Bedir Savaşı'ndan önceki geceyle ilgili olarak Ömer bin el-Hattab şöyle demiştir: "Peygamber ﷺ bize Bedir'deki [düşmanların] nerede öleceklerini gösterdi. Eliyle yerin bir yerine dokunup 'Yarın, Allah'ın izniyle, filanca burada ölecek, filanca da burada ölecek' buyuruyordu. Onu hakla gönderene andolsun ki, onlardan hiçbiri, Peygamber'in elinin değdiği yerden başka bir yerde düşmedi."276

Regarding the night prior to the Battle of Badr, ‘Umar ibn al- Khaṭṭ āb  said, “The Prophet صلى الله عليه وسلم showed us where those [enemies] at Badr would die. He would place his hand somewhere on the ground and say, ‘This is where so-and-so will die tomorrow, by God’s will, and this is where so-and-so will die.’ I swear by the One who sent him with the Truth, none of them fell anywhere other than exactly where the Prophet’s hand had touched.”276

Enes ibn Mâlik rivayet etmiştir: Mu'te Savaşı Ürdün'de cereyan ederken Peygamber ﷺ, Medine halkına Zeyd ibn Hârise, Ca'fer ibn Ebî Tâlib ve Abdullah ibn Revâha'nın şehadetlerini haber verdi. Aralarında 600 mil mesafe olmasına rağmen Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Zeyd bayrağı aldı (komutan olarak) ve öldürüldü, sonra Ca'fer bayrağı aldı ve öldürüldü, sonra İbn Revâha bayrağı aldı ve öldürüldü." Enes, Peygamber ﷺ bunları onlara anlatırken "gözlerinden yaşlar akıyordu" diye anlatır. Peygamber ﷺ devam etti: "Sonra bayrağı Allah'ın kılıçlarından biri (Hâlid ibn el-Velîd) aldı ve Allah ona zafer verdi."277 O ordu sonunda Medine'ye döndü; gözle görülen tanıklıkları, Peygamber ﷺ'in anlattıklarıyla birebir örtüşüyordu.

Anas ibn Mālik  reported that, as the Battle of Mu’tah was taking place in Jordan, the Prophet صلى الله عليه وسلم informed the people in Madinah of the martyrdom of Zayd ibn Ḥārithah, Ja‘far ibn Abī Ṭālib, and ‘Abdullāh ibn Rawāḥah. Even though they were 600 miles away, the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “Zayd took the flag (as commander) and was killed, then Ja‘far took the flag and was killed, then Ibn Rawāḥah took the flag and was killed.” Anas describes that as the Prophet صلى الله عليه وسلم was telling them this, “his eyes were shedding tears.” He صلى الله عليه وسلم continued, “Then the flag was taken by one of God’s swords (Khālid ibn al-Walīd), and Allah made him victorious.”277 That army eventually returned to Madinah, with eyewitness accounts that matched exactly what the Prophet صلى الله عليه وسلم had described.

Ebū Humeyd es-Sâ'idî şöyle demiştir: "Tebûk'e ulaştığımızda Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: 'Bu gece şiddetli bir rüzgâr esecek; bu yüzden kimse ayağa kalkmasın, deveye sahip olan da devesini bağlasın.' Biz develerimizi bağladık. Gerçekten de gece şiddetli bir rüzgâr esti ve bir adam ayağa kalktı, bunun sonucunda Tay' denilen bir dağa doğru savrularak uçtu."278

Abū Ḥumayd al-Sā‘idī  said, “When we reached Tabūk, the Prophet صلى الله عليه وسلم said, ‘There will be a strong wind tonight and so no one should stand and whoever has a camel should fasten it.’ We fastened our camels, and then a strong wind did in fact blow at night, and a man stood up and was consequently blown away to a mountain called Ṭay’.”278

Sehl ibn Sa‘d'ın rivayet ettiğine göre, Peygamber ﷺ ve Ashabı bir savaş gününden sonra kampa dönerlerken, insanların "bugün kendisiyle karşılaşan her düşmanı alt eden ve bugün kimsenin onu geçemediği" bir adamın yiğitliğini övdüklerini duymuş. Oradakilerin şaşkınlığına rağmen Allah'ın Elçisi ﷺ şöyle buyurmuş: "Hayır, o Cehennemliktir." Adamlardan biri, "Ben onu takip edeceğim" demiş ve adamın her adımında onu yakından izlemiş. Kısa bir süre sonra bu adam Peygamber ﷺ'in yanına gelip şöyle demiş: "Şahitlik ederim ki sen gerçekten Allah'ın Elçisisin!" Peygamber ﷺ, "Neden böyle diyorsun?" diye sormuş. Adam şöyle anlatmış: "Sen o adamın Cehennemlik olduğunu söylediğinde insanlar şaşırmıştı. Ben de onu takip ettim. Sonunda ağır yaralandı ve ölümünü hızlandırmak istedi. Kılıcının sapını yere dayayıp ucunu göğsüne doğrulttu, sonra kendini ona bastırarak öldü." Peygamber ﷺ, bu büyük günahın, başkalarının fark etmediği önceki bir samimiyetsizliğin işareti olduğunu açıklayarak şöyle buyurmuş: "Şüphesiz bir adam, insanların görebildiği kadarıyla Cennetliklerin amellerini işleyebilir; oysa aslında Cehennemliklerdendir. Ve bir adam, insanların görebildiği kadarıyla Cehennemliklerin amellerini işleyebilir; oysa aslında Cennetliklerdendir."279

Sahl ibn Sa‘d  reports that as the Prophet صلى الله عليه وسلم and his Companions returned to camp after a day of battle, he overheard people celebrating the valor of a man “who vanquished every enemy that faced him; none outdid him today.” To the shock of those present, the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said, “Rather, he will be in the Hellfire.” One man said, “I will shadow him,” and closely followed him at every turn. Soon thereafter, this man came to the Prophet صلى الله عليه وسلم and said, “I testify that you are indeed the Messenger of Allah!” He صلى الله عليه وسلم said, “Why [do you say] that?” He said, “The people were astounded when you said this man would be in the Hellfire, so I followed him until he was badly wounded and sought to hasten his death. He placed the handle of his sword on the ground and its tip between his chest, then leaned on it and killed himself.” Explaining that this mortal sin was an indicator of prior insincerity undetected by others, the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said, “Certainly, a man may perform the deeds of the people of Paradise, in terms of what is apparent to the people, while in reality he is among the people of the Hellfire. And a man may perform the deeds of the people of the Hellfire, in terms of what is apparent to the people, while in reality he is among the people of Paradise.”279