Gedachten zijn, in elke natie, de grootste rijkdom die een natie vergaart in haar leven indien de natie pasgeboren is; en zij zijn het grootste geschenk dat een generatie kan ontvangen van de voorgaande generatie, mits de natie diep geworteld is in verlicht denken.

Thoughts, in any nation, are the greatest fortune the nation gains in her life if the nation is newly born; and they are the greatest gift that any generation can receive from the preceding generation, provided the nation is deep-rooted in the enlightened thought.

Wat betreft materiële rijkdom, wetenschappelijke ontdekkingen, industriële uitvindingen en dergelijke, al deze zaken zijn van veel minder belang dan gedachten. In feite hangt het verkrijgen van dergelijke zaken af van gedachten, en het behoud van deze zaken hangt eveneens af van gedachten.

With regard to material wealth, scientific discoveries, industrial inventions and the like, all of these are of much lower importance than thoughts. In fact, to gain such matters depends on the thoughts, and preservation of these matters depends on the thoughts as well.

Als de materiële rijkdom van een natie wordt vernietigd, is het mogelijk om deze snel te herstellen, zolang de natie haar intellectuele rijkdom behoudt. Echter, als de intellectuele rijkdom instort en de natie slechts haar materiële rijkdom behoudt, zal deze rijkdom spoedig krimpen en zal de natie in armoede vervallen. De meeste wetenschappelijke prestaties die de natie ooit heeft bereikt, kunnen worden teruggewonnen, mits zij haar manier van denken niet verliest. Wanneer zij daarentegen de productieve manier van denken verliest, zal zij spoedig achteruitgaan en haar ontdekkingen en uitvindingen verliezen. Daarom is het noodzakelijk om eerst zorg te dragen voor de gedachten. Op basis van deze gedachten, en volgens de productieve manier van denken, wordt materiële rijkdom verworven, en wordt gestreefd naar het bereiken van wetenschappelijke ontdekkingen, industriële uitvindingen en dergelijke.

If the material wealth of a nation is destroyed, it is possible for it to be restored quickly as long as the nation preserves its intellectual wealth. However, if the intellectual wealth collapses and the nation retains only its materialistic wealth, this wealth will soon shrink and the nation will fall down into poverty. Most of the scientific achievements which the nation once made can be regained, provided it does not lose its way of thinking. Whereas, if it lost the productive way of thinking, it would soon regress and lose its discoveries and inventions. Therefore, it is necessary to take care of the thoughts first. Based upon these thoughts, and according to the productive way of thinking, material wealth is gained, and the achievement of scientific discoveries, industrial inventions and the like is sought.

Met gedachten wordt het bestaan bedoeld, binnen de natie, van het proces van het denken in haar levenszaken, zodanig dat de meerderheid van haar individuen de informatie die zij hebben gebruikt wanneer zij gebeurtenissen onder ogen zien, om daarover te oordelen. Dit betekent dat zij gedachten hebben die zij bedenken om in het leven te gebruiken, en door deze gedachten frequent en succesvol te gebruiken, resulteert een productieve manier van denken. Vandaag de dag ontbreekt het de islamitische moslimgemeenschap (Ummah) aan gedachten, waardoor zij van nature beroofd is van de productieve manier van denken. De huidige generatie heeft van haar voorganger geen ideeën ontvangen, of deze nu islamitisch of niet-islamitisch zijn, en van nature heeft zij geen productieve manier van denken ontvangen. Ook heeft zij zelf geen gedachten of een productieve manier van denken verkregen. Als gevolg hiervan is het natuurlijk dat deze generatie in armoede wordt gezien, ondanks de overvloed aan materiële hulpbronnen in haar landen. Hetzelfde geldt voor het feit dat er geen wetenschappelijke ontdekkingen en industriële uitvindingen zijn, ook al bestudeert zij de theorieën van deze ontdekkingen en uitvindingen en is zij zich ervan bewust. Dit komt doordat het onmogelijk is om deze op een productieve manier te verkrijgen, tenzij zij over een productieve manier van denken beschikt, oftewel, tenzij zij gedachten heeft en creatief is in het gebruik van haar gedachten in het leven. Daarom is het onvermijdelijk voor de moslims om voor zichzelf gedachten en een productieve manier van denken te vestigen. Daarna zullen zij in staat zijn om, gebaseerd daarop, materiële rijkdom te verwerven, wetenschappelijke ontdekkingen te doen en industriële uitvindingen te maken. Tenzij zij dit doen, zullen zij geen enkele stap vooruit zetten; integendeel, zij zullen blijven ronddraaien in een vicieuze cirkel, waarbij zij hun mentale en fysieke inspanningen uitputten, om uiteindelijk precies uit te komen waar zij begonnen zijn.

What is meant by thoughts is the existence, within the nation, of the process of thinking in it’s life affairs, such that the majority of its individuals use the information that they have when facing events, so as to judge on them. This means that they have thoughts which they contrive to use in life, and by using these thoughts frequently and successfully, a productive way of thinking results. Today, the Islamic Ummah is lacking in thoughts, so it is naturally deprived of the productive way of thinking. The present generation did not receive from its preceding generation any ideas, be they Islamic or non-Islamic and naturally; it did not receive a productive way of thinking. Nor did it attain by itself any thoughts or a productive way of thinking. As a result, it is natural for this generation to be seen in poverty, despite the abundance of material resources in its lands. Likewise, it is natural to have no scientific discoveries and industrial inventions even though it studies the theories of these discoveries and inventions and is aware of them. This is because it is impossible to rush to gain them in a productive way, unless it possesses a productive way of thinking i.e. unless it has thoughts and it is creative in using their thoughts in life. Therefore, it is inevitable for the Muslims to establish for themselves thoughts and a productive way of thinking. Thereafter, they will be able to proceed, based on that, to acquire material wealth, make scientific discoveries, and industrial inventions. Unless they do this, they will not proceed a single step; rather they will continue to go around in a vicious circle, exhausting their mental and physical efforts, only to end up exactly where they began.

