2.3 Onun Rahmeti ve Şefkati - Son Peygamber | Quran Course

2.3 Onun Rahmeti ve Şefkati - Son Peygamber | Quran Course

Bu Sahabi'nin sert Bedevi yetişkinliği, bunun erkeklikle bağdaşmadığını hissettirdi; bu yüzden gururla şöyle dedi: "Sen çocuklarını öpüyor musun? Benim on oğlum var ve onlardan hiçbirini hiç öpmedim." Peygamber ﷺ şu karşılığı verdi: "Allah senin kalbinden merhameti çekip almışsa, ben sana ne yapabilirim?"78 Ana babalar çocuklarını doğal olarak sever, ancak birçoğu çocuğun bu sevgiyi ifade edilerek görme duygusal ihtiyacını gözden kaçırır; oysa Merhamet Peygamberi ﷺ bunu hiçbir zaman ihmal etmedi. Hatta bu davranışı yalnızca kendi çocuklarına karşı göstermezdi. Enes ibn Mâlik rivayet eder: Peygamber ﷺ bir gün Ebû Talha'nın bir oğlunun üzgün halde olduğunu gördü ve evcil kuşu nughayr'ın (serçe) ortada olmadığını hemen fark etti. Bunun üzerine onu teselli etmek için şakacı bir tavırla ona şöyle dedi: "Ey Ebû Umeyr, nughayr'a ne oldu?"79 Yavrunun bu kuşa ne kadar değer verdiğini bildiği için hakkında soru sordu; henüz baba olmamasına rağmen ona "Umeyr'in babası" diye seslendi. Bu, kuşun adı nughayr ile uyaklı olsun ve çocuğun ruhunu gelecekteki erkekliğine dair düşüncelerle neşelendirsin diye yapılmış sevimli bir hitaptı.

This Companion’s rugged Bedouin upbringing made him feel that this was contrary to masculinity, and so he said in pride, “You kiss your boys? I have ten sons and have never kissed any one of them.” The Prophet صلى الله عليه وسلم responded, “And what do I possess [to help you] if Allah has plucked mercy from your heart?”78 While parents naturally love their children, many overlook the child’s emotional need for expressions of that love, but the Prophet of Mercy صلى الله عليه وسلم never did. In fact, it was not just his own children that he treated this way. Anas ibn Mālik  narrates that the Prophet صلى الله عليه وسلم once entered to find a son of Abū Ṭalḥah  in a sad state, and quickly noticed that his pet nughayr (sparrow) was no longer around, so he lightheartedly said to him in consolation, “O Abū ‘Umayr, what happened to the nughayr?”79 He inquired about the creature because it meant so much to the young child, and called him the father of ‘Umayr despite him not yet being a parent, to rhyme with the word nughayr and playfully uplift his spirits with the thoughts of his future manhood.

Peygamber Muhammed ﷺ'in kalbi hayvanların acısına bile merhamet ederdi. O ﷺ, susuzluktan dili damağına yapışmış bir köpek için kuyuya inip su çıkaran geçmiş günahkâr bir kişinin Allah tarafından bağışlandığını ashabına anlatır,80 başka bir vesileyle de şöyle buyurdu: "Her canlıda bir sevap vardır."81 Kurban edilecek hayvana yapılması gereken merhametin bir parçası olarak bıçağın bilenmesini öğretti,82 zararsız bir hayvanın eğlence için ya da yenilmek dışında bir amaçla öldürülmesini yasakladı. Ashabını tarlada develerini aşırı çalıştırdıkları ve binek hayvanlarının sırtındaki yükleri, konakladıklarında hemen indirmedikleri için azarladı; bir keresinde de aç bırakarak bir kediyi hapseden bir kadının Cehennem'e gideceğini bildirdi.83 Güzel bir hadiste Abdullah ibn Mes'ud anlatır: Allah'ın Resulü ﷺ ile bir yolculukta giderlerken Peygamber ﷺ ihtiyacını gidermek için biraz uzaklaştı. Sahabiler bir yuva dolusu yavru kuş gördüler ve onları yakaladılar. Bunun üzerine anne kuş gelip panikle kanat çırpmaya başladı. Allah'ın Resulü ﷺ bunu görünce şöyle buyurdu: "Bu kuşu yavrularından dolayı kim üzdü? Yavrularını ona geri verin!"84

