Hikmet, belagat ve doğruluk bir yana bırakılsa bile, Kur'an'ı sadece dinlemek insanlar üzerinde eşsiz ve olağanüstü bir etki yaratmaya devam eder. El-Hattâbî'nin Beyânü İ'câzi'l-Kur'ân adlı eserinde yazdığı gibi: "Kur'an'ın mucizevî oluşunun, insanların çoğunun gözden kaçırdığı ve yalnızca az sayıda kişinin fark ettiği başka bir boyutu daha vardır: Kur'an'ın kalplerde yarattığı etki ve ruhlara bıraktığı izdir. Kur'an dışında, şiir olsun nesir olsun, kulağa ulaştığında insana bu kadar anlık bir haz ve tatlılık, başka zamanlarda ise bu kadar bir heybet ve korku veren başka bir söz duymazsınız."448

Sophistication, accuracy, and preservation aside, simply hearing the Qur’an continues to have a unique and extraordinary effect on people. As al-Khaṭṭ ābī writes in Bayān Iʿjāz al-Qurʾān, The inimitability of the Qur’an has yet another dimension, one which people tend to overlook, and is unrecognized except by a sparse few—namely what it generates in the hearts and impresses onto the souls. Aside from the Qur’an, you do not hear of any discourse, neither poetry nor prose, that upon reaching one’s ears provides such immediate pleasure and sweetness, and at other times such awe and intimidation, like the Qur’an does.448

Daha sonra Kur'an'ın tarihsel olarak ruhları umut ve uyanıklıkla canlandırma ve en köklü yanlış inançları kökünden sökme konusunda eşsiz bir güce sahip olduğunu anlatmaya devam eder. Birden fazla katil niyetli Arabın, Peygamber ﷺ'i öldürmek için ona yaklaştığını, ancak onun Kur'an tilavetini dinlemekle silahsızlandırıldığını ve hemen düşmanlardan müttefiklere, katı inkarcılardan ise müminler arasındaki en samimi bağlılara dönüştüğünü anlatmanın kendisinin olağanüstü olmadığını mı sorar?

He then proceeds to describe how the Qur’an has historically exhibited a unique potency for invigorating spirits with optimism and wakefulness, and uprooting the most deeply entrenched false convictions. Is there nothing remarkable, he asks, about multiple murderous Arabs who each neared the Prophet صلى الله عليه وسلم to assassinate him, only to be disarmed by hearing his recitation of the Qur’an, and transformed at once from enemies to allies, and from staunch disbelievers to the sincerest devotees among the faithful?

Sahih bir rivayette Cübeyr bin Mut'im, Bedir Savaşı'nda esir alınan kabilesinden adamları fidye ile kurtarmak için Medine'ye geldiğinde, henüz müşrik bir putperest olduğunu, Peygamber ﷺ'in akşam namazında Tûr suresini okuduğunu gördüğünü anlatır. Şöyle der:

In a rigorously authenticated report, Jubayr ibn Muṭʿim  narrates that upon arriving in Madinah as a pagan idolator, to ransom his clansmen who were captured at the Battle of Badr, he found the Prophet صلى الله عليه وسلم reciting Sūrat al-Ṭū r during the Maghrib prayer. He narrates:

Ayetlere ulaştığında, "Onlar hiçbir şeyden mi yaratıldılar, yoksa kendileri yaratıcı mı? Yoksa gökleri ve yeri onlar mı yarattılar? Hayır, onlar kesin bir inanca sahip değiller."

Once he reached the verses, “Were they created out of nothing, or are they the creators [of themselves]? Or did they create the heavens and the earth? No, they are not certain.

Yoksa Rabbinin hazinelerinin sahibi mi onlar, yoksa onlar mı yöneticiler?”449 Kalbim neredeyse uçup gidecekti.450

Or have they the repositories of your Lord, or are they the controllers [of them]?,”449 my heart nearly took flight.450

Başka bir rivayette şöyle demiştir: "Bu, imanın ilk kez kalbime yerleştiği andı."451 Benzer şekilde İbn Abbas da, Müslümanların hâlâ düşmanca tavırların olduğu Mekke'de bulunduğu bir gece, Peygamber ﷺ'in namazında şunları okuduğunu rivayet eder: "Bu söze (Kur'an'a) mi şaşıyorsunuz? Ve gülüp ağlamıyor musunuz?

