Sesungguhnya, menyeru kepada yang ma'ruf dan mencegah yang munkar, yang berkaitan dengan kumpulan (jamaah), ditakrifkan selepas mentakrifkan kerja yang dituntut oleh Syarak daripada sesebuah kumpulan. Di sini kita tidak akan membincangkan kumpulan-kumpulan yang ditubuhkan untuk menegakkan sebahagian hukum Syarak, seperti persatuan kebajikan yang diasaskan untuk membantu orang Islam yang miskin, atau persatuan bimbingan dan nasihat, atau persatuan untuk membina masjid, persatuan untuk mengajar al-Qur'an al-Karim dan seumpamanya. Sebaliknya, perbincangan kita menyentuh tentang kewujudan kumpulan yang memikul tanggungjawab menegakkan seluruh deen. Itu adalah melalui penubuhan Khilafah, yang peranannya ialah menegakkan Islam dalam kehidupan orang Islam. Tumpuannya ialah mewujudkan segala ma'ruf yang telah diperintahkan oleh Syarak dan menghapuskan segala munkar yang telah diharamkan oleh Syarak. Ia mengambil peranannya dalam kehidupan, dari segi melaksanakan Islam secara menyeluruh di dalam Negara dan menyampaikannya ke seluruh dunia.

Indeed, enjoining the ma’roof and forbidding the munkar, relating to groups is defined after defining the work demanded by the Shar’a from the group. Here we will not be talking about groups which are established to establish partial Shar’a rules, such as the charity associations which are founded to help the poor Muslims, or the associations for guidance and admonition, or associations for building mosques, associations for teaching the Qur’an al-Kareem etc. Rather our discussion deals with the existence of groups which shoulder the responsibility of establishing the whole deen. That is via the establishment of the Khilafah, whose role is to establish Islam in the life of the Muslims. Its concern will be to bring into existence all the ma’roofaat that the Shar’a has ordered and remove all the munkaraat that the Shar’a has forbidden. It takes its role in life, in terms of applying Islam completely inside the State and carrying it to the world.

Negara Islam mempunyai tugas-tugas besar yang telah diamanahkan oleh Syara', yang terlaksana dengan adanya Negara tersebut, dan lenyap dari kehidupan serta semakin pudar dengan ketiadaan Negara itu. Oleh itu, kepentingan kumpulan yang ingin berusaha menegakkan Negara Islam berpunca daripada kepentingan apa yang ingin dicapainya. Apabila pada zaman kita tiada sebarang kumpulan yang berusaha untuk mengembalikan cara hidup Islam melalui penubuhan Negara Islam, itu bermakna kaum Muslimin telah mengabaikan segala kewajipan yang diamanahkan oleh Allah (SWT) kepada Negara Islam, yang amat banyak, dan akibatnya tiada dosa yang lebih besar daripada meninggalkan kewajipan ini.

The Islamic State has great tasks the Shar’a has entrusted it with, which are realised with the State’s existence and disappear from life and dwindle away with the State’s absence. Thus, the importance of the group that wishes to work to establish the Islamic State comes from the importance of what it wants to achieve. When there is no group in our time working to resume the Islamic way of life via the establishment of the Islamic State, that means that the Muslims have neglected all the obligations entrusted by Allah 􀀬 to the Islamic State, which are many, and consequently there is no sin greater than leaving this obligation.

Muslim yang tidak berusaha untuk mengembalikan cara hidup Islam akan berdosa apabila seorang pezina melakukan zina; seorang pencuri mencuri; seorang penguasa menzalimi rakyat; wanita keluar ke jalan-jalan dalam keadaan separuh bogel; kerosakan bertambah; jihad terhenti; orang kafir menguasai kaum Muslimin; kemungkaran menjadi meluas dan kebaikan (ma'ruf) menjadi terhad. Ini kerana semua perkara ini merebak apabila kaum Muslimin mengabaikan fardhu yang Allah 􀀬 wajibkan ke atas mereka, iaitu fardhu berusaha menegakkan Khilafah yang lurus yang Allah 􀀬 redai. Seterusnya, Khilafah itu akan meletakkan setiap perkara pada tempat yang betul, menegakkan Syariat dalam kehidupan kaum Muslimin, dan menanamkan Iman dalam jiwa mereka; dengan itu tumbuhlah buah-buah taqwa dan ihsan.

The Muslims who do not work to resume the Islamic way of life, will be sinful when a fornicator commits zina; a thief steals; a ruler oppresses the people; women go out into the streets half-naked; the corruption increases; Jihaad stops; the Kuffar control the Muslims; munkar becomes widespread and the ma’roof becomes limited. This is because all these matters spread when the Muslims neglected the fard Allah 􀀬 obliged on them, which is the fard of working to establish the righteous Khilafah with which Allah 􀀬 is pleased. In its turn, it puts matters in their correct place, establishes the Shar’a in the life of the Muslims and plants the Imaan in their souls and thus cultivates the fruits of taqwa and ihsan.

Oleh itu, usaha kolektif ini adalah satu kewajipan syarak, yang bergantung kepadanya perubahan keadaan yang telah merosot dan pembetulannya. Kewajipan ini akan menyelamatkan Ummah daripada jurang kehinaan yang telah dicapainya, dan mengembalikannya kepada kemuliaan dan kekuasaannya yang dahulu, di mana ia akan menduduki kedudukan tertinggi di kalangan bangsa-bangsa, sebagai sebuah Ummah yang diberi petunjuk dan memberi petunjuk.

