بنابراین، هنگامی که این جماعت بر پایهٔ فکرهٔ مکتبی خود استوار شود و به میدان واقعیت گام نهد، بادها بر آن خواهند وزید و می‌کوشند آن را از ریشه‌هایش برکنند. رفتار نظام با این جماعت با رفتارش با دیگر جنبش‌ها متفاوت خواهد بود. زیرا آن جنبش‌ها اندیشه‌های جزئی و ناقصی عرضه می‌کنند که هیچ آسیبی به نظام نمی‌رساند، بلکه ممکن است خلأها و کاستی‌هایی را که خود نظام پدید آورده است پر کنند.

Thus, when the group is established on the ideological Fikrah and comes to the reality, the winds will blow upon it and try to pull it out from its roots. The regimes treatment of this group will be different to their treatment of other movements. This is because the other movements put forward partial thoughts, which do not harm the regimes at all. Rather they may fill the gaps and deficiencies created by the regimes themselves.

اما دعوت انقلابی که بر پایه فکرۀ مکتبی استوار است، مسائل را از ریشه بررسی می‌کند و نه با پذیرش راه‌حل‌های وصله‌پینه‌ای یا کنار آمدن با وضع موجود. همچنین نه راه‌حل‌های نیمه‌کاره را می‌پذیرد و نه به اصلاح مشکلاتی می‌پردازد که نظام‌های حاکم پدید آورده‌اند. دعوتی را که خواهان تغییری کامل است رها نخواهد کرد، و نیز نخواهد پذیرفت به امور فرعی بپردازد و در عین حال بنیادی را که این امور فرعی بر آن استوارند، به حال خود بگذارد. طبیعی است که گروه یا حزبی با چنین ویژگی‌هایی با برخوردی بی‌سابقه روبه‌رو شود. هرچه گروه به تغییر انقلابی پایبندتر باشد، نظام‌ها نسبت به آن خصمانه‌تر خواهند شد و رویارویی گسترده‌تر خواهد بود.