In another narration, he said, “This was the moment that faith first settled in my heart.”451 Similarly, Ibn ʿAbbās  narrates that one night, while the Muslims were still in hostile Mecca, the Prophet صلى الله عليه وسلم recited in his prayer: “Then at this statement (the Qur’an) do you wonder? And you laugh and do not weep?

"Sen bunun ayrıcalığıyla öğünürken? O hâlde Allah'a secde et ve [Ona] ibadet et."452 İbn Abbas, bu ayetleri okuduklarında orada bulunan müminlerin ve kulak misafiri olan birkaç müşriğin, Peygamber ile birlikte secdeye kapandığını anlatır.453 ﷺ Okunanın etkisiyle kendilerini istemeden boyun eğmeye zorlanmışlardı; ancak bu teslimiyet yalnızca birkaç an sürdü, sonra kibirli inatları yeniden ortaya çıktı.

While you are proudly sporting? So prostrate to Allah and worship [Him].”452 Upon uttering these verses, Ibn ʿAbbās says, both the believers present and several eavesdropping pagans fell into prostration along with the Prophet 453 .صلى الله عليه وسلم Their enrapture by the recital compelled them to involuntarily comply—albeit only for a few moments until their prideful obstinacy resurfaced.

Ancak Peygamber ﷺ'in birçok muhalifi, Kur'an'ın içlerinde uyandırdıklarına sonunda boyun eğdi. Bunlar yalnızca bir zamanlar ona karşı kılıç çeken düşmanlar değildi; anne babaları Peygamber ﷺ'e karşı yapılan savaşlarda can vermiş kimseler bile vardı. Muhammed ﷺ'e karşı Ebû Cehil İbn Hişâm, Ümeyye İbn Halef ve el-Velîd İbn el-Muğîre kadar büyük bir düşmanlık besleyen birini bulmak zordur; ancak onların oğulları (İkrime, Safvân ve Hâlid), babalarının Müslümanların eliyle ölümlerinden sonra Kur'an'ı benimsediler. Bunlar, Kur'an'ın gücünün dinleyenlerin kalplerini nasıl dönüştürdüğünün birkaç erken örneğidir; bugün bile sözlerini tam anlamayan birçok kimse, onun okunuşunun çekici gücüne karşı koyamadığını görmektedir.

But many opponents of the Prophet صلى الله عليه وسلم did eventually submit to what the Qur’an stirred within them. These were not just the adversaries who once drew their swords against him, but even people whose parents had fallen in battle against the Prophet صلى الله عليه وسلم. It is difficult to find anyone who exhibited greater enmity to Muhammad صلى الله عليه وسلم than Abū Jahl ibn Hishām, Umayyah ibn Khalaf, and al-Walīd ibn al-Mughīrah—yet their sons (‘Ikrimah, Ṣafwān, and Khālid) embraced the Qur’an after their fathers’ demise at the hands of Muslims. These are but some early examples of how the potency of the Qur’an transformed the hearts of listeners, and until now many of those who may not even understand its words find themselves unable to resist the magnetic power of its recitation.

Nasreddin Dinet (ö. 1929, doğum adıyla Alphonse-Étienne Dinet), İslam üzerine yazan Fransız bir yazar, şöyle diyordu: "Önceki peygamberlerin gösterdiği mucizeler, bir bakıma, geçici olmuş ve tam da bu yüzden hızla unutulmuştur. Ayetlerin mucizesi ise 'Kalıcı Mucize' olarak adlandırılabilir. Etkisi hiç durmamıştır. Her yerde ve her an, her mümin ayetleri okuyarak bu mucizenin gerçekleşmesine katkıda bulunmuştur. Birçok ani din değiştirmenin açıklaması da buradadır; Kur'an'ı tanımayan ya da onu soğuk ve isabetsiz çevirilerden değerlendiren Avrupalı için bunlar anlaşılmaz kalmaktadır."454

