person may wonder about the historical reliability of the reports in the following pages, and why trust that these are anything more than pious exaggerations by Muhammad’s صلى الله عليه وسلم admirers on the greatness of his character. This concern will be revisited in greater detail amidst the discussion on miracles, but let us cite here the testimony of two non-Muslim historiographers who specialized in the traceability of Islam’s prophetic traditions. David S. Margoliouth (d. 1940), the famous English Orientalist, said regarding the isnād system in Islamic scholarship, which requires that reports only be transmitted through a rigorously scrutinized chain of narrators, …its value in making for accuracy cannot be questioned, and the Muslims are justified in taking pride in their science of tradition. In other ancient records, we have to take what is told on the author’s assertion: it is rare that a Greek or Roman historian tell us the source of his information…49 Even a staunch Orientalist like Bernard Lewis (d. 2018), who was a sharp critic of Islam and Muslims in modern times, acknowledged the strength of the Hadith tradition. The British- American historiographer wrote, But their careful scrutiny of the chains of transmission and their meticulous collection and preservation of variants in the transmitted narratives give to medieval Arabic historiography a professionalism and sophistication without precedent in antiquity and without parallel in the contemporary medieval West. By comparison, the historiography of Latin Christendom seems poor and meagre, and even the more advanced and complex historiography of Greek Christendom still falls short of the historical literature of Islam in volume, variety and analytical depth.50

Aşağıdaki sayfalar, Muhammed ﷺ'in karakterine dair kısa bir genel bakışın bile, aleyhinde sıkça tekrarlanan suçlamaları—sahte bir peygamber ya da acımasız bir savaş ağası olduğu iddialarını—çürüttüğünü, aynı zamanda onun Allah'ın dünyaya gönderdiği son peygamber olduğu iddiasının doğruluğunu ortaya koyduğunu göstermeyi amaçlamaktadır.

The following pages will demonstrate how even a brief overview of Muhammad’s صلى الله عليه وسلم character not only refutes the oft-recycled charges leveled against him—being an imposter prophet or a ruthless warlord—but also establishes the truth of his claim that he was God’s final prophet to the world.