De huidige generatie moslims heeft zelfs geen enkele basisgedachte aangenomen die in strijd is met hun ideologie van de Islam, die wij onder hen beogen te vestigen. Als zij dat wel had gedaan, zou zij in staat zijn geweest om de Islamitische ideologie die aan haar is gegeven volledig te begrijpen, omdat dit begrip het resultaat zou zijn van een botsing tussen de Islamitische ideologie en de ideologie die door deze generatie wordt gedragen, waardoor de moslimgemeenschap (Ummah) de juistheid van de Islamitische ideologie zou inzien. In plaats daarvan is de huidige Islamitische generatie leeg van elke gedachte en van elke productieve manier van denken. In plaats daarvan heeft zij de Islamitische gedachten geërfd als een academische filosofie, op dezelfde manier waarop de Grieken de filosofieën van Aristotle en Plato hebben geërfd. Zij heeft de Islam ook geërfd als rituelen en religieus dogma, op dezelfde manier waarop de christenen het christendom hebben geërfd. Tegelijkertijd raakte zij gefascineerd door het kapitalisme na het getuigen van de successen ervan, en niet door het begrijpen van de geldigheid van de gedachten ervan; en door de onderwerping aan de regels ervan, en niet door het begrijpen van hoe deze oplossingen voortvloeien uit het kapitalistische levensstandpunt. Daarom is de moslimgemeenschap (Ummah) intellectueel ontdaan van de kapitalistische gedachten, hoewel zij leeft volgens de kapitalistische levenswijze. De moslimgemeenschap (Ummah) is ook ontdaan van de Islamitische gedachten in de praktijk, hoewel zij enkele van haar rituelen uitvoert en haar gedachten bestudeert.

The present generation of Muslims has not even adopted a basic thought which contradicts their ideology of Islam, which we aim to establish amongst them. If it had done so, it would have been able to fully comprehend the Islamic ideology given to it, because this comprehension would have resulted from a clash between the Islamic ideology and the one carried by this generation, making the Ummah realise the correctness of the Islamic ideology. Rather, the current Islamic generation is empty of any thought and of any productive way of thinking. Instead, it inherited the Islamic thoughts as an academic philosophy, in the same way that the Greeks inherited the philosophies of Aristotle and Plato. It also inherited Islam as rituals and religious dogma, in the same way the Christians inherited Christianity. At the same time, it became fascinated with Capitalism after witnessing its successes, and not through comprehending the validity of its thoughts; and from its submission to its rules, and not from comprehending how these solutions emanate from the Capitalist viewpoint of life. Therefore, the Ummah is devoid of the Capitalist thoughts intellectually, although it lives according to the Capitalist way of life. The Ummah also became devoid of the Islamic thoughts in practice, although it conducts some of its rituals and studies its thoughts.

De neiging van deze generatie naar de kapitalistische ideeën ging veel verder dan alleen het verzoenen van de Islam met de kapitalistische wetten en oplossingen. Het heeft nu een zodanig punt bereikt dat er een gevoel is ontstaan dat de Islam niet in staat is om hedendaagse levensproblemen op te lossen, en er is een drang om westerse wetten aan te nemen zoals ze zijn, zonder ze zelfs maar met de Islam te verzoenen. De moslimgemeenschap (Ummah) zag geen kwaad meer in het opgeven van islamitische regels en het overnemen van andere, om zo vooruit te gaan met de beschaafde wereld en de kapitalistische en socialistische naties in te halen, waarbij zij deze als vooruitstrevende volkeren beschouwden. Wat betreft degenen die zich aan de Islam houden, zij hebben dezelfde neiging naar de kapitalistische gedachten, maar zij proberen deze nog steeds te verzoenen met de Islam. Echter, degenen die proberen de Islam met andere gedachten te verzoenen, hebben geen invloed in het leven, noch hebben zij een aanwezigheid in de samenleving, dat wil zeggen in de feitelijke relaties die plaatsvinden tussen de mensen.

The tendency of this generation towards the Capitalist ideas went far beyond just reconciling Islam with the Capitalist laws and solutions. It has now reached such an extent that there is a feeling of Islam being incapable of solving contemporary problems of life, and there is an urge to take Western laws as they are, without even reconciling them with Islam. The Ummah came to see no harm in giving up Islamic rules and adopting others, in order to progress with the civilised world, and catch up with the Capitalist and Socialist nations, considering them as progressed peoples. As for those who adhere to Islam, they have the same tendency towards the Capitalist thoughts, but they still try to reconcile them with Islam. However, those who try to reconcile Islam with other thoughts have no influence in life, nor do they have any presence in society, i.e. in the actual relationships that go on between the people.

Daarom botst de overdracht van de islamitische gedachten en regels die de problemen van het leven oplossen, met geesten die leeg zijn van gedachten en een manier van denken. In plaats daarvan botst het met de neigingen van alle mensen naar de kapitalistische en socialistische gedachten, en met de levenswijze die momenteel door het kapitalisme wordt beheerst. Dus tenzij de gegeven gedachte sterk genoeg is om een schokgolf te veroorzaken in de harten en geesten, zal het onmogelijk zijn om de mensen te bewegen, of zelfs maar hun aandacht ertegenover te trekken. Deze gedachte moet de doffe, oppervlakkige geesten aanzetten tot diep nadenken, en zij moet de afwijkende neigingen en de ziekelijke smaken van zich afschudden, om zo de gezonde neiging naar de islamitische gedachten en regels te vestigen.

Therefore, the delivery of the Islamic thoughts and rules which solve problems of life, collides with minds, empty of thought and a way of thinking. Instead it clashes with inclinations, from all the people, towards the Capitalist and Socialist thoughts, and with the way of life currently governed by Capitalism. So unless the given thought is strong enough to cause a shake-up in the hearts and minds, it will be impossible to move the people, nor even attract their attention to it. This thought has to push the dull shallow minds to think deeply, and it has to shake off the deviated inclinations and the sick tastes, so as to establish the sound inclination towards the Islamic thoughts and rules.

Bijgevolg is het noodzakelijk voor de drager van de oproep tot de islam (Da’wah) om de fundamenten waarop de kapitalistische oplossingen zijn gebaseerd bloot te leggen, hun onjuistheid te illustreren en hen intellectueel te vernietigen. Hij moet de diverse nieuwe kwesties van het leven adresseren en de islamitische oplossingen voor deze kwesties tonen als goddelijke regels die gevolgd moeten worden, omdat zij regels zijn afgeleid uit de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah), of uit wat deze twee bewijsstukken hebben aangewezen, en niet vanuit het perspectief van de vraag of zij wel of niet geschikt zijn voor deze tijd. Dat betekent dat zij moeten worden aangenomen op basis van de geloofsleer (Aqeedah) en niet op basis van hun vermeende voordeel. Dus elke regel moet worden gegeven samen met het goddelijke bewijs waaruit deze is afgeleid, of door de goddelijke grondreden (Illah) uit te leggen die de regel of de tekst bracht.