Nasreddine Dinet (d. 1929, born Alphonse-Étienne Dinet), a French writer on Islam, said, The miracles wrought by earlier Prophets had been transient, so to say, and for that very reason, rapidly forgotten, while that of the Verses may be called “The Permanent Miracle.” Its activity was unceasing. Everywhere and at all hours, each believer, by reciting the Verses, helped to realise the miracle, and in this can be found the explanation of many sudden conversions, incomprehensible for the European who knows nothing of the Qur’an, or judges it by cold and inaccurate translations.454

Dinet'in sözlerinin doğruluğu, Batı dünyasının büyük bölümünün Kur'an'a ve onun büyüleyici cazibesine yabancı olduğu göz önüne alındığında, bugün bile gösterilebilir. İngilizce arama motorlarının sonuçları genellikle Kutsal Kitap'ın tüm zamanların en çok okunan kitabı olduğunu gösterir; son elli yılda yaklaşık 4 milyar nüsha satılmıştır. İkinci sırada yer alan Mao Tse-Tung'un Alıntılar'ı ile üçüncü sıradaki Harry Potter serisi birlikte, Kutsal Kitap'ın sattığı nüshaların yalnızca %25'i kadar satmıştır. Kutsal Kitap ile diğer eserler arasındaki bu uçurum şaşırtıcı görünse de, bugün Kur'an'ın tamamını yalnızca satın alan ya da okuyan değil, ezberleyen Müslümanların sayısı bu farkı gölgede bırakmaktadır. Onlar, yaklaşık 600 olan ayetlerinin her birini hatırlamakla kalmaz,

The truth of Dinet’s words can be demonstrated even today, given that much of the western world is oblivious to the Qur’an and its mesmerizing charm. Search engine results in English will usually reflect that the Bible is the most read book of all time, with about 4 billion copies sold in the last fifty years. The second (Quotations from Mao Tse-Tung) and third (the Harry Potter Series) combined only sold 25% as many copies as the Bible.455 While this disparity between the Bible and other works seems staggering, it is eclipsed by the numbers of Muslims today who do not merely purchase or read but memorize the entire Qur’an by heart. They not only recall each of its ~600

114 sayfa, 114 sure, 6.236 ayet; her harfe ve her ünlü sesine kadar, ama Arapça aslî şekliyle ve Kur'an telaffuzunu yöneten tecvid kurallarına riayet ederek; Arapça'nın çoğunlukla ana dilleri olmamasına rağmen. Allah şöyle buyurmuştur: "Andolsun ki Kur'an'ı öğüt almak için kolaylaştırdık. Öğüt alan var mı?"456 Bunun yanında, bu başarılarını açıklamanın riyâ ya da kibir içerebileceğinden çekinerek, Kur'an'ı ezberlediklerini gizlemekte ısrar eden sayısız kişi de vardır. Kur'an'ın mu'cizevî olmasının, yani insanı kendine bağlayan büyüleyici çekiciliğinin bu yönü bakımından, insanlık tarihindeki hiçbir kitap bunun yanına yaklaşabilir mi?

pages, 114 chapters, 6,236 verses down to each letter and vowel sound, but in the original Arabic form, and while observing the tajwīd rules that govern Qur’anic pronunciation, despite Arabic usually not being their native tongue. As Allah said, “And We have certainly facilitated the Qur’an to be remembered, so is there anyone who will remember?”456 There are also countless others who are adamant about concealing their commitment of the Qur’an to memory, fearful that their motive for disclosing this achievement may involve insincerity or conceit. With regards to this aspect of the Qur’an’s inimitability, that of its riveting allure, does any other book in all of human history begin to compare?

