عجیب است که می‌بینیم افرادی برای برپایی اسلام تلاش می‌کنند، بی‌آنکه تلاش خود را بر برپایی دولت اسلامی متمرکز کنند.

How strange it is that we find people working to establish Islam without focusing their efforts to establish the Islamic State.

جالب‌تر و شگفت‌آورتر این است که در میان مسلمانان کسانی را می‌توان یافت که دولت اسلامی و تلاش برای بازاستقرار آن را صرفاً یک حکم شرعی عادی می‌دانند، که نه بر چیز دیگری مقدّم داشته می‌شود و نه در اولویت قرار می‌گیرد.

More surprising still is that one finds amongst Muslims those who look upon the Islamic State and the work to re-establish it as an ordinary Shar’ee rule, which is not given preference or precedence over anything else.

حتی شگفت‌انگیزتر آن است که در میان مسلمانان کسانی را می‌یابید که برای اجرای احکام شرعی از طریق رژیم‌های موجود می‌کوشند، به قیمت آنکه برای برپایی دولت اسلامی بکوشند؛ دولتی که آنچه را شریعت بر عهده‌اش نهاده، یعنی برپا داشتن احکام اسلام، بر دوش خواهد گرفت.

Even more surprising is that you will find amongst the Muslims those who are working to apply the Shar’ee rules through the existing regimes, at the expense of working to establish the Islamic State, which will undertake what the Shar’a has entrusted it with, of establishing the rules of Islam.

بنابراین، می‌توانیم نتیجه بگیریم که مهم‌ترین و ناگزیرترین تکلیف از میان تکالیف جمعی، کار برای برپایی دولت اسلامی است که به آنچه الله ﷻ نازل کرده حکم می‌کند. این کار امروز توسط بخشی از مسلمانان انجام می‌شود. با این حال، این بخش به حد کفایت نرسیده است، زیرا دولت هنوز برپا نشده است. در نتیجه، این تکلیف جمعی به تکلیف فردی، آن‌گونه که پیش‌تر بیان شد، شبیه شده است؛ یعنی هر مسلمان اکنون مکلف است به اندازه توان خود برای برپایی دولت اسلامی بکوشد.

Thus, we are able to conclude that the most important and indispensable obligation from amongst the collective obligations is the work to establish the Islamic State, which rules by what Allah 􀀬 has revealed. This work is being undertaken today by a section of the Muslims. However, this section has not met the sufficiency, because the State has still not been established. As a result, this collective obligation has become similar to the individual obligation as mentioned previously, ie every Muslim is now required to work according to his ability to establish the Islamic state.

بنابراین، دقیق‌ترین و صحیح‌ترین پیروی از رسول خدا ﷺ آن است که مسلمان واجبات فردی‌ای را که خداوند ﷻ مقرر فرموده بیاموزد. همچنین باید محرمات فردی‌ای را که خداوند ﷻ منع کرده است بیاموزد. سپس به واجبات جمعی‌ای بنگرد که خداوند فرموده است برپا شود، تا بسته به توانایی‌اش آن‌ها را انجام دهد یا در ادای آن‌ها مشارکت کند. پس از مطالعه، خداوند ما را به مهم‌ترین وظیفه جمعی راهنمایی کرده است، که عبارت است از کار برای برپایی دولت اسلامی؛ زیرا این، راه برپایی بیشتر احکام اسلامی است، خواه فردی باشد یا جمعی.

Consequently, the most precise and correct emulation of the Rasool of Allah 􀁕 is that the Muslim should study the individual obligations ordained by Allah 􀀬. He should also study the individual forbidden actions that have been prohibited by Allah 􀀬. Then he should look to the collective obligations that Allah has commanded to be established, so that he undertakes them or participates in their performance, according to his ability. After study, Allah has guided us to the most important collective duty, which is the work to establish the Islamic State, which is the method to establish the majority of the Islamic rules, whether individual or collective.

بدین ترتیب، مسلمان خود را برای روز حساب آماده کرده خواهد بود، روزی که از او دربارهٔ آنچه انجام داده پرسیده خواهد شد. این به آن سبب است که او واجبات فردی را به جای آورده و از محرمات فردی خودداری کرده است. همچنین او فرضیت جمعیِ برتر را ادا کرده است که با برپاداشتن آن، گناه همهٔ واجبات مرتبط با آن که بسیارند، از او برداشته می‌شود. به این شیوه، مسلمان از همهٔ جهات به حق چنگ زده خواهد بود. پس او آنچه را که اسلام را در خودش به عنوان یک فرد استوار می‌کند، به جای آورده است. او همچنین آنچه را که اسلام را در جامعه استوار می‌کند، به جای آورده است. اگر چیز دیگری هنوز به جای آورده نشده باشد، آنها چند مورد از واجبات جمعی خواهند بود. ماهیت به جای آوردن چنین واجباتی شخصی خواهد بود، نه جمعی، مانند دعا کردن برای کسی که عطسه می‌کند و خواندن نماز میت.

In this way, the Muslim would have prepared himself for the Day of Reckoning, when he will be asked about what he has done. This is because he undertook the individual obligations, and refrained from the individual forbidden acts. He also undertook the foremost collective duty, through whose establishment the sin of all the related obligations are removed from him, which are many. In this manner the Muslim will have held on to the truth from all sides. Thus, he has undertaken that which will establish Islam in himself as an individual. He has also undertaken that which will establish Islam in society. If anything else had not been undertaken yet, they would be a few of the collective obligations. The nature of undertaking such obligations will be personal and not collective, such as making du’a for the one who sneezes and performing the funeral prayer.