Consequently, it is necessary for the carrier of the Islamic Da’wah to expose the foundation upon which the Capitalist solutions are established, illustrate their falsehood and destroy them intellectually. He has to address the various new issues of life and show the Islamic solutions to these issues as divine rules which must be followed, because they are rules derived from the Qur’an and Sunnah, or from what these two evidences have directed to, and not from the perspective of whether or not they are suitable for this time. That means they have to be taken based on the Aqeedah and not based on their perceived benefit. So each rule has to be given along with the divine evidence from which it was derived, or by explaining the divine reason (Illah) which the rule or the text brought.

De gedachten met betrekking tot het regeringssysteem en de economie zijn de gedachten die de moslims het meest hebben gefascineerd en hen de zwaarste beproevingen in hun leven hebben doen ondergaan. De moslims bewonderden deze gedachten over het algemeen, en het Westen probeert deze gedachten in de praktijk toe te passen en zet zijn inspanningen voort om ze te implementeren. Hoewel de moslimgemeenschap (Ummah) theoretisch door de ongelovige kolonialisten opzettelijk door democratie wordt bestuurd, om het westerse systeem en de kolonisatie te beschermen, wordt zij in de praktijk in alle economische aspecten van het leven bestuurd door het kapitalistische economische systeem. Daarom zijn de islamitische economische gedachten diegene die de grootste invloed zullen hebben op het economische leven van de islamitische wereld, zover dat zij deze op zijn kop zullen zetten en zij het meest zullen worden tegengewerkt door de agenten van de ongelovige kolonialist, en degenen die gefascineerd zijn door het Westen, namelijk degenen die er blij mee zijn om in de duisternis te leven, de defeatisten en de heersers.

The thoughts related to the ruling system and economics are the thoughts which most fascinated the Muslims, and made them suffer the severest tribulations in their lives. The Muslims generally admired these thoughts, and the West tries to practically apply these thoughts, and persists in its endeavours to implement them. Although the Ummah is theoretically governed by democracy on purpose by the infidel colonialists, in order to protect the Western system and colonisation, she is governed practically by the Capitalist economic system in all the economic aspects of life. Therefore, the Islamic economic thoughts are those which will have the greatest influence in the economic life of the Islamic world, so much so that they will turn it upside down and they will be most opposed by the agents of the infidel colonialist, and those who are fascinated by the West, namely those who are pleased to live in the darkness, the defeatists and the rulers.

Daarom is het noodzakelijk om een duidelijk beeld te geven van het kapitalistische economische systeem, dat de fundamentele gedachten classificeert waarop de politieke economie in het Westen is gebaseerd, zodat degenen die gefascineerd zijn geraakt door het westerse economische systeem de corruptie van dit systeem en de tegenstelling ervan met de Islam kunnen inzien. Zij zullen vervolgens de islamitische economische gedachten onderzoeken die de problemen van het economische leven op de juiste wijze aanpakken, en deze presenteren als een unieke levenswijze die de kapitalistische levenswijze tegenspreekt, zowel in haar algemene principes als in haar details.

Therefore, it is necessary to give a clear picture of the Capitalist economic system, which classifies the basic thoughts upon which the political economy in the West is established, so that those who have become fascinated with the Western economic system can come to see the corruption of this system and its contradiction with Islam. They will then examine the Islamic economic thoughts which address the problems of economic life in the correct manner, and present them as a unique way of life which contradicts the Capitalist life in both its general principles and in its details.

Het kapitalistische economische systeem Als we het kapitalistische economische systeem onderzoeken, zien we dat het naar hun visie omgaat met de behoeften van de mens en de middelen om aan die behoeften te voldoen. Het richt zich uitsluitend op de materialistische kant van het menselijk leven en is gebaseerd op drie principes:

The Capitalist Economic System If we examine the Capitalist economic system we find that, in their view, it deals with man’s needs and the means of satisfying those needs. It only addresses the materialistic side of man’s life and it is established on three principles:

1. Er is een relatieve schaarste aan goederen en diensten in verhouding tot de behoeften. Dit betekent de ontoereikendheid van goederen en diensten om te voldoen aan de steeds toenemende behoeften van de mens. Dit is het economische probleem van de samenleving vanuit hun perspectief.

1. There is a relative scarcity of commodities and services in relation to needs. This means the insufficiency of commodities and services to meet the ever-increasing needs of man. This is the society’s economic problem from their viewpoint.

2. De waarde van een product, wat de basis vormt voor de meeste economische onderzoeken en studies.

2. The value of a product which is the basis of most economic research and study.

3. De prijs, en haar rol in productie, consumptie en distributie. De prijs is de hoeksteen van het kapitalistische economische systeem.

3. The price, and its role in production, consumption, and distribution. The price is the cornerstone of the Capitalist economic system.

Wat betreft de relatieve schaarste aan goederen en diensten, deze situatie bestaat omdat de goederen en diensten de middelen zijn die worden gebruikt om aan de behoeften van de mens te voldoen. Men zegt dat de mens behoeften heeft die bevrediging vereisen, dus moeten er middelen bestaan om eraan te voldoen. Deze behoeften zijn puur materieel; ze zijn ofwel tastbaar, zoals de behoefte aan voedsel en kleding, of het zijn behoeften die door de mens worden gevoeld maar ontastbaar zijn, zoals de behoefte aan de diensten van bijvoorbeeld artsen en leraren. Wat betreft de morele behoeften zoals trots en eer, of spirituele behoeften zoals de heiliging van de Schepper, deze worden economisch niet erkend, en worden daarom genegeerd en hebben geen plaats in economische studies.

With regard to the relative scarcity of commodities and services, this situation exists because the commodities and services are the means which are used to satisfy man’s needs. They say man has needs that require satisfaction, so there must exist the means to satisfy them. These needs are purely materialistic; they are either tangible, such as the need for food and clothing, or they are needs which are sensed by man but are intangible, such as the need for the services of, for example, doctors and teachers. As for the moral needs such as pride and honour, or spiritual needs such as the sanctification of the Creator, they are not recognised economically, and are therefore disregarded and have no place in economic studies.

De middelen van bevrediging worden goederen en diensten genoemd. Goederen zijn de middelen om de tastbare behoeften te bevredigen, terwijl diensten de middelen zijn om de ontastbare behoeften te bevredigen. Wat goederen en diensten naar hun standpunt de behoeften laat bevredigen, is het nut in deze goederen en diensten. Dit nut is een eigenschap die het ding wenselijk maakt voor het bevredigen van een behoefte. Aangezien de behoefte de economische begeerte betekent, dan is het economisch nuttige ding alles wat gewenst wordt, of het nu essentieel is of niet, en zelfs als sommigen het als nuttig beschouwen en anderen als schadelijk. Het wordt als economisch nuttig beschouwd zolang er iemand is die het wenselijk vindt. Dit zorgt ervoor dat zij zaken als nuttig beschouwen vanuit een economisch standpunt, zelfs als de publieke opinie vindt dat ze geen nut hebben, of schadelijk zijn. Zo zijn wijn en hashish nuttige zaken voor de economen, aangezien er mensen zijn die ze willen.

