Fraude betekent taalkundig bedrog, dus als er wordt gezegd dat hij hem heeft gefraudeerd bij het kopen en verkopen, betekent dit dat hij hem heeft misleid en onderworpen. Misleiding in de prijs betekent iets verkopen voor meer of minder dan de waarde ervan. Criminele fraude is verboden in de Shar’a, omdat in de authentieke overlevering (Hadith) is bevestigd dat misleiding beslissend verboden is. Bukhari overleverde van ’Abdullah ibn ’Umar dat een man aan de Profeet ﷺ meldde dat hij bedriegt in de handel; de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als je aan de handel begint, zeg dan dat er geen bedrog (khilaba) is.” Ahmad ibn Hanbal overleverde van Anas “dat een man in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ handelde terwijl hij geestelijk zwak was; zijn familieleden kwamen naar de Boodschapper van Allah ﷺ en zeiden: ‘O Profeet ﷺ van Allah, verklaar zo en zodanig persoon handelingsonbekwaam (dat wil zeggen: ontneem hem de beschikkingsbevoegdheid), omdat hij handelt terwijl hij geestelijk zwak is’; waarna de Profeet ﷺ van Allah (SWT) hem uitnodigde en hem verbood te verkopen; hij zei: ‘O Profeet ﷺ van Allah, ik kan het niet verdragen om niet te handelen.’ De Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als je niet gaat stoppen met handelen, zeg dan: kijk naar dit en kijk naar dat, er is geen bedrog.” Al-Bazzar overleverde van Anas dat de Boodschapper van Allah ﷺ “het verkopen van dieren die niet gemolken zijn verbood” (als bedrog).

Fraud, linguistically means deceit, so if it is said that He defrauded Him in selling and buying, it means that He deceived him, and subdued him. Deceiving in the price means to sell something for more or less than it’s worth. Criminal fraud is prohibited in Shar’a because it was confirmed in the authentic Hadith that deception is forbidden decisively. Bukhari narrated from ’Abdullah ibn ’Umar that a man mentioned to the Prophet (pbuh) that He deceives in trading; the Messenger of Allah (pbuh) said: “If you entered into trading say there is no deceit (khilaba).” Ahmad ibn Hanbal narrated from Anas “that a man at the time of the Messenger of Allah (pbuh) used to trade while He was mentally weak; his relatives came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: ‘O Prophet (pbuh) of Allah, declare so and so person as legally incompetent (i.e. prevent Him from disposition) because He trades while He is feeble minded; so the Prophet (pbuh) of Allah (swt) invited Him and forbade Him from selling; He said: ‘O Prophet (pbuh) of Allah, I cannot bear not to trade.’ The Messenger of Allah (pbuh) said: “If you are not going to stop trading, say: look at this look and at that, there is no deceit.’” Al-Bazzar narrated from Anas that the Messenger of Allah (pbuh) “forbade selling animals left unmilked” (as deception).

Deze overleveringen (Hadith) vereisten het opgeven van misleiding, wat aangeeft dat het verbod op misleiding doorslaggevend was. Daarom is misleiding verboden (Haram). Maar in feite is de misleiding die verboden (Haram) is, de criminele (d.w.z. buitensporige) misleiding (of fraude), omdat de reden voor het verbieden van fraude is dat het een misleiding in de prijs was; maar dit zou geen misleiding worden genoemd als het minimaal was, aangezien het dan een vorm van vaardigheid in onderhandeling zou zijn. Dus misleiding wordt alleen als fraude beschouwd als het buitensporig was. Als fraude is bewezen, heeft de bedrogen persoon de keuze om de verkoop te ontbinden of deze te voltooien; dat wil zeggen, als er fraude optrad in de verkoop, dan heeft de bedrogen persoon de keuze om het geld terug te geven en de waar te nemen als hij de verkoper was, en om de waar terug te geven en het geld te nemen als hij de koper was. Maar hij is niet toegestaan om de schadevergoeding te nemen, d.w.z. het verschil tussen de werkelijke prijs van de waar en de verkoopprijs. Dit is omdat de Boodschapper van Allah ﷺ hem de keuze gaf om de verkoop ofwel te ontbinden ofwel te voltooien. Ad-Daraqutni vermeldde van Muhammad ibn Yahya ibn Hibban dat hij zei dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Als je koopt en zegt dat er geen misleiding is, dan heb je bij elke waar die je hebt gekocht na drie nachten de keuze om (de waar) te accepteren en deze zo te behouden, of om deze terug te geven aan de eigenaar.” Dit geeft aan dat de bedrogen persoon de keuze heeft; maar de keuze wordt bewezen door twee voorwaarden: de eerste is het gebrek aan kennis van de prijs op het moment van het contract (of de transactie), en de tweede is de buitensporige toename of afname waarmee mensen niet betrokken raken bij misleiding op het moment van het contract. De criminele fraude is datgene wat de handelaren als zodanig beschouwen. Dit wordt niet beoordeeld op basis van een derde of een kwart van de prijs, maar wordt eerder overgelaten aan de schatting van de handelaren in de stad op het moment van het sluiten van het contract; omdat de mate van toename en afname verschilt afhankelijk van de soorten goederen en de markten.

These Ahadith demanded giving up deception, which indicates that forbidding of the deception was decisive. Therefore, deception is Haram (prohibited). But in fact, the deception that is Haram is the criminal (i.e.excessive) deception (or fraud), because the reason for prohibiting fraud is that it was a deception in the price; but this would not be called a deception if it was minute, as it would then be a form of skill in negotiation. So deception is only considered fraud if it was excessive. If fraud was proven, the deceived person has the choice to abrogate the sale or to conclude it i.e. if fraud appeared in the sale then the deceived person has the choice to return the money and take the commodity if He was the seller, and to return back the commodity and take the money if He was the purchaser. But He is not allowed to take the indemnity i.e. the difference between the actual price of the commodity and the sale price. This is because the Messenger of Allah (pbuh) gave Him the choice either to abrogate the sale or to conclude. Ad-Daraqutni mentioned from Muhammad ibn Yahya ibn Hibban that He said that the Messenger of Allah (pbuh) said: “If you purchased say there is no deception, then in every commodity you purchased you have the choice after three nights to accept (the commodity) and thus hold it or to return it back to its owner.” This indicates that the deceived person has the choice; but the choice is proved by two conditions: the first is the lack of knowledge of the price at the time of contract (or deal), and the second is the excessive increase or decrease with which people do not involve in deception at the time of contract. The criminal fraud is that which the traders consider as being so. This is not assessed by one third or by one fourth of the price, but it is rather left to the estimation of the traders in the town at the time of concluding the contract; because the amount of increase and decrease differs according to the types commodities and the markets.