6 De tweede manier van eigendom
6 The Second Means Of Ownership
Een andere vorm van eigendom is erfenis, die is vastgesteld door de onomstotelijke (Qat’i) tekst van de Qur’an, en het heeft bepaalde letterlijke regels die niet onderhevig zijn aan redenering. Hoewel de Qur’an de details van de erfenis heeft vermeld, zijn deze gedetailleerde regels algemene richtlijnen. Allah (SWT) zegt,
Another means of property ownership is inheritance, which is established by the definite (Qat’i) text of the Qur’an, and it has certain literal rules which are not subject to reasoning. Although the Qur’an has stated the details of inheritance, these detailed rules are general guidelines. Allah (swt) says,
“Wat betreft (de erfenis) voor jullie kinderen: aan de man komt een deel toe dat gelijk is aan het deel van twee vrouwen, en als zij (kinderen) vrouwen zijn en meer dan twee, dan is hun deel twee derde van de erfenis.” [An-Nisa: 11] Wij begrijpen vele regels uit Zijn spraak. Wij begrijpen dat het mannelijke kind het dubbele krijgt van wat het vrouwelijke kind krijgt. Wij begrijpen ook dat de kleinkind van de zoon wordt behandeld als het kind in gevallen waarin er geen (levende) kinderen zijn, omdat de kinderen van het mannelijke kind (de zoon) zijn inbegrepen in het woord ‘kinderen’. Dit is in tegenstelling tot de kinderen van de dochter, die niet worden behandeld als de kinderen van de zoon wanneer er geen (levende) kinderen zijn. Omdat de kinderen van de dochter taalkundig niet zijn inbegrepen in het woord ‘kinderen’. Wij begrijpen ook dat als de kinderen vrouwen waren, en meer dan twee in aantal, zij een deel hebben in twee derde van de erfenis. De Profeet ﷺ heeft voor de twee vrouwen een deel gemaakt dat gelijk is aan dat van hen die meer dan twee zijn, en de metgezellen (Sahabah) (ra) bereikten consensus (Ijma’) over die zaak. Dus de regel met betrekking tot de twee vrouwen is dezelfde regel als voor meer dan twee vrouwen. Deze regels zijn begrepen uit de algemene betekenis van het vers. Volgens deze regels verdient de erfgenaam zijn deel van de erfenis. Zo is een van de middelen van eigendom de erfenis volgens de regels daarvan, die gedetailleerd zijn in de Qur'an, de profetische traditie (Sunnah) en de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) (ra).
“Concerning (the inheritance) for your children: to the male is the equivalent of the portion of two females, and if they (children) were women more than two, then theirs is two-thirds of the inheritance.” [An-Nisa: 11] We understand many rules from His speech. We understand that the male child takes double that which the female child takes. We also understand that the child of the son is treated as the child in cases where there are no (living) children, because the children of the male child (son) are included in the word ‘children.’ This is contrary to the children of the daughter, who are not treated like the children of the son where there are no (living) children. Because the children of the daughter are not included linguistically in the word ‘children.’We understand also that if the children were females, and more than two in number, then they share in twothirds of the inheritance. The Prophet (pbuh) made for the two females a portion equivalent to those who are more than two, and the Sahabah (companions) (ra) made Ijma’a (consensus) on that matter. So the rule in regard to the two females is the same rule for more than two females. These rules have been understood from the general meaning of the verse. According to these rules, the inheritor deserves his portion of the inheritance. Thus, one of the means of property ownership is the inheritance according to its rules, which are detailed in the Qur’an, Sunnah and the Ijma’a of the Sahabah (ra).
Erfenis is een van de middelen waardoor het vermogen wordt verdeeld; hoewel het verdelen van het vermogen geen grondreden (Illah) is voor de erfenis, maar eerder een manifestatie van de werkelijkheid ervan. Zodra het vermogen is toegestaan om in bezit te worden genomen, kan het gedurende het leven van enkele individuen zich ophopen. Om te voorkomen dat een dergelijke ophoping van vermogen na hun dood voortduurt, is het noodzakelijk om een middel te hebben om het vermogen onder de mensen te verdelen. In de praktijk wordt waargenomen dat de erfenis het middel is om dit vermogen op natuurlijke wijze te verdelen. Door onderzoek wordt duidelijk dat er drie gevallen van erfenis zijn waardoor het vermogen wordt verdeeld:
Inheritance is one of the means by which the wealth is broken up; though the breaking up of the wealth is not an Illah (reason) for the inheritance, rather it is a manifestation of its reality. Once the wealth has been allowed to be possessed, it may then accumulate in the hands of a few individuals during their life. In order that such accumulation of wealth does not continue after their death, it is then necessary to have a means to divide the wealth amongst the people. It is observed in reality that the inheritance is the means of dividing this wealth naturally. Through examination, it is apparent that there are three cases of inheritance by which the wealth is broken up:
a. Het eerste geval is wanneer de erfgenamen de gehele erfenis ontvangen volgens de erfrechtelijke regels, waarbij alle rijkdom onder hen wordt verdeeld.
a. The first case is when the inheritors take the whole inheritance according to the laws of inheritance, whereby all the wealth is distributed amongst them.
b. Het tweede geval is wanneer er geen erfgenamen zijn die volgens de regels van het erfrecht recht hebben op de gehele nalatenschap. Een dergelijk geval zou zijn als een echtgenoot overlijdt en alleen een echtgenote achterlaat, of als een echtgenote overlijdt en alleen een echtgenoot achterlaat. In dergelijke gevallen krijgt de echtgenote slechts een kwart van de erfenis, en de echtgenoot krijgt slechts de helft van de nalatenschap, terwijl de rest van de erfenis in beide gevallen wordt nagelaten aan de staatskas (Bayt al-Mal).
b. The second case is when there are no inheritors who are entitled to take the whole property according to the rules of inheritance. Such a case would be if a husband died leaving behind only a wife or a wife died leaving behind only a husband. In such instances the wife takes only a quarter of the inheritance, and the husband takes only half of the property, while the rest of the inheritance in both cases is left to the Bait ul-Mal.
c. Het derde geval is wanneer er absoluut geen erfgenaam is, en in dit geval wordt de gehele nalatenschap in de staatskas (Bayt al-Mal) geplaatst, met andere woorden, het wordt aan de Staat nagelaten.
c. The third case is that when there is absolutely no inheritor at all, and in this case the whole property is put in the Bait ul-Mal, in other words it is left to the State.
De rijkdom wordt zo opgedeeld en het bezit wordt overgedragen aan de erfgenamen, waarna de uitwisseling van het bezit wordt hervat in een economische cyclus onder de mensen. Het bezit wordt niet in de handen van één specifiek persoon gehouden, waardoor de rijkdom zich zou ophopen.
The wealth is thus broken up and the property is transferred to the inheritors, where the exchange of the property resumes in an economic cycle amongst the people. The property is not kept in the hands of a particular person where the wealth accumulates.
Erfelijkheid is een wettige wijze van eigendom, dus iedereen die iets erft, is er wettelijk eigenaar van. Erfelijkheid is daarmee een van de wijzen van eigendom die de islamitische sharia heeft toegestaan.
Inheritance is a legal means of property ownership, so anybody who inherits a thing owns it legally. Thus the inheritance is one of the means of property ownership, which the Islamic Shari’ah has permitted.