The means of satisfaction are called commodities and services. Commodities are the means of satisfying the tangible needs, whereas services are the means of satisfying the intangible needs. What makes commodities and services satisfy the needs, in their viewpoint, is the benefit in these commodities and services. This benefit is an attribute which renders the thing desirable for satisfying a need. Since the need means the economic desire, then the economically beneficial thing is everything desired, whether it is essential or not, and even if some consider it beneficial and others consider it harmful. It is considered economically beneficial as long as there is someone who finds it desirable. This makes them consider things as beneficial from an economic viewpoint even if the public opinion considers them of no benefit, or harmful. Thus wine and hashish are beneficial things to the economists since there are people who want them.

De econoom kijkt naar de middelen van bevrediging, zijnde de goederen en diensten, vanuit het standpunt dat zij een behoefte bevredigen, zonder enige andere factor in overweging te nemen. Zo kijkt hij naar de behoeften en de voordelen zoals ze zijn, en niet zoals ze zouden moeten zijn; dat wil zeggen, hij ziet voordeel als het bevredigen van een behoefte, zonder iets anders in overweging te nemen. Hij zou dus naar wijn kijken in haar hoedanigheid van het hebben van een economische waarde omdat het de behoeften van sommige mensen bevredigt, en hij ziet de wijnmaker als een persoon die een dienst levert, waarbij hij deze dienst beschouwt als iets met een economische waarde, omdat het de behoefte van sommige individuen bevredigt.

The economist looks upon the means of satisfaction, that is, the commodities and services, from the viewpoint that they satisfy a need, without taking any other factor into consideration. Thus, He looks at the needs and the benefits as they are, not as they should be i.e. He looks at benefit as satisfying a need, without taking anything else into consideration. So He would look at wine in its capacity of having an economic value because it satisfies the needs of some people, and He perceives the wine maker as a person who provides a service, considering this service as having an economic value, because it satisfies the need of some individuals.

Dit is de aard van behoeften in het kapitalisme en de aard van de middelen om aan deze behoeften te voldoen. Daarom geeft de econoom niet om de aard van de samenleving, maar om de economische materiële middelen (economische goederen), aangezien deze een behoefte bevredigen. Daarom is de functie van de econoom het leveren van goederen en diensten, oftewel het bieden van de middelen om aan de behoeften van de mens te voldoen, ongeacht enige andere overweging. Dienovereenkomstig streeft de econoom ernaar om de middelen tot bevrediging beschikbaar te maken. Aangezien de goederen en diensten, die de middelen tot bevrediging zijn, beperkt zijn, zijn ze onvoldoende om aan alle behoeften van de mens te voldoen, omdat deze behoeften naar hun visie onbeperkt zijn en constant groeien. Dit komt doordat er basisbehoeften zijn die de mens als mens moet bevredigen, en er zijn behoeften die in aantal toenemen naarmate de mens een hoger niveau van verstedelijking bereikt. Deze behoeften vermenigvuldigen en nemen toe en ze hebben allemaal volledige bevrediging nodig, een situatie die niet kan worden vervuld, ongeacht hoeveel goederen en diensten er toenemen. Hieruit ontstond de basis van het economische probleem, namelijk een overvloed aan behoeften en een tekort aan de middelen om eraan te voldoen, oftewel het gebrek aan goederen en diensten om aan alle behoeften van de mens volledig te voldoen.

This is the nature of needs in Capitalism and the nature of the means of satisfying these needs. Hence, the economist does not care about the nature of society, but cares about the economic material resources (economic commodities), since they satisfy a need. Therefore, the function of the economist is to supply commodities and services i.e. to provide the means of satisfying man’s needs, irrespective of any other consideration. Accordingly, the economist strives to make available the means of satisfaction. Since the commodities and services, which are the means of satisfaction are limited, they are not sufficient to meet all of man’s needs, because these needs in their view are unlimited and constantly growing. This is because there are basic needs which man as a human must satisfy, and there are needs which increase in number as man proceeds to a higher level of urbanisation. These needs multiply and increase and they all need complete satisfaction, a situation which cannot be fulfilled no matter how much commodities and services increase. From here the basis of the economic problem emerged, which is an overabundance of needs and the shortage of the means of their satisfaction i.e. the lack of commodities and services to completely satisfy all of man’s needs.

Vanuit dit perspectief staat de samenleving voor een economisch probleem, namelijk het relatieve tekort aan goederen en diensten. Het onvermijdelijke gevolg van dit tekort is dat sommige behoeften ofwel gedeeltelijk worden bevredigd, ofwel helemaal niet. Aangezien dit de situatie is, is het noodzakelijk dat de leden van de samenleving instemmen met regels die bepalen welke behoeften bevredigd moeten worden en welke behoeften moeten worden onthouden. Met andere woorden, het is noodzakelijk om een regel vast te stellen die de wijze bepaalt van het verdelen van de beperkte middelen over de onbeperkte behoeften. Het probleem dat volgens hen moet worden aangepakt, zijn dus de behoeften en de middelen, en niet de mens. Het probleem is dus om de middelen beschikbaar te maken om de behoeften te bevredigen, maar niet noodzakelijkerwijs de behoeften van elk individu. Daarom is het noodzakelijk dat de vastgestelde regels regels zijn die het bereiken van het hoogst mogelijke niveau van productie garanderen, om zo de hoogste aanvoer van middelen te realiseren, oftewel om de goederen en diensten aan de natie als geheel te leveren, maar niet noodzakelijkerwijs aan elk individu. Daarom is het probleem van het verdelen van de goederen en diensten nauw verbonden met het probleem van de productie, en is het doel van economische studies en onderzoek het vergroten van de goederen en diensten die door de samenleving worden geconsumeerd. Het is daarom niet verrassend dat de studie naar de factoren die de omvang van de nationale productie (BBP en BBP) beïnvloeden, voorrang krijgt op alle economische studies. Omdat de studie naar het vergroten van de nationale productie een van de belangrijkste studies is om het economische probleem op te lossen, namelijk de schaarste aan goederen en diensten in relatie tot de behoeften. Want zij geloven dat armoede en ontbering alleen kunnen worden opgelost door de productie te verhogen. Daarom kan het economische probleem waar de samenleving voor staat alleen worden opgelost door de productie te verhogen.

