در این مسئله امام النووی (رحمه الله)

Regarding this issue Imaam an-Nawawi (may Allah have mercy on him)

ایشان در شرح صحیح مسلم، ذیل باب «الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر» می‌گوید: «بدان که این باب، یعنی باب امر به معروف و نهی از منکر، مدت‌ها پیش از میان رفته و از آن امروز جز نشانه‌های اندکی باقی نمانده است.» این باب از اهمیت بسیار بزرگی برخوردار است؛ زیرا پشتوانه و اساس این امر است. هنگامی که گناه و منکر فراگیر شود، عذاب الهی همه را، چه نیکوکار و چه بدکار، فرا می‌گیرد، و اگر مردم جلوی ستمگر را نگیرند، نزدیک است که خداوند همگی ایشان را عذاب کند.

says in his Sharh Saheeh Muslim under the chapter “enjoining the ma’roof and forbidding the munker”: “Know that this chapter - ie the chapter of seen-off a long time ago, and what is left of it nowadays is very few signs.” This chapter is of grave importance; it is the support and basis of the matter. When the evil becomes widespread then the punishment will engulf the good and the bad (people), and if they did not restrain the tyrant, Allah will be about to punish them all:

«و لیحذر الذین یخالفون عن أمره أن تصیبهم فتنة أو یصیبهم عذاب ألیم» [سورۃ النور: ۶۳] ضرورتِ امر به معروف و نهی از منکر، تا زمانی که نیازِ خودِ زندگی، امنیت و رفاهِ آن باقی است، ضرورتی همیشگی و پابرجاست. در حقیقت، دعوت به همۀ اینها برابر است. پیامبر ﷺ اندازهٔ این نیاز را بیان کرده و برای آن مثالی زده است. پس فرمود: «مَثَلُ الْقَائِمِ عَلَى حُدُودِ اللهِ وَالْوَاقِعِ فِيهَا، كَمَثَلِ قَوْمٍ اسْتَهَمُوا عَلَى سَفِينَةٍ، فَأَصَابَ بَعْضُهُمْ أَعْلَاهَا وَبَعْضُهُمْ أَسْفَلَهَا» ﷺ. یعنی مثال کسانی که حدود خدا را پاس می‌دارند و کسانی که در آن می‌افتند، مانند گروهی است که بر کشتی‌ای سهم‌کشی کرده‌اند؛ برخی جای بالای کشتی را گرفته‌اند و برخی جای پایین را.

“And let those who oppose the Messenger’s commandment beware, lest some affliction befall them or a painful torment be inflicted on them.” [TMQ 24:63] The need for enjoining the ma’roof and forbidding the munkar is necessary and permanent as long as the need remains for life itself, its security and well being. Indeed, the da’wah is equivalent to all of that. The Prophet has explained the extent of that need and gave an example for it. So he said; “The example of those who maintain Allah’s limits and those who surpassed the limit is like the example of those who share a boat. Some would occupy the lower while others the upper deck.

فرود آمدگان عرشه پایین برای دسترسی به آب مجبور بودند به عرشه بالا بروند. آنان گفتند: «چرا سوراخی در عرشه پایین نکنیم تا مستقیماً به آب دسترسی داشته باشیم، تا برای کسانی که بالای سرمان هستند مزاحمتی ایجاد نکنیم؟» اگر کسانی که در عرشه بالا هستند به این کار اجازه دهند، کل کشتی با همه مسافرانش غرق خواهد شد. اما اگر مانع آنان شوند، همه نجات خواهند یافت» [روایت بخاری]. این حدیث توضیح می‌دهد که امر به معروف و نهی از منکر همچون حیات و امنیت جامعه است. هرگونه سستی در انجام این وظیفه جز این نتیجه‌ای ندارد که کشتی با همه کسانی که در آن هستند به ته دریا فرو رود و همه هلاک شده و غرق گردند.

The occupants of the lower deck would have to go to the upper deck to have access to the water. They said, ‘Why don’t we drill a hole in the lower deck to directly access the water, so as not to cause any inconvenience to those above us?’ If those on the upper deck allowed this to happen, then the entire boat with all the passengers would sink. However if they prevented them from doing so, then all would be saved” [Reported by Bukhari]. This hadith explains how enjoining the ma’roof and forbidding the munkar is equivalent to the life and security of society. Any complacency in undertaking this task has no outcome except that the boat sinks with everyone on it, to the bottom of the sea and everybody would perish and drown.

قرآن کریم اهمیت دعوت و نیاز مردم به آن را در آیات بسیاری بیان کرده است. الفاظ و معانی قرآن به موضوع دعوت محدود نشده، بلکه شامل واژگان و مفاهیم بسیاری است که همگی حول محور دعوت می‌چرخند؛ افزون بر احادیث پیامبر ﷺ. ما در اینجا چند نمونه را به عنوان مثال ذکر می‌کنیم، نه به عنوان بیان کامل و جامع.

The Qur’an has expressed the importance of the da’wah and people’s need for it in many ayaat. The words of the Qur’an have not been restricted to the subject of da’wah, but rather they have included many words and meanings all of which revolve around the topic of da’wah, in addition to ahadeeth (traditions) of the Messenger . We mention a few of them here by way of example and not as an exhaustive account.

قرآن کریم دعوت را با عبارت «امر به معروف و نهی از منکر» بیان کرده است. خداوند می‌فرماید:

The Qur’an has expressed the da’wah by the phrase, “enjoining the ma’roof and forbidding the munka.” He said:

«شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدید آورده شده‌اید؛ امر به معروف می‌کنید و از منکر باز می‌دارید، و به خدا ایمان دارید» [TMQ 3:110]، و Allah فرمود:

“You are the best of peoples ever raised up for mankind; you enjoin the ma’roof and forbid the munkar, and you believe in Allah” [TMQ 3:110], and He said:

«وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» [آل عمران: ۱۰۴] پیامبر ﷺ فرمودند: «سوگند به آن کسی که جانم در دست اوست، باید امر به معروف و نهی از منکر کنید، وگرنه نزدیک است که خداوند عذابی از جانب خود بر شما بفرستد، آنگاه به درگاه او دعا خواهید کرد و دعایتان اجابت نخواهد شد». [روایت ترمذی] و فرمودند: «هر کس از شما منکری را ببیند، باید آن را با دست خود تغییر دهد، و اگر توان این کار را نداشت، با زبان خود آن را تغییر دهد، و اگر توان این را نیز نداشت، آن را در دل خود ناپسند بshmارد؛ و این ضعیف‌ترین مرتبه ایمان است». [روایت مسلم]

“And let there arise from amongst you a group inviting to all that is good (Islam), enjoining the ma’roof and forbidding the munkar. And it is they who are successful.” [TMQ 3:104] The Messenger of Allah said; “By the One in whose Hand lies my soul, you must order the ma’roof and forbid the munkar, or Allah will be about to send a punishment, then you will supplicate to Him and you will not be answered” [Reported by Tirmizi]; and he said, “Whosoever from amongst you sees a munkar let him change it with his hand, if he is not able then let him change it with his tongue, and if he is not able then let him hate it in his heart. And that is the weakest of Imaan” [Reported by Muslim].