Bâkıllânî, Kur'an'ı tek başına ele alınması gereken tarihsel bir olgu olarak düşünmeye davet eder.457 Her toplumun ve medeniyetin yeni bir fikre ya da sanat biçimine ilgi duyduğunda, doğal olarak onu benimsediğini, bu alanda yarıştığını ve ardından üzerine inşa ettiğini; ya da bu fikir sıradanlaştığında onu bir kenara attığını hepimiz görmekteyiz. Oysa Kur'an'da bunların hiçbiri gerçekleşmemiştir; yaratıcı edebiyatta ya da sözlü sanatta yeni bir tür başlatmamıştır. Kur'an, diğer kitaplardan farklı olarak, ilk ortaya çıktığı andaki heyecanı sanki donmuş bir zamanda saklamış ve hayranlarının ilgisini sonsuza dek canlı tutmuş gibidir.

Al-Bāqillānī calls us to pause and consider the Qur’an as a standalone historical phenomenon.457 We all witness how every society and civilization, upon becoming fond of a novel idea or artform, naturally imbibes it, competes in it, and then builds on it—or purges it when it becomes mundane. But with the Qur’an, none of this took place; it never ushered in a new genre of creative literature or spoken word. The Qur’an, unlike any other book, seems to have frozen in time the excitement of its debut and retained the fascination of its admirers forever.

Asla o sınırın ötesine geçmeden, insanlar onu bir ömür boyunca okuyarak, ezberleyerek ve üzerinde tefekkür ederek bu ihtiyaçlarını giderirler. Bu olguyu açıklamaya çalışan İbn Teymiyye şöyle der: "Kim Allah'ın kelamını ve Elçisi'nin sözlerini aklıyla dikkatle dinler ve kalbiyle bunların üzerinde düşünürse, onlar aracılığıyla, şiir ya da nesir olsun, başka hiçbir sözde bulamayacağı belli anlamlara, tatlılığa, hidayete, kalplerin şifasına, bereketlere ve faydalara ulaşır."458

Never venturing beyond it, they are fulfilled by its recitation, memorization, and contemplation for an entire lifetime. In an attempt to explain this phenomenon, Ibn Taymīyah says, Whoever listens carefully to the words of Allah, and the words of His Messenger with his mind and ponders over them with his heart, he will arrive through them at certain meanings, sweetness, guidance, remedy for the hearts, blessings, and benefits that he would never find in any other words, whether poetry or prose.458

Dr. Muhammed Drâz (ö. 1958), çok bilinen eseri el-Nebeü'l-Azîm'de (Büyük Haber), Kur'an'ın geniş kabul görmesini ve benzersiz yapısını açıklamak için benzer bir yorum yapmıştır. Bu kitapta o, Kur'an'ın etkisinin sırlarından birinin, ikna edici delillerle duygusal güçlerin mükemmel birleşimi olduğunu savunmuştur. Drâz, insan yazılarının bu akıl ve duygu dengesini asla mükemmel biçimde göstermediğini ileri sürer. Bilim insanlarının ve filozofların teknik söylemleri genellikle duygudan yoksundur. Şairler ve yazarlar ise hızla gerçeklikten hayale kayar ve amaçlarına ters düşen "soğuk gerçek"ten kaçmak için olguları zorlamak zorunda hissederler. Kur'an ise hakikati ve güzelliği, yalnızca Yüce Allah'ın yapabileceği biçimde bir araya getirir.

Dr. Muhammad Drāz (d. 1958) penned a similar explanation for the far-reaching embrace of the Qur’an and its inimitable nature in his acclaimed work, al-Nabaʾ al-ʿAẓīm (The Great Tiding). In that book, he maintained that one of the secrets behind the potency of the Qur’an is its perfect combination of persuasive arguments and emotive forces. Drāz argues that human writings never demonstrate this perfect balance of rationality and emotionality. The technical discourses of scientists and philosophers is generally devoid of emotion. Poets and writers, on the other hand, quickly swerve from reality to fantasy and feel forced to stretch facts to escape “the cold truth” which works against their objective. As for the Qur’an, it fuses truth and beauty in a way that only the Almighty can.

Retorik derinliği akla hitap eder, güzelliği ise duygulara; ama ikisi de diğerinden bir şey eksiltmez. Drāz bunu güzel bir şekilde ifade eder: Hepimiz, açıkça etkileyici derecede eleştirel bir zihnin ürünü olan sözler duyarız; bir de açıkça en üst düzeyde duygusal zekâya sahip birinin ürünü olan sözler. Ancak iki meyvenin de aynı dalda yetişmiş olduğunu görmek gerçekten olağanüstüdür.

