Ebû Râfi‘ rivayet etmiştir: Peygamber ﷺ, Alî'ye şöyle buyurdu: "Sen ile Âişe arasında bir mesele çıkacaktır." Alî: "Ben mi, ey Allah'ın Resûlü?!" dedi. Buyurdu ki: "Evet." "Ben mi?!" dedi. Buyurdu ki: "Evet." Alî: "O hâlde en kötü insan ben olurum!" dedi. Peygamber ﷺ buyurdu ki: "Hayır. Ancak böyle bir durum olduğunda, onu güvenli yerine geri gönder."295 Alî ile çatışmasından hemen önce, Âişe, Basra yakınlarında Ḥaw'ab adı verilen bir yerde köpeklerin havladığını duyunca şöyle dedi: "Belki de evime dönmem gerekiyor; çünkü Allah'ın Resûlü ﷺ bize (eşlerine) şöyle buyurmuştu: 'Hanginiz Ḥaw'ab köpekleri tarafından havlanacak?'"296 Varlığının bir çözüme yol açacağını umarak ve bunun yalnızca bir kehanet, bir yasak olmadığını düşünerek, Âişe yolculuğunu yarıda bırakmamaya karar verdi.

Abū Rāfi‘  reported that the Prophet صلى الله عليه وسلم said to ‘Alī, “There will be an issue between you and ‘Āishah.” He said, “Me, O Messenger of Allah?!” He said, “Yes.” He said, “Me?!” He said, “Yes.” He said, “Then, in that case, I would be the worst person ever.” He said, “No. But when this occurs, return her to her safe quarters.”295 Just prior to her clash with ‘Alī , when ‘Āishah  heard dogs barking near Basra at a place called Ḥaw’ab, she said, “Perhaps I must return home, for the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم said to us (his wives), ‘Which one of you will be barked at by the dogs of Ḥaw’ab?’”296 Hopeful that her presence would effect a resolution, and that this was only a prophecy and not a prohibition, ‘Āishah  decided not to abort her journey.