From this perspective, the society faces an economic problem, which is the relative shortage of commodities and services. The inevitable result of this shortage is that some needs are either partially satisfied or not satisfied at all. Since this is the situation, it is necessary that the members of society agree on rules that decide which needs have to be satisfied and which needs are to be deprived. In other words, it is necessary to set a rule that decides the manner of distributing the limited resources over the unlimited needs. So the problem to address in their view is the needs and resources and not the man. Thus, the problem is to make available the resources so as to satisfy the needs, but not necessarily the needs of every individual. Therefore, it is necessary that the rules which are laid down, be rules which guarantee the achievement of the highest possible level of production, so as to achieve the highest supply of resources i.e. to supply the goods and services to the nation as a whole, but not necessarily to each individual. Therefore, the problem of distributing the goods and services is closely connected to the problem of production, and the objective of economic studies and research is to increase the goods and services which are consumed by the society. It is not surprising therefore, that the study of the factors which affect the size of the national production (GDP and GNP) takes precedence over all economic studies. Because the study of increasing the national production is one of the most important studies to solve the economic problem, that is the scarcity of the commodities and services in relation to the needs. For they believe that poverty and deprivation cannot be solved except by increasing production. Therefore, solving the economic problem facing society is only by increasing production.

De waarde van een product betekent de mate van belangrijkheid ervan, of dit nu relatief is aan een bepaald persoon of relatief aan een ander goed. In het eerste geval wordt dit 'de waarde van het nut' genoemd. In het tweede geval wordt dit de 'ruilwaarde' genoemd. De waarde van het nut van een zaak kan als volgt worden samengevat: de waarde van het nut van elke eenheid van een zaak wordt beoordeeld op basis van het marginale nut, oftewel het nut van de eenheid die aan de zwakste behoefte voldoet. Zij noemden dit 'De Theorie van het Marginale Nut'. Dit betekent dat het nut niet uitsluitend wordt beoordeeld vanuit het standpunt van de producent, oftewel beoordeeld op basis van de productiekosten, aangezien dit het overwegen van aanbod zonder vraag zou betekenen. Het wordt ook niet uitsluitend beoordeeld vanuit het standpunt van de consument, oftewel beoordeeld op basis van het nut en de wenselijkheid, evenals het kijken naar het relatieve tekort, omdat dit het overwegen van vraag zonder aanbod zou betekenen. In feite stellen zij dat het nut moet worden waargenomen vanuit het standpunt van zowel het aanbod als de vraag samen. Zo wordt het nut van een zaak beoordeeld op het laatste punt dat aan de behoefte voldoet, oftewel op het minimale punt van verzadiging. Daarom wordt de waarde van een brood beoordeeld op het minimale punt van honger en niet op het maximale punt, en op een moment dat er een beschikbaarheid van brood op de markt is, en niet op een moment dat er een tekort is.

The value of the product means its degree of importance, whether relative to a particular person or relative to another thing. In the first case, it is called ‘the value of the benefit’. In the second case, it is called the ‘value of exchange’. The value of the benefit of a thing can be summarised as: the value of benefit of any unit of a thing is evaluated by its marginal benefit i.e. by the benefit of the unit that satisfies the weakest need. They called this ‘The Theory of Marginal Utility’. This means that the benefit is not evaluated according to the viewpoint of the producer alone i.e. evaluated by the costs of its production, since this would mean consideration of supply without demand. Nor is it evaluated from the viewpoint of the consumer alone i.e. evaluated by its benefit and desirability, as well as looking at its relative shortage, because this would mean the consideration of demand without supply. In fact, they claim that benefit should be observed from the viewpoint of supply and demand together. Thus the benefit of a thing is assessed at the last point that satisfies the need i.e. at the minimum point of satisfaction. Therefore, the value of a loaf of bread is assessed at the minimum point of hunger not at its maximum, and at a time when there is an availability of bread in the market, not at a time when there is a shortage.

Wat de ruilwaarde betreft, is dit een eigenschap die een zaak geschikt maakt voor ruil. De ruilkracht van een zaak wordt gemeten in verhouding tot een andere, dus de ruilwaarde van tarwe ten opzichte van maïs wordt geschat aan de hand van de eenheden maïs die moeten worden overgedragen om een eenheid tarwe te verkrijgen. Zij verwijzen naar de waarde van het nut door enkel de term ‘nut’ te gebruiken, en zij verwijzen naar de ruilwaarde door enkel de term ‘waarde’ te gebruiken.

As for the value of exchange, it is an attribute which makes a thing suitable for exchange. The strength of exchange of a thing is measured relative to another, so the value of exchange of wheat relative to corn is estimated by the units of corn which should be conceded to obtain a unit of wheat. They refer to the value of the benefit using the term ‘benefit’ only, and refer to the value of exchange using the term ‘value’ only.

Ruil vindt plaats tussen twee goederen of diensten die vergelijkbaar zijn of dicht bij elkaar liggen in hun waarde. Daarom was de studie van waarde noodzakelijk voor economen; omdat het de basis is van ruil, en het een nut is dat gemeten kan worden; het is een maatstaf waarmee de goederen en diensten worden gemeten en waaraan handelingen worden beoordeeld als productief of niet.

Exchange occurs between two commodities or services which are similar or close in their values. Hence, the study of value was necessary for economists; because it is the basis of exchange, and it is a utility which can be measured; it is a scale with which the commodities and services are measured and by which actions are judged as productive or not.

Productie is naar hun mening het creëren van een voordeel of het vergroten ervan, wat wordt bereikt door arbeid. Om werkzaamheden dus als productief of niet-productief te kunnen identificeren, en om te weten welke een grotere productiviteit hebben, moet er een nauwkeurige maatstaf zijn voor de verschillende producten en diensten. Deze maatstaf is de maatschappelijke waarde van de verschillende producten en diensten. Met andere woorden, het is de collectieve evaluatie van de verrichte arbeid en de geleverde dienst. Een dergelijke evaluatie werd noodzakelijk omdat in de moderne tijd productie voor het doel van uitwisseling de productie voor consumptie heeft vervangen. De situatie doet zich nu voor waarbij vrijwel iedere persoon zijn productie uitwisselt met de productie van andere mensen. De uitwisseling wordt bereikt door de aanwezigheid van een vergoeding voor het goed of de dienst, dus moet er een schatting worden gemaakt van de waarde van het goed, zodat het kan worden uitgewisseld. Daarom is kennis van de waarde in termen van wat het is, een essentiële factor in productie en consumptie, oftewel een essentiële factor voor het bevredigen van de behoeften van de mens, door het gebruik van deze middelen.