Its rhetorical depth appeals to the intellect, and its beauty appeals to emotions, but neither detracts from the other. As Drāz beautifully puts it, we all hear words that are clearly the fruit of an impressively critical mind, and others that are clearly the fruit of someone with peak emotional intelligence, but to find both fruits stemming from the same branch is truly remarkable.

Yalnızca âlemlerin Rabbi, "içenler için saf ve lezzetli" olan böylesine güçlü bir iksiri sunabilir.459 Yalnızca O, doğruluğu bakımından insanlığa "kesin bir söz" verebilir,460 ve yine de bu söz, "Rablerinden korkanların derilerini ürpertir; sonra derileri ve kalpleri Allah'ın [rahmetinin] anılmasıyla yumuşar."461

Only the Lord of the worlds can offer such a powerful elixir, he says, that is “pure and salient for all those who drink it.”459 Only He can allot humanity “a decisive statement” in its accuracy,460 and yet still one that “causes the skins of those who fear their Lord to shiver, then their skin and hearts soften at the mention of [the mercy of] Allah.”461

Beyhakī, ünlü eseri Delāʾilü'n-Nübüvve'de, Halīmī'nin şöyle dediğini nakleder: "Bu tür bir iddiaya (Muhammed'in İbnü'l-Hadramī'nin köle çocuklarından intihal yaptığı iddiasına) güvenen kimse, onu suçlamak için her şeyi kabul eder." Ardından bu iddianın, Kur'an'ın eşsiz diline hiç değinmediğini ve onun etkisinin ve tesirinin sırrını açıklayamadığını belirterek görüşünü gerekçelendirir. Bu özlü Kur'an'dan çıkarılan ya da onun ilham verdiği binlerce cilt ilmi, hukuki ve ahlaki eseri düşünün. Beşerî veya ilahî hiçbir eser, insanları ve toplumları bu kadar bütüncül bir şekilde kalkındırmamıştır. Manevi, ahlaki, toplumsal ve medeniyet düzeyinde Kur'an dünyaya yeni bir hayat üfledi, yüzyıllardır onu aydınlattı ve bugüne kadar da aydınlatmaya devam etmektedir. Yüce ve Celâlli Allah Kur'an hakkında şöyle buyurur: {Ve işte böylece sana emrimizden bir ruh vahyettik.}

Al-Bayhaqī, in his famous Dalāʾil al-Nubuwwah, quotes al- Ḥalīmī as saying, “Whoever depends on the likes of this (Muhammad plagiarizing from Ibn al-Ḥaḍramī’s slave-boys) will accept anything to accuse him.” He then justifies this by the fact that this charge not only ignores the inimitable language of the Qur’an but fails to explain the secret behind its potency and impact. Consider the thousands of volumes of intellectual sciences, laws, and ethics extracted from, or sparked by, this concise Qur’an. No single work—man-made or divine—has ever caused people and societies to thrive in such a holistic way.462 On spiritual, moral, social, and civilizational levels, it breathed new life into the world, illuminated it for centuries, and continues to do so until today. As Allah, the Mighty and Majestic, proclaims about the Qur’an, And thus We have revealed to you a spirit of Our command.

Kitabın ne olduğunu ve imanın ne olduğunu bilmiyordun; ancak Biz onu, kullarımızdan dilediğimizi onunla hidayete erdirdiğimiz bir nur kıldık. Şüphesiz sen de (ey Muhammed ﷺ) doğru yola, yani gökte ve yerde olan her şeyin mülkü kendisine ait olan Allah'ın yoluna iletiyorsun. Bilin ki bütün işler yalnızca Allah'a döner.463

You did not know what the Book or [what] faith was, but We have made it a light by which We guide whom We will of Our servants. And indeed, you [O Muhammad] guide to a straight path, the path of Allah, to Whom belongs whatever is in the heavens and whatever is in the earth. Unquestionably, to Allah do all [matters] evolve.463