Hence this collective work is a Shar’ee obligation, on which the change of the deteriorated situation and its correction depends. This obligation will rescue the Ummah from the low depths to which she has reached and return her to her former glory and power, where she would assume the highest position amongst the nations, as a guided and guiding Ummah.

Apakah ganjaran yang diperoleh seorang Muslim pada hari ini yang lebih besar daripada kerja bersama yang membawa kepada penyelamatan kaum Muslimin daripada keadaan mereka pada hari ini? Kerana Rasulullah ﷺ telah bersabda: "Bahawa Allah memberi petunjuk kepada seorang lelaki melalui engkau adalah lebih baik bagimu daripada unta merah (yang terbaik)." [Diriwayatkan oleh al-Bukhari]. Apakah yang lebih bernilai pahala daripada usaha memperbaiki keadaan seluruh kaum Muslimin dan menyelamatkan mereka daripada kebinasaan, dan dengan tindakan ini membuka pintu-pintu dari segala arah supaya manusia dapat memasuki agama Allah ﷻ secara berbondong-bondong? Ketika Rasulullah ﷺ ditanya sama ada ada amalan yang setara dengan jihad di jalan Allah ﷻ, baginda menjawab: "'Tidak, aku tidak mendapati sesuatu yang setara dengannya.' Kemudian baginda ﷺ bertanya kepadanya: 'Apabila seorang mujahid keluar untuk berjihad, mampukah engkau masuk ke masjidmu, mendirikan qiyam dan tidak menjadi letih? Dan berpuasa tanpa berbuka?' Lelaki itu berkata: 'Siapakah yang mampu melakukan itu?'" [Diriwayatkan oleh al-Bukhari]. Bukankah Rasulullah ﷺ bersabda: "Jihad yang paling utama ialah kata-kata benar yang disampaikan kepada penguasa yang zalim." Bukankah Rasulullah ﷺ juga bersabda: "Penghulu para syuhada ialah Hamzah, dan seorang lelaki yang berdiri menghadapi penguasa yang zalim untuk menyeru kepada yang ma'ruf dan mencegah yang munkar lalu dibunuh." [Diriwayatkan oleh al-Hakim]. Adakah dibolehkan bagi seorang Muslim, sedangkan dia mengetahui keadaan kaum Muslimin pada hari ini, untuk membiarkan mereka binasa? Maka adakah dia akan menjadi:

What reward is there that a Muslim gets today that is greater than the collective work which leads to saving the Muslims from the situation they are in today. For the Messenger 􀁕 has said; “That Allah should guide a man through you is better for you than having the red (best) camels.” [Reported by al-Bukhari]. What is more rewardable than the work to rectify the situation of all the Muslims and save them from destruction, and by this action open the gates from all sides so that people may enter the deen of Allah 􀀬 in crowds. When the Messenger 􀁕 said to the one who asked if there was any action that was equal to Jihaad in the path of Allah 􀀬; “‘No, I do not find anything equal to it.’ Then he 􀁕 asked him; ‘When the Mujaahid goes out to Jihaad are you able to enter your mosque, do qiyaam and not become tired? And fast and not have iftaar (not break the fast)?’ The man said; ‘Who can do that?’” [Reported by Bukhari]. Did not the Messenger 􀁕 say; “The best Jihaad is the word of truth spoken to a tyrant ruler.” Did the Messenger 􀁕 not say; “The master of martyrs is Hamzah, and a man who stood up to a tyrant ruler to enjoin (the ma’roof) and forbid (the munkar) and got killed.” [Reported by al-Haakim]. Is it allowed for the Muslim, while knowing the situation of Muslims today, to leave them to perish? Will he then be:

"…seperti tubuh yang apabila satu bahagiannya sakit, maka seluruh tubuh memanggilnya dengan tidak dapat tidur dan demam." [Diriwayatkan oleh Muslim]. Adakah dia akan menjadi: "…seperti bangunan yang satu bahagiannya menguatkan bahagian yang lain." [Diriwayatkan oleh Muslim]. Maka sebelum seorang Muslim mendapat sama ada pahala yang besar atau dosa yang nyata. Inilah keadaan fardu dalam Islam.

“…like the body which if one part aches then the rest of the body calls out to it in sleeplessness and fever.”? [Reported by Muslim]. Will he be: “…like the building where one part strengthens another.”? [Reported by Muslim]. So before the Muslim lays either a great reward or a manifest sin. This is the condition of the fard in Islam.

Ia sama seperti kewajiban-kewajiban yang lain: orang yang melaksanakannya diberi pahala, dan orang yang meninggalkannya dikenakan hukuman.

It is like the rest of the obligations, the one who does it is rewarded and the one who leaves it is punished.

Kami ingatkan sekali lagi bahawa kita tidak bercakap tentang dakwah kepada tindakan kolektif separa, yang hanya menegakkan sebahagian atau dua bahagian daripada Islam. Sebaliknya, yang kami maksudkan ialah kerja kolektif yang bertujuan menegakkan Islam secara menyeluruh melalui cara kerja untuk menegakkan Khilafah.

We do remind again that we are not talking about the da’wah to partial collective actions, which establish a part or two from Islam. Rather we mean the collective work that aims at the establishment of Islam as a whole via the way of working to establish the Khilafah.