Production, in their view, is creating a benefit or increasing it, which is accomplished by work. So, to identify works as being productive or not, and to know which are of greater productivity, there must be an accurate scale for the various products and services. This scale is the societal value of the various products and services. In other words, it is the collective evaluation of the work spent and the service provided. Such an evaluation became necessary, because in the modern time, production for the purpose of exchange has replaced production for consumption. The situation now arises whereby virtually every person exchanges his production with other people’s production. The exchange is achieved by the existence of compensation for the commodity or service, so there must be an estimation of the value of the commodity in order that it can be exchanged. Hence, knowledge of the value in terms of what it is, is an essential factor in production and consumption i.e. an essential factor towards satisfying man’s needs, by using these means.

In de moderne geschiedenis is deze ruilwaarde geïdentificeerd door een van haar waarden, en dit type waarde is dominant geworden. In ontwikkelde gemeenschappen zijn de waarden van goederen niet met elkaar gerelateerd, maar zijn ze gerelateerd aan een bepaalde grondstof genaamd geld. De ruilverhouding van een goed of een dienst met geld wordt de prijs genoemd. De prijs is daarom de hoeveelheid ruil van een goed of een dienst ten opzichte van geld. Het verschil tussen de ruilwaarde en de prijs is dus dat de ruilwaarde de verhouding is van de ruil van het ene ding met het andere, of dat ding nu geld, goederen of diensten zijn; terwijl de prijs de ruilwaarde van een ding met geld is. Dit betekent dat het mogelijk is dat de prijzen van alle goederen op een bepaald moment stijgen, en op een ander moment allemaal dalen, terwijl het onmogelijk is dat de ruilwaarden van alle goederen ten opzichte van elkaar op een bepaald moment stijgen of dalen. Het is ook mogelijk dat de prijzen van goederen veranderen zonder dat dit leidt tot een verandering in hun ruilwaarde. Daarom is de prijs van een goed een van de waarden ervan; met andere woorden, het is de waarde van een goed uitsluitend ten opzichte van geld. Aangezien de prijs een van de waarden is, is het natuurlijk dat de prijs wordt gebruikt als maatstaf om te bepalen of iets nuttig is of niet, en de mate van nut van dat ding. Daarom wordt een goed of een dienst als productief of nuttig beschouwd als de samenleving dit specifieke goed of deze specifieke dienst beoordeelt aan de hand van een bepaalde prijs. De mate van nut van dit goed of deze dienst wordt gemeten aan de hand van de prijs die de meerderheid van de consumenten bereid is te betalen om het te bezitten of te gebruiken, of dit goed nu een agrarisch of industrieel product is, en of de dienst die van een handelaar, transportbedrijf, arts of ingenieur is.

In modern history, this value of exchange has been identified by one of its values, and this type of value has become predominant. In developed communities, the values of commodities are not related to each other but are related to a certain commodity called money. The exchange ratio of a commodity or a service with money is called its price. The price therefore, is the amount of exchange of a commodity or a service relative to money. Hence, the difference between the value of exchange and the price is that the value of exchange is the ratio of an exchange of one thing with another, whether that thing is money, commodities, or services; while the price is the exchange value of a thing with money. This means that it is possible that the prices of all goods rise at any one time, and all fall at any one time, whilst it is impossible that the exchange values of all commodities relative to each other rise or drop at any one time. It is also possible for prices of commodities to change without resulting in a change in their value of exchange. Therefore, the price of a commodity is one of its values; in other words it is the value of a commodity relative to money only. Since the price is one of the values, it is natural for price to be taken as a scale for deciding whether a thing is beneficial or not, and the degree of benefit of that thing. Therefore, the commodity or the service is considered as productive or beneficial if the society evaluates this particular commodity or service by a particular price. The degree of benefit of this commodity or service is measured by the price which the majority of the consumers agree to pay for possessing or utilising it, whether this commodity is an agricultural or industrial product, and whether the service is that of a trader, transportation company, doctor, or engineer.

Wat betreft de rol die de prijs speelt in productie, consumptie en distributie, is het het prijsmechanisme dat bepaalt welke van de producenten zullen deelnemen aan de productiewedstrijd en welke zullen worden uitgesloten. Op dezelfde manier bepaalt de prijs welke van de consumenten in hun behoeften zullen voorzien en welke consumenten daartoe niet in staat zullen zijn. De productiekosten van een goed zijn de belangrijkste factor die het aanbod op de markt beheerst, terwijl het nut van het goed de belangrijkste factor is die de vraag naar dat goed op de markt beheerst, en beide worden gemeten aan de hand van de prijs. Daarom is de studie van vraag en aanbod het fundamentele vraagstuk in de kapitalistische economie. Met aanbod wordt de marktvraag bedoeld, en met vraag wordt de marktbehoefte bedoeld. Aangezien vraag niet gedefinieerd kan worden zonder de prijs te vermelden, kan aanbod ook niet geëvalueerd worden zonder de prijs. De vraag verandert echter omgekeerd evenredig met de verandering in prijs, wat betekent dat als de prijs stijgt, de vraag afneemt, en als de prijs daalt, de vraag toeneemt. Dit staat in contrast met het aanbod, dat recht evenredig met de prijs verandert, wat betekent dat het aanbodniveau stijgt naarmate de prijs stijgt en daalt naarmate de prijs daalt. In beide gevallen heeft de prijs het grootste effect op vraag en aanbod, dat wil zeggen, het heeft het grootste effect op productie en consumptie.

As for the role which the price plays in production, consumption, and distribution, it is the price mechanism that decides which of the producers will enter the production race and which will be excluded. In the same manner, price decides which of the consumers will satisfy their needs and which consumers will not be able to do so. The production cost of a commodity is the principal factor which governs its supply in the market, while the benefit of the commodity is the principal factor which governs the demand in the market for it, and both are measured by the price. Therefore, the study of supply and demand is the fundamental issue in the Capitalist economy.What is meant by the supply is the supply of the market, and what is meant by demand is the demand of the market. As demand cannot be defined without mentioning the price, supply too cannot be evaluated without the price. However, demand changes inversely proportional to the change in price i.e. if price increases, demand decreases, and if price decreases then demand increases. This is contrary to supply which changes directly proportional to the price i.e. the level of supply increases as the price increases and it drops as price decreases. In both cases, price has the greatest effect upon supply and demand, that is, it has the greatest effect upon production and consumption.

