Son Peygamber ﷺ, Allah'ın kimliği, birliği ve kusursuzluğu hakkında dünyaya eşsiz bir açıklık sunma nadir başarısını elde etti. Bu açıklık hem insan fıtratıyla hem de akılla uyumluydu ve bu yüzden İslam'ın ayırt edici özelliği oldu. Yaratıcılarını ve O'na giden yolu insanlara anlatan, basit ve sezgisel bir itikat öğretti; bu öğreti dünyanın dört bir yanına orman yangını gibi yayıldı. İslami tevhid, yalnızca yirmi yıllık bir davetle Arabistan'ın dini haline geldi; Roma İmparatorluğu'nun ise Hristiyan çoğunluğa geçmesi yaklaşık üç yüzyıl sürdü. Bu, Muhammed ﷺ'in eşsiz bir öneriyle geldiğinin kanıtıdır. Bu öneri insanlığın içinde öyle derin bir yankı uyandırdı ki, kültürlerin zaman zaman sürdürdüğü körü körüne taklit ve birçok medeniyette görülen atalara tapma gibi en engelleyici eğilimlerinden bazılarını etkisiz hale getirdi. Muhammed ﷺ, savunmasız bir dünyaya kaybolmuş sığınaklarını, yani Rahman ve Rahim olan Tek Gerçek Tanrı'ya doğrudan erişimi, yeniden keşfetti. O ﷺ, insanlar yalnızca Allah'ı ibadette tek kılmakla huzur ve doyuma erişeceklerini, ahlaki pusulalarının ancak O'nun yoluyla doğru yöne çevrileceğini bilene kadar durmadı. Otantik, Allah merkezli bir yaşam tarzının dışında yalnızca düzensizliğin var olabileceğini anlayanlar için Muhammed ﷺ'in eşsiz başarısı budur. İnsanların hayatlarında Allah'ın birliğinin yeniden tesis edilmesi, hayata düzen ve anlam kazandırdı; hayatın hedefsiz bir yolculuk olduğu düşüncesini ortadan kaldırdı. Çağımızda otantik bir itikadın faydasını görmekte zorlananlar için ise, çalkantılı modern dünyada "ruhsal zeka"ya duyulan yeni ilgiyi ve Müslüman ülkelerdeki önemli ölçüde daha düşük cinayet ve intihar oranlarını göz önünde bulundurmaları yeterli olabilir.