هنگامی که ابوطالب، عموی پیامبر ﷺ، و خدیجه، همسر پیامبر ﷺ (خداوند از او خشنود باد)، در یک سال درگذشتند، مصیبت پیامبر ﷺ به سبب مرگ آن دو بزرگ‌تر شد. قریش به جایی رسیده بود که به پیامبر ﷺ آزار می‌رساند، آزاری که پیش از مرگ عمویش هرگز انجام نمی‌داد، تا جایی که خاک بر سر او می‌ریختند. پیامبر ﷺ می‌فرمود: «قریش هیچ‌گاه کاری نفرت‌انگیزتر از آن با من نکرده بود، مگر پس از مرگ ابوطالب.» [سیرهٔ ابن هشام]. پس از مرگ ابوطالب، پیامبر ﷺ به طائف رفت و در پی یاری و حمایت مردم آن بود. او نزد گروهی از بنی ثقیف رفت که در آن زمان بزرگان و سروران ثقیف بودند. با ایشان درباره یاری اسلام و ایستادن کنارش در برابر هرکس از قومش که با او مخالفت کند، سخن گفت. آنان پیشنهاد او را رد کردند و خبر آمدنش را به قومش رساندند، با آنکه او از ایشان خواسته بود این دیدار را پنهان نگه دارند. او جز در پناه امان، نمی‌توانست به مکه وارد شود.

When Abu Talib, the uncle of the Messenger 􀁕, and the Messenger’s wife Khadijah (may Allah be pleased with her) both died in the same year, the misfortune for the Messenger 􀁕 became greater due to their death. The Quraysh had reached the point of inflicting harm on the Messenger 􀁕, which they never did before the death of his uncle, to the point they threw dust on his head. The Messenger 􀁕 used to say; “Quraysh did not do anything more hateful to me, except after Abu Talib died.” [Sirah of Ibn Hisham]. When Abu Talib died, the Messenger 􀁕 went to Taa’if seeking the support and protection of its people. He went to a group of people from the Banu Thaqeef, who at that time, were the leaders and chiefs of the Thaqeef. He spoke to them about supporting Islam and standing beside him, against anyone who opposed him from his people. They rejected his offer and transmitted the news of his arrival to his people, even though he asked them to keep this visit secret. He was not able to enter Makkah, except under sanctuary.

پیامبر ﷺ بر درِ خانه‌های قبیله‌ها می‌ایستاد و می‌فرمود: «ای فلان قبیله! من فرستادهٔ خداوند به سوی شما هستم.

The Messenger 􀁕 used to stand at the doors of the homes of tribes, saying; “O such and such tribe. I am the Messenger of Allah sent to you.

او به شما دستور میدهد که الله را عبادت کنید و هیچ شریکی برای او قرار ندهید؛ و اینکه آنچه را که غیر از این بتها هستند رها کنید، و به من ایمان آورید و به من اعتماد کنید. از من حمایت کنید تا بتوانم آنچه را که الله با آن مرا فرستاده است روشن سازم.» [سیرۀ ابن هشام]. عمویش ابولهب همواره پشت سر او میایستاد، به او پاسخ میداد و هرآنچه را که میگفت رد میکرد. هیچیک از آنان نپذیرفتند. آنان میگفتند: «قومت تو را بهتر میشناسند و از تو پیروی نمیکنند.» با او گفتگو و مجادله میکردند، و او با آنان سخن میگفت و ایشان را به سوی الله دعوت میکرد ﷺ، و میگفت:

He orders you that you worship Allah and do not associate partners with Him; and that you should leave anything else from these idols, and believe in me and trust me. Protect me until I can clarify what Allah has sent me with.” [Sira Ibn Hisham]. His uncle Abu Lahab, used to stand behind him, answer back to him and reject whatever he said. None of them accepted. They used to say: “Your people know you better and they do not follow you.” They talked to him and argued, and he talked to them and invited them to Allah 􀀬 saying:

«اَللّٰهُمَّ! لَوْ شِئْتَ لَمْ يَكُونُوا عَلَى هٰذَا» — این در سیرۀ ابن هشام ذکر شده است؛ الزُّهری روایت کرده که رسول الله ﷺ در مکانِ سکونتِ ایشان (در منا) به سراغِ کِنده رفت و خود را به ایشان عرضه کرد، و ایشان او را رد کردند. همچنین روایت کرده که ایشان ﷺ به خانه‌های بنی کَلْب رفت و آنان دعوتش را نپذیرفتند؛ و به خانه‌های بنی حنیفه رفت و از ایشان یاری و حمایت خواست، اما پاسخشان زشت‌ترین پاسخی بود که از میان اعراب داده شد. او ﷺ به بنی عامر بن صَعْصَعَه نیز آمد و ایشان را به سوی الله ﷻ دعوت کرد و خود را به آنان عرضه نمود. مردی از ایشان به نام بَیْحَرَة بن فِراس گفت: «به خدا سوگند! اگر بتوانم این جوانِ قریش را بگیرم، قطعاً بر اعراب چیره خواهم شد.» سپس گفت:

“O my Lord! If you had willed, they would not have been like this.” It was mentioned in the Sira of Ibn Hisham; Az-Zuhri narrated that the Rasool of Allah 􀁕 went to Kinda in their place of residence (at Mina) and offered himself to them, and they rejected him. He also narrated that he 􀁕 went to the homes of the Banu Kalb and they did not accept his offer; and that he went to the homes of the Banu Hanifah and asked them to give him support and protection, but their response was the ugliest from amongst the Arabs. He also came to Banu ‘Amir b. Sa’sa’ah and invited them to Allah 􀀬, and offered himself to them. One man amongst them, known as Bayharah b. Firas said: “By Allah! If I could take this young man from the Quraysh, I can surely conquer the Arabs.” Then he said:

«به نظر شما، اگر ما بر کار شما بیعت کنیم و سپس خداوند شما را پیروز گرداند، آیا ما پس از شما قدرت خواهیم داشت؟» پیامبر ﷺ فرمود:

“What do you think, if we give you bai’ah on your matter, and then Allah makes you victorious, will we have the power after you?” The Messenger 􀁕 said:

«قدرت از آنِ الله است و او آن را هرجا که بخواهد قرار می‌دهد.» بَیَاضَه پاسخ داد: «آیا ما گردن‌هایمان را در برابر عرب‌ها برای دفاع از تو در معرض خطر قرار دهیم، و سپس وقتی الله تو را پیروز گرداند، قدرت به دیگری برسد؟ در آن صورت ما به قدرت تو نیازی نداریم.» پیامبر ﷺ همچنان بر این حال ماند. هر گاه که مردم در موسم حج گرد می‌آمدند، او ﷺ نزد ایشان می‌رفت و قبایل را به سوی الله فرا می‌خواند و ایشان را به اسلام دعوت می‌کرد. او ﷺ خود را به ایشان عرضه می‌داشت و آنچه از جانب الله ﷻ از هدایت و رحمت آورده بود، به ایشان ارائه می‌کرد. هر گاه خبر آمدن شخصی برجسته و بانفوذ از عرب به او ﷺ می‌رسید، به سراغ او می‌رفت و وی را به سوی الله فرا می‌خواند و آنچه بر او ﷺ وحی شده بود، به او عرضه می‌داشت. قبایلی که رسول الله ﷺ به نزد ایشان می‌رفت و دعوتشان می‌کرد و خود را بر ایشان عرضه می‌داشت، اگرچه هیچ یک از آنان پاسخ مثبت نداد، نام‌هایشان چنین است:

“The power belongs to Allah and He will place it where He wills.” Bayharah replied: “Are we to expose our throats to the Arabs in defence of you, and then when Allah makes you victorious, the power should go to someone else. Then we have no need for your power.” The Messenger 􀁕 remained like this. Whenever the people gathered in the pilgrimage season, he 􀁕 would come to them and invite the tribes to Allah 􀀬, and call them to Islam. He 􀁕 offered to them himself, and whatever he 􀁕 brought from Allah 􀀬 of guidance and mercy. No sooner did he 􀁕 hear of the coming of an Arab person of reputation and prestige, he 􀁕 would turn to and invite him to Allah 􀀬, and offer what was revealed to him 􀁕. The tribes whom the Messenger of Allah 􀁕 visited, invited and offered himself to them, though none of them responded, their names are the following:

۱ بنو عامر بن صعصعہ ۲ محارب بن خصفہ ۳ فزارہ ۴ غسان ۵ مرہ ۶ حنیفہ ۷ سلیم ۸ عبس ۹ بنو نضر ۱۰ بنو البکاء ۱۱ کندہ ۱۲ کلب ۱۳ الحارث بن کعب ۱۴ عذرہ ۱۵ الحضارمہ این فہرست بر اساس آنچه ابن سعد در «الطبقات الکبریٰ» ذکر کرده است، می‌باشد.

1 Banu ‘Amir b. Sa’sa’ah 2 Muhaarib b. Khasfah 3 Fazaarah 4 Ghassan 5 Murrah 6 Hanifah 7 Sulaym 8 ‘Abas 9 Banu Nadhr 10 Banu al-Bukaa 11 Kindah 12 Kalb 13 al-Harith b. Ka’b 14 ‘Uzrah 15 al-Hadaaremah This list is according to what Ibn Sa’d mentioned in his “at-Tabaqaat” (The Generations).