پیامبر خدا ﷺ همچنان قبیله‌ها را به سوی الله دعوت می‌کرد و هر ساله خود را در مَجَنّه، عُکاظ و منا به آنان عرضه می‌داشت تا از او حمایت کنند و پیام پروردگارش را برسانند، و در ازای آن برای ایشان بهشت خواهد بود. اما هیچ‌یک از قبیله‌های عرب به او پاسخ نگفتند، و او ﷺ آزار دید و مورد اهانت قرار گرفت، تا آنکه الله ﷺ خواست دین خود را پیروز گرداند، پیامبرش ﷺ را یاری دهد و وعده‌اش را به انجام رساند. پس او ﷺ را به سوی این قبیله از انصار رهنمون شد. پیامبر ﷺ با گروهی از ایشان که سرهای خود را می‌تراشیدند روبه‌رو شد. او ﷺ با ایشان نشست، آنان را به سوی الله دعوت کرد و قرآن را برایشان تلاوت نمود. آنان به الله و فرستاده‌اش ﷺ پاسخ مثبت دادند، و بدین‌سان شتابان به اسلام گرویدند و به پیامبر ﷺ ایمان آوردند. سپس به مدینه بازگشتند و قوم خود را به اسلام فراخواندند؛ از آن پس مردم به اسلام روی آوردند.

The Rasool of Allah 􀁕 continued inviting the tribes to Allah 􀀬 and offering himself to them every year - in Majannah, ‘Ukaz and Mina, - to protect him 􀁕 in order to convey the Message of His Lord, and hence for them would be Jannah. Not a single tribe of the Arabs responded to him, he 􀁕 was harmed and vilified until Allah 􀀬 wished to make His deen victorious, support His Prophet 􀁕 and carry out His promise. Thus He 􀀬 led him 􀁕 to this tribe of the Ansar. He 􀁕 ended with a group of them who were shaving their heads. He 􀁕 sat with them, invited them to Allah 􀀬 and recited the Qur’an to them. They responded to Allah 􀀬 and His Messenger 􀁕 and thus rushed and professed Imaan, and believed in the Prophet 􀁕. Then they went to Madinah and invited their people to Islam; henceforth people started to embrace Islam.

در موسم حج سال بعد، دوازده مرد از اوس و خزرج مدینه که اسلام آورده بودند، آمدند و در عقبه با او ملاقات کردند ﷺ؛ این نخستین دیدار عقبه بود، که در آن بیعت زنان را با او ﷺ بستند. فرستادهٔ خدا ﷺ مصعب بن عمیر را به درخواست ایشان همراهشان فرستاد. او ﷺ به وی دستور داد که قرآن را برایشان بخواند، اسلام را به ایشان بیاموزد و فهمِ دین را به آنان بدهد. او به «المقری‌ء» (قاری) معروف بود و نزد اسعد بن زراره اقامت داشت. سپس چنین شد که اُسَید بن حُضَیر و سعد بن معاذ ایمان آوردند. هر دو بزرگ قوم خود بودند. هنگامی که سعد اسلام آورد، به قومش گفت: «مقام مرا در میان خود چگونه می‌بینید؟» پاسخ دادند: «ما تو را سرور و بهترین رأی‌دهنده و رهبری بر راه راست می‌دانیم.» گفت: «تا زمانی که به خدا و فرستادهٔ او ایمان نیاورید، مردان و زنان شما حق سخن گفتن با من را ندارند.» تا شامگاه، در خانهٔ عبدالاشهل، نه مردی ماند و نه زنی که مسلمان نشده باشد.

In the pilgrimage season next year, twelve men from the Aws and Khazraj of Madinah who had embraced Islam came and met him 􀁕 in al-’Aqabah; this was the first meeting of al-’Aqabah, where they gave him the pledge of the women (bay’atun nisaa). The Messenger 􀁕 sent with them Mus’ab b. ‘Umayr in compliance with their request. He 􀁕 ordered him to recite the Qur’an to them, to teach them Islam and give them understanding of the deen. He was known as al-Muqri’ (The Reciter) and he resided with As’ad b. Zuraarah. Then it happened that Usayd b. Hadayr and Sa’d b. Mu’adh professed Imaan. They were both leaders of their people. When the latter embraced Islam he said to his people; “How do you see my position amongst you?” They replied; “We see you as our master and the best in opinion, and on the right path as a leader.” He said; “Your men and women are prohibited from speaking to me until you believe in Allah and His Messenger.” By the time of evening, not a single man or woman remained in the house of Abdul Ash-hal who had not become Muslim.