Selepas memahami realiti dalam keadaan sebenarnya dengan menggunakan akal, penyelesaian Syarak yang dideduksi daripada dalil-dalil Syarak dibawa kepada realiti tersebut. Tidak dibenarkan menggunakan akal dalam mendeduksi penyelesaian itu sebagai penghakim atau sebagai sumber. Di sini, fungsi akal ialah untuk memahami penyelesaian yang terdapat dalam dalil-dalil Syarak.

After understanding the reality in its true state by using the mind, the Shar’ee solution deduced from the Shar’ee evidences is brought to the reality. It is not allowed to use the mind in deducing the solution as an arbitrator or a source. Here, the function of the mind is to understand the solution that is present in the Shar’ee evidences.

Memahami Syariah memerlukan kita mempunyai pengetahuan tentang sumber-sumber yang diambil oleh kumpulan itu daripada Syariah, dan pengetahuan tentang prinsip-prinsip fekah yang menjadi sandaran mereka untuk memahami Syariah, serta yang ingin mereka gunakan untuk mengubah realiti yang buruk. Dengan itu, ia akan memberikan pandangan yang betul tentang realiti yang ingin dibawa kepada rakyat, dan ia akan mempunyai pengetahuan tentang kaedah yang akan diikuti dalam proses Ijtihad, iaitu kaedah istinbat (penyimpulan hukum).

Understanding the Shar’a requires us to have knowledge about the sources from which the group takes the Shar’a, and knowledge of the juristic principles on which it relies to understand the Shar’a, and with which it wishes to change the bad reality. Accordingly, it would give the correct view of the reality that it wants to take the people to, and it would have knowledge of the method it will follow in the process of Ijtihaad, ie the method of deduction.