Tebük Savaşı sırasında Peygamber ﷺ, Avf bin Mâlik'e şöyle buyurdu: "Kıyametten önce altı alâmet say: Benim ölümüm, Kudüs'ün fethi, koyunlara musallat olan salgın gibi sizi çok sayıda kıracak iki ölümcül veba, öyle bir mal bolluğu olacak ki bir adama yüz altın verilse yine de memnun olmayacak, sonra Arap evlerinden hiçbirine girmeden kalmayacak bir fitne çıkacak, sonra sizinle (Müslümanlarla) Benî'l-Asfar (Bizanslılar) arasında bir ateşkes olacak, onlar ona ihanet edecek ve sekiz yüz bayrak altında size karşı yürüyecekler; her bayrağın altında da on iki bin asker olacak." Kudüs, Peygamber ﷺ'in vefatından beş yıl sonra, hicrî 15 yılında fethedildi. Bunu hicrî 18 yılındaki Emvâs vebası izledi ve bu veba birçok sahabenin hayatına mal oldu. Hz. Osman'ın halifeliği döneminde, hicrî 23 yılında, her cephede gerçekleşen fetihlerin sonucu olarak eşi görülmemiş bir mal bolluğu yaşandı. Arap evlerinden hiçbirine girmeyecek fitneye gelince, bu, Hz. Osman'ın şehit edilmesinden sonra, hicrî 37 yılında gerçekleşti; zira bu olay büyük bir ihtilaf ve düzensizliğe yol açtı. Ateşkes ve Bizanslıların belası konusunda ise geleneksel âlimler, bunun ahir zamanla ilgili bir haber olduğu konusunda hemfikir görünmektedirler.

During the Battle of Tabūk, the Prophet صلى الله عليه وسلم said to ‘Awf ibn Mālik , “Count six signs before the Hour; my death, the conquest of Jerusalem, two mortal plagues that will take you [in great numbers] as the plague of sheep [depletes them], then wealth will be in such surplus that a man will be given a hundred gold coins and still be unsatisfied, then there will be a tribulation that will not leave an Arab home without entering it, then there will be a truce between you (the Muslims) and Banū al-Aṣfar (the Byzantines) which they will betray, and march against you under eighty flags, and under each flag will be twelve thousand soldiers.”280 Jerusalem was conquered five years after his death صلى الله عليه وسلم, in the year 15H, followed by the plague of ‘Amwās in 18H which took the lives of many Companions. An unprecedented surplus of wealth was experienced during the caliphate of ‘Uthmān , 23H, as a result of conquests on every front. As for the tribulation that would spare no Arab home, this took place following the assassination of ‘Uthmān, 37H, for it resulted in much dissent and disorder. As for the truce and scourge of the Byzantines, traditional scholars seem to agree that this is a prophecy about the end-times.