Het prijsmechanisme is naar de visie van de kapitalisten de ideale methode voor de distributie van goederen en diensten onder individuen in de samenleving, aangezien de voordelen het resultaat zijn van de inspanningen die de mens levert. Dus, tenzij de vergoeding gelijk is aan de inspanning, zal het productieniveau zonder twijfel dalen. Daarom is de ideale methode om goederen en diensten in een samenleving te verdelen die methode die het hoogst mogelijke productieniveau garandeert. Deze methode is de prijsmethode, die ook het prijssysteem of het prijsmechanisme wordt genoemd. Zij beschouwen dat het prijsmechanisme automatisch een economisch evenwicht produceert, aangezien het de consumenten de keuze geeft om zelf te beslissen over de distributie van de door de samenleving bezeten middelen over de verschillende economische activiteiten, door de vraag van consumenten naar bepaalde goederen en hun afkeer van andere. Hierdoor besteden zij hun inkomen door te kopen wat zij nodig hebben of wat zij leuk vinden. Zo zal de consument die een afkeer heeft van wijn, zich onthouden van de aankoop ervan en zijn inkomen aan andere zaken besteden. Als het aantal consumenten dat een afkeer van wijn heeft zou toenemen, of als iedereen er een afkeer van zou krijgen, dan wordt de productie van wijn onrendabel door de afnemende vraag. Zo zou de productie van wijn vanzelf stoppen, en dezelfde regel geldt voor andere goederen en diensten. De consumenten zelf bepalen het niveau en de aard van de productie door de vrijheid te krijgen om te beslissen wat zij kopen en wat zij laten. Via de prijs zelf vindt de distributie van goederen en diensten plaats, ongeacht of de prijs beschikbaar is voor de producenten, en of zij deze aan de producenten geven of niet.

The price mechanism in the view of the Capitalists is the ideal method of distribution of commodities and services amongst individuals in society, since the benefits are the result of the efforts which man expends. So, unless the compensation is equal to the effort, then, no doubt, the level of production will drop. Therefore, the ideal method to distribute commodities and services in a society is that which guarantees the highest possible level of production. This method is the price method which is also called the price system or the price mechanism. They consider that the price mechanism produces economic equilibrium automatically, since it gives the consumers the choice to decide for themselves the distribution of the resources owned by the society over the various economic activities, through the consumers demand for some commodities and their turning away from others. Hence they spend their income by buying what they need or what they like. Thus, the consumer who dislikes wine will abstain from buying it and spends his income on other things. If the number of consumers who dislike wine increased, or if all came to dislike it, then the production of wine becomes unprofitable due to decreasing demand. Thus, production of wine would stop naturally, and the same rule applies to other commodities and services. The consumers themselves define the level and kind of production by being left free to decide what to buy and what to leave. Via the price itself, the distribution of commodities and services occurs whether or not the price is available to the producers, and whether or not they give it to the producers.

Het prijsmechanisme is de prikkel voor productie, het is de regulator van distributie, en de schakel tussen de producent en de consument; dat wil zeggen, het is het middel dat het evenwicht tussen productie en consumptie bereikt. Het prijsmechanisme is de prikkel voor productie, omdat de belangrijkste motivatie voor de mens om enige productieve inspanning of opoffering te ondernemen, zijn materiële beloning is. De kapitalistische economen sluiten de mogelijkheid uit dat de mens inspanning levert voor een moreel of spiritueel motief. Het morele motief, wanneer zij het al erkennen, wordt toegeschreven aan een materialistische compensatie. Zij beschouwen dat de mens zijn inspanningen enkel levert om zijn materialistische behoeften en wensen te bevredigen. Deze bevrediging vindt ofwel plaats door de consumptie van goederen die hij direct produceert, ofwel door het ontvangen van een monetaire beloning die hem in staat stelt de goederen en diensten te verkrijgen die door anderen zijn geproduceerd. Aangezien de mens bij het bevredigen van de meeste van zijn behoeften, zo niet al zijn behoeften, afhankelijk is van het uitwisselen van zijn inspanningen met anderen, is de bevrediging van behoeften gericht op het verkrijgen van een monetaire beloning voor zijn inspanningen. Deze monetaire beloning stelt hem in staat om goederen en diensten te verkrijgen, en dienovereenkomstig is hij niet gericht op het verkrijgen van de goederen die hij zelf produceert. Daarom is de monetaire beloning, die de prijs is, de motivatie voor de mens om te produceren. Hiermee is de prijs het middel dat de producenten motiveert om hun inspanningen aan te bieden. Zo is de prijs de prikkel voor productie.

The price mechanism is the incentive for production, it is the regulator of distribution, and the link between the producer and the consumer i.e. it is the means which achieves equilibrium between production and consumption. The price mechanism is the incentive for production, because the principal motive for man to undertake any productive effort or sacrifice is his material reward. The Capitalist economists exclude the possibility that man expends effort for a moral or spiritual motive. The moral motive, when they do recognise it, is attributed to a materialist compensation. They consider that man expends his efforts to satisfy his materialistic needs and wishes only. This satisfaction is either through the consumption of commodities which He produces directly, or through receiving a monetary reward that enables Him to obtain the commodities and services produced by others. Since man depends in satisfying most of his needs, if not all of them, on exchanging his efforts with others, then the satisfaction of needs is focused on obtaining a monetary reward for his efforts. This monetary reward allows Him to obtain commodities and services, and accordingly He is not focused on obtaining the commodities which He produces. Therefore, the monetary reward, which is the price, is the motive for man to produce. Hence, the price is the means which motivates the producers to offer their efforts. Thus the price is the incentive for production.

De prijs is het middel dat de distributie reguleert, omdat de mens ernaar streeft al zijn behoeften volledig te bevredigen en hij ernaar streeft de goederen en diensten te verkrijgen die aan deze behoeften voldoen. Indien ieder mens vrij zou zijn om zijn behoeften te bevredigen, zou hij er niet bij stilstaan om alles te bezitten en te consumeren wat hij wenst. Aangezien iedere mens naar ditzelfde doel streeft, moet iedereen bij het bevredigen van zijn behoeften stoppen bij de grens waarbinnen hij in staat is zijn inspanningen met de inspanningen van anderen te ruilen; dat wil zeggen bij de grens van de monetaire compensatie die hij ontvangt voor het leveren van zijn inspanning, oftewel bij de grens van de prijs. Daarom is de prijs de beperking die op natuurlijke wijze werkt om de mens in zijn bezit en consumptie te beperken tot een niveau dat evenredig is aan zijn inkomen. Zo dwingt het bestaan van de prijs de mens om na te denken, te evalueren en onderscheid te maken tussen zijn concurrerende behoeften die bevrediging vereisen, waarbij hij neemt wat hij noodzakelijk acht en laat wat hij van minder belang vindt. Zo dwingt de prijs het individu tot een gedeeltelijke bevrediging van sommige van zijn behoeften, om zo in staat te zijn de andere behoeften te bevredigen die hij niet minder belangrijk acht.

