اسلام از معروفاتی تشکیل شده است که الله ﷻ دستور داده است آن‌ها را برپا داشت، و از منکراتی که به دوری جستن از آن‌ها و زدودن‌شان فرمان داده است.

Islam consists of ma’roofat which Allah 􀀬 has ordered to establish, and munkaraat which He 􀀬 ordered to abstain from and remove.

سرِ امر و بالاترین معروف، ایمان به الله ﷻ و بقیه ارکان عقیده‌ی اسلامی است.

The head and the highest ma’roof is the belief in Allah 􀀬 and the rest of the pillars of the Islamic ‘Aqeedah.

سرِ منکرات (جمع منکر) و بدترین مصداق آن، کفر در تمام اشکالش است. الله ﷻ دستور داده است که از آن پرهیز شود، مردم از آن بازداشته شوند و از افتادن در دام آن هشدار داده شود.

The head of the munkaraat (pl. of munkar) and its most evil manifestation is kufr in all its forms. Allah 􀀬 ordered that one avoid it, deter people from it and warn of falling into its snare.

و پس از ایمان، تقوا از دسته‌ی معروف‌ها می‌آید. این تقوا با اطاعت از الله ﷻ و رسول او ﷺ تحقق می‌یابد. تقوا میوه‌ی ایمان است، آن را کامل می‌کند و از لوازم آن است. ترسیدن از الله ﷻ یعنی دوری جستن از خشم او. این امر جز با پایبندی به شریعت الله ﷻ ممکن نیست. و این پایبندی به ایمان پیوند دارد. پس هرگاه ایمان مسلمانی قوی شود، پایبندی او به طاعت نیز قوی می‌شود، و هرگاه ایمان ضعیف شود، این پایبندی نیز ضعیف می‌گردد.

Then after Imaan comes taqwa from the catagories of ma’roof. It is realised by obeying Allah 􀀬 and His Messenger 􀁕. It is the fruit of Imaan, it completes it and it is from its requisites. Fearing Allah 􀀬 means to avoid His anger. This cannot take place except by adhering to the Law of Allah 􀀬. This adherence is linked to Imaan. So whenever the Imaan of a Muslim becomes strong, his adherence to obedience becomes strong. This adherence becomes weak when the Imaan becomes weak.

بنابراین، مسلمان مأمور است که ایمان داشته باشد و از الله و رسولش ﷺ اطاعت کند، و از کفر در همه اشکالش و از معصیت در همه اشکالش بازداشته شده است.

Thus, the Muslim is ordered to have Imaan and obey Allah 􀀬 and His Messenger 􀁕, and he is forbidden from kufr in all its forms, and from acts of disobedience in all its forms.

ایمان و تقوای یک مسلمان و دوری او از کفر و گناهان، باقی نمی‌ماند و گسترش نمی‌یابد، مگر آنکه او آن را به دیگران برساند و مردم را به سوی آن فراخواند، و نهادی را برپا دارد که مسلمانان، عقیده و تقوای ایشان را حفظ کند و آنان را از افتادن در دام‌های کفر و نافرمانی بازدارد. این همان چیزی است که واقعیت و کردار پیامبر ﷺ نشان داده است. پیامبر ﷺ به کسانی که همراه او بودند تنها دستور ایمان و تقوا نمی‌داد، بلکه با آنان کار می‌کرد تا محیطی برای ایمان و تقوا فراهم آورد، از طریق برپایی نهادی که ۲ اهمیت ایمان در تبلیغ دعوت و اولویت‌های مربوط به واجبات را، که جامعه‌ای را به‌سوی همان جهتی پیش می‌برد که ایمان و تقوای فرد در آن پیش می‌رود. این همان چیزی است که ایشان ﷺ هنگام تأسیس دولت اسلامی در مدینهٔ منوره به آن دست یافت.

The Imaan and taqwa of a Muslim and his abstention from kufr and sins will not remain and will not spread unless he conveys it and calls people to it, establishes the entity that protects the Muslims, their ‘Aqeedah and their taqwa and prevents them from falling into the traps of kufr and disobedience. This is what the reality and the actions of the Messenger 􀁕 have shown. The Messenger 􀁕 did not order those with him to have Imaan and taqwa only. Rather, he used to work with them to establish an environment for Imaan and taqwa, by establishing the entity 2 The importance of Imaan in conveying the da’wah and the priorities regarding the obligations which will make the whole society proceed in the same direction in which the Imaan and taqwa of the individual proceeds. This is what he 􀁕 achieved when he established the Islamic State in Madinah al- Munawwarah.

بنابراین، معروفات (جمع معروف) که ما مکلف به تحقق بخشیدن آن‌ها هستیم، باید به مردم رسانده شوند، مردم به آن‌ها دعوت شوند، و ما باید نهادی را برپا کنیم که از آن‌ها حفاظت کند. و منکراتی که باید از آن‌ها دوری جست، باید با آن‌ها مبارزه شود، آن‌ها تعقیب و طرد گردند، و هر کس که آن‌ها را مرتکب شده، باید مورد بازخواست قرار گیرد، و نهادی که موجب وجود چنین منکراتی شده یا از آن‌ها حمایت می‌کند، باید برچیده شود.

Thus, the ma’roofaat (pl. of ma’roof) that we are obliged to bring about must be conveyed to the people, and the people must be invited to them and we must establish the entity that will protect them. The munkaraat that one must stay away from must be fought, chased, alienated and whoever committed them must be accounted and the entity that causes the presence of such munkaraat or protects them must be removed.

بنابراین، مسلمانان موظف‌اند امر به معروف و نهی از منکر کنند. پیش از امر به معروف، خودِ آنان باید به آن عمل کنند، و پیش از نهی از منکر، خودِ آنان باید از آن بپرهیزند.

Therefore, the Muslims are obliged to enjoin the ma’roof and forbid the munkar. Before ordering the ma’roof, they themselves must abide by it, and before forbidding the munkar they themselves must refrain from it.