Aannemen houdt in dat men gebruikmaakt van het voordeel van het aangenomen goed. Wat betreft de werknemer, houdt aannemen in dat men gebruikmaakt van zijn inspanning. Het is noodzakelijk bij het aannemen van een werknemer om het werk, de periode van het werk, het loon en de inspanning te definiëren. Het werk moet zo gedefinieerd worden dat het niet onbekend blijft, omdat aannemen op basis van onbekend werk ongeldig (Fasid) is. Het is ook noodzakelijk om de periode van het werk te definiëren, zoals dagelijks, maandelijks of jaarlijks. Op dezelfde wijze moet het loon van de werknemer worden gedefinieerd. Ibn Mas’oud zei: De Profeet ﷺ zei: “Als een van jullie een werknemer in dienst neemt, dan moet hij hem over zijn loon informeren.” Het is ook noodzakelijk om de inspanning te definiëren die de werknemer moet leveren. Dienovereenkomstig is het niet toegestaan om van de werknemer werk te eisen dat buiten zijn vermogen ligt. Allah (SWT) zei:

Hiring involves utilising the benefit of the hired thing. With regard to the worker, hiring is utilising his effort. It is necessary in hiring a worker, to define the work, the period of work, the wage and the effort. The work has to be defined so as not to become unknown, because hiring based on unknown work is invalid (Fasid). It is also necessary to define the period of work, such as daily, monthly or yearly. Similarly, the wage of the worker has to be defined. Ibn Mas’oud said: The Prophet (pbuh) (pbuh) said: “If any one of you employed a worker then He has to inform Him of his wage.” It is also necessary to define the effort that the worker has to expend. Accordingly it is not allowed to demand of the worker work that is beyond his capacity. Allah (swt) said:

“Allah legt een mens geen last op die hij niet kan dragen.” [Al-Baqarah: 286],

“Allah burdens not a person beyond his scope.” [Al-Baqarah: 286],

De Profeet ﷺ zei: “Als Ik jullie iets gebied, doe het dan voor zover jullie kunnen”, zoals overgeleverd door Bukhari en Muslim van Abu Hurairah. Van een werknemer mag niet worden gevraagd een inspanning te leveren die buiten zijn normale vermogen ligt. Omdat een echte weegschaal inspanning niet kan meten, is het vaststellen van het aantal werkuren per dag de best mogelijke maatstaf. Daarnaast moet ook het type werk worden gedefinieerd, zoals het graven van harde of zachte grond, het smeden van metaal of het zagen van stenen. Dit bepaalt ook de mate van inspanning. Het werk zou derhalve gedefinieerd zijn door het type, de duur, het loon en de inspanning die erin wordt gestoken te vermelden. Toen de Shar’a het aannemen van een werknemer toestond, legde zij bepalingen vast voor het definiëren van zijn werk in termen van type, duur, loon en inspanning. Het loon dat de werknemer ontvangt in ruil voor de uitvoering van het werk, is het bezit dat hij heeft verworven als resultaat van de inspanning die hij heeft geleverd.

The Prophet (pbuh) (pbuh) said: “If I commanded you of something, do of it as much as you can”, as narrated by Bukhari and Muslim from Abu Hurairah. The worker should not be asked to undertake effort except that which is within his ordinary capacity. As a real scale cannot measure effort, defining the number of working hours every day is the best possible measure. In addition the type of work has to be defined as well, such as digging hard or soft soil, forging a metal or cutting stones. This also determines the amount of effort. The work would have thus been defined by stating its type, duration, wage and the effort spent in it.When Shar’a allowed employing a worker, it laid out provision for defining his work in terms of the type, duration, wage and effort. The wage received by the worker, in return for his execution of the work, is the property He accrued as a result of the effort He spent.