The price is the means which regulates distribution, because man likes to satisfy all of his needs completely and He strives to obtain the commodities and services which satisfy these needs. Had every human being been left free to satisfy his needs He would not stop short of possessing and consuming whatever commodity He likes. Since every man strives for this same aim, everybody has to stop in satisfying his needs at the limit at which He can afford to exchange his efforts with others efforts, that is at the limit of the monetary compensation which He receives for expending his effort i.e. at the limit of the price. Therefore, the price is the constraint which acts naturally to restrict man in his possession and consumption to a level which is proportional to his income. So the existence of the price makes man think, evaluate, and differentiate between his competing needs which require satisfaction, and He takes what He finds necessary, and leaves what He finds of less importance. Thus, the price forces the individual to settle for partial satisfaction of some of his needs, so as to be able to satisfy the other needs which He considers no less important.

Dus, de prijs is het instrument dat de distributie reguleert van goederen die door individuen worden vereist. De prijs reguleert ook de distributie van beperkte goederen onder de consumenten die deze goederen vragen. De ongelijkheid in het inkomen van de consumenten zorgt ervoor dat de consumptie van elk individu beperkt blijft tot wat zijn inkomen toelaat. Dit zorgt ervoor dat sommige goederen beperkt blijven tot slechts degenen die ze kunnen betalen, terwijl de consumptie van andere goederen algemeen wordt onder de mensen die de lagere prijzen kunnen betalen. Daarom zal de prijs de regulator worden in het verdelen van goederen onder consumenten door een hoge prijs vast te stellen voor sommige goederen en diensten en een lage prijs voor andere, en ook door de geschiktheid van de prijs voor sommige consumenten meer dan andere.

So, the price is the tool which regulates the distribution of utilities required by individuals. The price also regulates the distribution of limited utilities amongst the consumers who demand these utilities. The disparity in income of the consumers makes the consumption of each individual confined to that which his income allows. This makes some commodities confined to only those who can afford them, while the consumption of other commodities would become common amongst people who can afford the lower prices. Therefore, the price will become the regulator in distributing utilities amongst consumers by setting a high price for some commodities and services and a low price for others, and also by the suitability of the price to some consumers more than others.

De prijs bereikt een evenwicht tussen productie en consumptie, en het is de schakel tussen de producent en de consument, omdat de producent die de verlangens van de consumenten vervult, wordt beloond door middel van winsten. Aan de andere kant zal de producent wiens producten niet worden geaccepteerd door de consumenten, eindigen met verliezen. De methode waardoor de producent de verlangens van de consumenten kan detecteren, is de prijs. Als de consumenten naar een bepaalde grondstof vragen, zal de prijs ervan stijgen, en de productie van die grondstof zal toenemen, ter vervulling van de verlangens van de consument. Als consumenten afzien van het kopen van een bepaalde grondstof, zal de prijs ervan op de markt dalen, en zo zal de productie van deze grondstof afnemen. Dus de middelen die aan productie worden toegewezen, nemen toe naarmate de prijs stijgt, en nemen af naarmate de prijs daalt. Op deze manier is de prijs het instrument dat evenwicht bereikt tussen productie en consumptie, en het is de schakel tussen de producent en de consument, en dit proces vindt automatisch plaats. Daarom is de prijs de basis waarop de economie is gevestigd naar de visie van de kapitalisten, en het is voor hen de hoeksteen van de economie.

The price achieves equilibrium between production and consumption, and it is the link between the producer and the consumer, because the producer who fulfils the desires of the consumers is rewarded through profits. On the other hand, the producer whose products are not accepted by the consumers, would end up with losses. The method through which the producer can detect the desires of the consumers is the price. If the consumers demand any particular commodity its price will increase, and the production of that commodity will increase, in fulfilment of the consumer’s desires. If consumers turn away from buying a particular commodity, its price will drop in the market, and so production of this commodity will decrease. So, the resources assigned to production increase as the price increases, and decrease as the price decreases. In this way the price is the tool which achieves equilibrium between production and consumption, and it is the link between the producer and the consumer, and this process occurs automatically. Therefore, the price is the basis on which the economy is established in the view of the Capitalists, and it is the cornerstone of the economy to them.

Dit is een samenvatting van het economische systeem in het Kapitalisme, wat de politieke economie wordt genoemd. Door dit grondig te bestuderen, kan de onjuistheid van het kapitalistische economische systeem vanuit vele aspecten worden aangetoond:

This is a summary of the economic system in Capitalism, which is called the political economy. By studying it thoroughly, the falsehood of the Capitalist economic system can be shown from many aspects:

1. Het mengen van de behoeften en de middelen van de verzadigingseconomie in het kapitalisme betekent het adresseren van de behoeften van de mens en de middelen om daaraan tegemoet te komen. Daarom worden de productie van goederen en diensten, die de middelen zijn om aan de behoeften te voldoen, samen met de distributie van deze goederen en diensten, naar hun visie als één onderwerp beschouwd. De behoeften en de middelen om daaraan te voldoen worden als onderling verbonden beschouwd, zodanig dat ze één onderwerp vormen, onscheidbaar van elkaar, alsof de een in de ander is opgenomen. Zo is de distributie van goederen en diensten opgenomen in het onderwerp van de productie van deze goederen en diensten. Vervolgens bekijken zij de economie vanuit één invalshoek die de economische goederen en de methode van hun bezit omvat, zonder scheiding tussen hen en zonder de een van de ander te differentiëren. Zo houden zij één visie aan ten aanzien van de economische wetenschap en het economische systeem, zonder onderscheid te maken tussen beide. Er is echter een verschil tussen het economische systeem en de economische wetenschap.

1. Mixing the Needs and the Means of Satisfaction Economy in Capitalism means to address man’s needs and the means of their satisfaction. Hence the production of commodities and services, which are the means of satisfying the needs, together with the distribution of these commodities and services are considered in their view, one subject. The needs and the means of their satisfaction are considered to be interrelated such that they are one subject, inseparable from each other, as if one of them is included within the other. So, the distribution of commodities and services is included in the subject of the production of these commodities and services. Thereupon, they look at the economy from one angle which includes the economic commodities and the method of their possession, without separation between them and without differentiating one of them from the other. Thus, they hold one view towards the economic science and the economic system without differentiating between them. However, there is a difference between the economic system and economic science.