The Prophet Muhammad’s صلى الله عليه وسلم heart even empathized with the pain of animals. He صلى الله عليه وسلم would tell his followers about sinners of the past who were forgiven by God for climbing down into a well to retrieve water for a parched dog,80 and stated on another occasion, “In every living creature is an opportunity for charity.”81 He صلى الله عليه وسلم taught that sharpening one’s blade is a necessary part of the kindness due to a sacrificial animal,82 and forbade that a harmless animal be killed for sport or for other than consumption. He صلى الله عليه وسلم would reprimand his followers for overworking their camels in the fields, and for not relieving their riding mounts of the loads they carried promptly after reaching their destination, and once warned them of a woman who was bound for the Hellfire due to trapping a cat without food.83 In one beautiful hadith, ‘Abdullāh ibn Mas‘ūd  narrates that as they once traveled on a journey with the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم, he stepped away to relieve himself. The Companions then saw a nest of young birds and captured them. The mother then came, frantically flapping its wings in panic. When the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم saw this, he said, “Who caused this bird to grieve over its young chicks? Return its young ones to it!”84

Son olarak, onun derin ve evrensel merhameti, her şeyden önce insanların kurtuluşu konusundaki kaygısında kendini gösteriyordu. Kur'an, onun insanların hidayete direnmeleri karşısındaki derin üzüntüsünü sık sık ele alır; şu ayette olduğu gibi: "Eğer onlar bu söze inanmazlarsa, sen belki de onların ardından üzüntünden kendini helak edeceksin." 86 Peygamber ﷺ gece namazlarında gözyaşlarına boğulur, Allah'a, birçok önceki milletin başına gelen azaptan ümmetini esirgemesi için yalvarırdı. Nihayet Allah, baş melek Cebrail'e şöyle buyurdu: "Ey Cebrail, Muhammed'e git ve ona de ki: Biz onun ümmeti hakkında onu memnun edeceğiz ve onu hayal kırıklığına uğratmayacağız." 87 Başka bir hadiste Âişe şöyle rivayet eder: Bir gün Peygamber ﷺ'in yüzünün sevinçle parladığını görünce dedi ki: "Ey Allah'ın Resulü, benim için Allah'a dua et." Peygamber ﷺ şöyle dua etti: "Allah'ım, Âişe'nin geçmiş ve gelecek günahlarını, gizli ve açık olanlarını bağışla." Âişe, az önce elde ettiği bu kazançtan öyle bir sevince kapıldı ki, kahkahayla güldü ve başı onun kucağından düştü. Bunun üzerine Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Duam seni sevindirdi mi?" Âişe, "Senin duan beni nasıl sevindirmesin ki?" dedi. Peygamber ﷺ de şöyle buyurdu: "Allah'a andolsun ki, bu benim her namazdaki ümmetim için yaptığım duamdır."88

Finally, his profound and universal mercy was above all reflected in his concern for people’s salvation. The Qur’an would often address his deep grief over people’s resistance to guidance, in verses such as, “Then perhaps you would kill yourself through grief over them, [O Muhammad], if they do not believe in this message, [and] out of sorrow.”86 The Prophet صلى الله عليه وسلم would weep passionately during his night prayers, pleading to God to spare his nation of the torment that many former nations had faced, until Allah ultimately instructed the archangel, “O Gabriel, go to Muhammad and tell him that We will please him regarding his nation, and We will not disappoint him.”87 In another hadith, ‘Āishah  reports that upon seeing the Prophet’s صلى الله عليه وسلم facing beaming cheerfully one day, she said, “O Messenger of Allah, supplicate to Allah for me.” He said, “O Allah, forgive ‘Āishah for her past and future sins, those in secret and those in public.” Ecstatic at the fortune she just secured, ‘Āishah laughed so hard that her head fell from his lap. The Prophet صلى الله عليه وسلم then added, “Did my supplication make you happy?” She said, “How could your supplication not make me happy?” He said, “By Allah, this is my supplication for my nation in every single prayer.”88