Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve faizden geriye kalan alacaklarınızı bırakın, eğer mü'minler iseniz.

O you who have believed, fear Allah and give up what remains [due to you] of interest, if you should be believers.

Eğer (bunu) yapmazsanız, Allah'tan ve Elçisinden (size karşı) bir savaş ilan edilmiş olduğunu bilin. Eğer tövbe ederseniz, asıllarınız size aittir; böylece ne haksızlık yapmış olursunuz ne de haksızlığa uğratılmış olursunuz.212

And if you do not, then be informed of a war [against you] from Allah and His Messenger. But if you repent, you may have your principal—[thus] you do no wrong, nor are you wronged.212

Cabir ibn Abdullah rivayet ediyor ki Allah'ın Elçisi ﷺ faiz yiyeni, faiz verenı, onun kaydını tutanı ve onun şahitlerini lanetledi ve şöyle buyurdu: "Hepsi günahta eşittir."213 Geçmişte de bugün de insanlar, özellikle karşılıklı rızayla yapıldığında, faizli bir işlemin tehlikesini hafife aldılar. Oysa Yüce olanın hikmeti, bizim kısa görüşlülüğümüzü aşar ve faize dayalı işlemlere girmeyi büyük bir günah sayar. Günümüzde, faize dayalı sistemlerin milletleri onarılamaz biçimde nasıl yıktığını bizzat görüyoruz; Nijerya ve Jamaika ekonomilerinin çöküşü, bir ülkenin yıllık bütçesinin bu kadar büyük bir kısmının borç ödemesine ayrıldığında neler olacağının sadece iki trajik örneğidir.214 Faiz karşılığında borç vermenin kötü yüzü açıktır; hızlı para kazanmanın bir yolu gibi görünür, ancak çoğu zaman insanları ve ülkeleri daha da fazla borca gömer. Riskin büyük bölümünü borçluya yükler, borç vererek "yatırım yapan" alacaklıya ise çok az risk bırakır. Ayrıca, Aristoteles'in savunduğu gibi,215 üretkenliği ve emeği küçümser, çünkü burada parayı çoğaltan emek ya da zanaat değil, paranın kendisidir. Sonuçta zenginler sürekli zenginleşir, yoksullar ise sürekli yoksullaşır; bu da akıl almaz yıkımlara yol açar. Bu yıkım da, Platon'un bir zamanlar uyardığı gibi, mali çöküşlere ve alt sınıfların ayaklanmalarına kaynaklık eder; tarih boyunca pek çok milleti yutmuştur.

Jābir ibn ‘Abdillāh  reports that the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم cursed the consumer of interest, its payer, its documenter, its two witnesses, and said, “They are all equal [in sin].”213 Past and present, people have downplayed the danger of an interest- bearing transaction, especially when effected by mutual consent. However, the wisdom of the Divine transcends our short-sightedness and deems engaging in interest-based transactions an enormity. Nowadays, we observe firsthand how interest-based systems have destroyed nations beyond repair, with the debacle of the Nigerian and Jamaican economies being just two tragic examples214 of what happens when such an enormous part of a nation’s annual budget is apportioned to debt repayment. The villainous nature of dispensing loans for interest is clear; it appears to be an avenue for quick funds, but it often buries people and countries further in debt. It places the bulk of the risk on the debtor and little risk on the creditor who “invests” by lending. It also disparages productivity and labor, as Aristotle argued,215 since money is what begets money here, not effort or craftsmanship. As a result, the rich steadily get richer while the poor steadily get poorer—to points of unthinkable devastation, which then become catalysts for financial meltdowns and uprisings by the underclass which have historically devoured many nations, as Plato once warned.

Bu nedenle Peygamber Muhammed ﷺ, borçtan dünyevi anlamda kâr elde etmeyi, "Kâr, sorumluluğa (kayıp olasılığına) bağlıdır." diyerek yasakladı.216

Hence, the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم outlawed profiting in the worldly sense from loans by saying, “Profit is contingent upon liability (the possibility of loss).”216

Faizi yasaklayan hüküm, borç verenlere faiz almayı yasaklamanın yanı sıra borç alanların da böyle borçlanmasını yasaklamaktadır. Bu, borçlananların gücünün üstünde yaşamasını önler; böylece borç verenler tarafından sömürülmeleri azalır ve tüketim çılgınlığının neden olduğu çevresel zarar hafifler. Faizin tehlikelerinin yanına, Peygamber ﷺ'in de yasakladığı aşırı spekülasyonu (gharar) eklediğinizde217 ekonomik bir krizin bütün unsurlarına sahip olursunuz. 2008 finansal çöküşü bunun yakın tarihli bir örneğiydi. Bu nedenle Avrupa'da ve başka yerlerde, İslami finans düzenlemelerinin ekonomik sorunlara ferahlatıcı bir alternatif ve çare sunduğunu kabul eden küresel bir eğilim ortaya çıkmaktadır.218 Bu düzenlemelerin arkasındaki birincil amacı vurgulayarak Allah, Kur'an'da paranın durumu hakkında şöyle buyurur: "…Öyle ki o, sizin zenginleriniz arasında sürekli dolaşan bir mal olmasın."219 Bu çarenin bir başka bileşeni ise Zekât sistemi aracılığıyla servet yoğunlaşmasının azaltılmasıdır.

In addition to lenders being prohibited from charging interest on loans, borrowers are also prohibited from such loans. This prevents borrowers from living beyond their means, which mitigates their being exploited by lenders, and the ecological damage caused by consumerism. When you add to the perils of usury those of excessive speculation (gharar), which the Prophet صلى الله عليه وسلم forbade as well,217 you have all the ingredients of an economic crisis. The 2008 financial meltdown was a relatively recent example of this. For this reason, a global trend is emerging in Europe and elsewhere that recognizes that Islamic financial regulations offer a refreshing alternative and remedy for economic woes.218 Highlighting a primary objective behind these regulations, Allah says about money in the Qur’an, “…so that it will not become a perpetual circulation [solely] among the rich from among you.”219 Another component of this remedy is the lessening of wealth concentration through the Zakat system.

Zekât, İslam'ın beş temel şartından biridir; önemli miktarda sermaye üzerinden farz kılınmış bir yardım yükümlülüğüdür; bu sermayenin her yıl %2,5'i yeniden dağıtılmalıdır; öncelikle yoksullara, ayrıca diğer hayırlı amaçlara. Elbette, Zekât sistemi bu servetin doğrudan muhtaçlara ulaşmasını sağladığından, zenginlerin servetinden vergi alınmasının devleti aşırı doyurduğu yönündeki sık dile getirilen kaygı ortadan kalkar. Ayrıca devlet vergilendirmesinden farklı olarak, Zekât sistemi kişinin Allah katındaki bireysel sorumluluğunu vurgular; devlet denetçilerinin çoğu zaman varlıklarını ülke dışına taşıyan yaratıcı kaçakçılar tarafından aldatılabildiği gibi aldatılamayacak olan Zat'in huzurunda.

Zakat is one of Islam’s five foundational pillars; an obligatory charity due on significant amounts of capital, whereby 2.5% must be redistributed annually, primarily among the poor but also to other noble causes. Of course, with the Zakat system funneling this wealth directly to those in need, the oft-cited concern of governments being overfed by taxing the rich’s wealth vanishes. Also, unlike governmental taxation, the Zakat system emphasizes one’s personal accountability before God; the One who cannot be deceived the way government auditors often are by creative evaders who move their assets outside of the country.