از آنجا که وضعیت امت نیازمند تغییر است، کار برای تغییر مستلزم کار سیاسی از طریق یک ساختار سیاسی است که بر پایه ایدئولوژی اسلام بنا شده باشد. بنابراین لازم است ویژگی‌ها و عناصر سازنده این ساختار، و نیز ساختارهای پیشین، مطالعه شود تا دلیل شکست آن‌ها و راه پرهیز از آن فهمیده شود. مطالعه جنبه ساختاری اهمیت ویژه‌ای دارد. این جنبه بخشی از موضوع «اسالیب» (شیوه‌ها) است. در اصل، شیوه‌ها به خود مسلمان واگذار شده تا بر اساس درستی و تناسبشان با کار، آن‌ها را برگزیند. این موضوع یکی از مباحث فرهنگ حزبی است.

Since the situation of the Ummah requires change, working for change necessitates political work via a political structure that is established on the ideology of Islam. Therefore, it is necessary to study the characteristics and constituent elements of the structure, and of the previous structures in order to understand the reason for their failure and how to avoid it. It is especially important to study the structural aspect. This aspect is part of the subject of styles. In origin the styles are left for the Muslim to choose in respect of their correctness and suitability for the work. This forms one of the topics of the party culture.

از آنجا که مسلمانان در جوامعی زندگی می‌کنند که در آن‌ها اندیشه‌ها، احساسات و نظام‌های گوناگون و درهم‌آمیخته وجود دارد، کار برای برپایی دولت اسلامی ایجاب می‌کند که به جامعه پرداخته شود؛ به واقعیت آن، اجزای سازنده‌اش، آنچه بر آن اثر می‌گذارد، و شیوه‌ی دگرگون ساختن آن، تا جامعه‌ای اسلامی و منسجم از نظر اندیشه‌ها، احساسات و نظام‌ها پدید آید.