Bu dönemin bir başka habercisi olarak, Ebû Saîd el-Hudrî şöyle rivayet eder: Peygamber ﷺ şöyle buyurmuştur: "Müslümanlar arasında ayrılık olduğu bir zamanda, muhalif bir grup ortaya çıkacak ve onlarla iki taraftan daha doğru olan taraf savaşacaktır."299

In another foretelling of this turbulent period, Abū Sa‘īd al-Khudrī  narrates that the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “A dissenting faction will splinter at a time of disunity between the Muslims, and they will be fought by the more correct of the two parties.”299

Yine de Nehrevan'da, H. 37 yılında Hariciye isyancılarıyla savaşan ve böylece "daha doğru" ve haddi aşmayan taraf olan, Şam'ın (Muâviye'nin komutasındaki) ordusu değil, Kûfe'nin (Ali'nin komutasındaki) ordusuydu. Haricilerin kökenlerine gelince, münafıklardan Zülhuveysıra adıyla bilinen bir kişi bir keresinde Peygamber ﷺ'e adaletsizlikle suçlamada bulundu. Peygamber ﷺ, bu adamı hakaretinden dolayı cezalandırmak isteyenlere şöyle buyurdu: "Onu bırakın. Mutlaka onun öyle arkadaşları olacak ki, onların namazının yanında sizin namazınızı, onların orucunun yanında sizin orucunuzu küçümseyeceksiniz. Kur'an okuyacaklar, ama o boğazlarını geçmeyecek [kalplerine ulaşmayacak]. Din'den, ok av hayvanının içinden geçtiği gibi çıkıp gidecekler. Okun ucuna baksanız, üzerinde hiçbir iz göremezsiniz; okun ucunu sapa bağlayan bağa baksanız, orada da hiçbir iz göremezsiniz; sapa baksanız, orada da hiçbir iz göremezsiniz; tüylere baksanız, onlarda da hiçbir iz göremezsiniz. Ok, bağırsaklarından ve kanından geçip gider."