Dit is een vennootschap waarin twee of meer personen deelnemen met enkel hun lichaam, zonder hun kapitaal. Zij delen in datgene wat zij verkrijgen door hun arbeid, of deze nu van intellectuele of fysieke aard is. Voorbeelden van dergelijke arbeid zijn ambachtslieden die samenwerken met behulp van hun vakmanschap en de winst onderling verdelen, zoals ingenieurs, artsen, vissers, dragers, timmerlieden, automobilisten en dergelijke. Het is niet noodzakelijk dat de partners van hetzelfde vak zijn, noch dat zij allen ambachtslieden zijn. Het is toegestaan dat ambachtslieden van verschillende vakken zich verenigen in een toegestane (Halal) vorm van winst. Hun partnerschap is geldig (Sahih), net alsof zij van hetzelfde vak waren. Het is acceptabel dat de partners een specifieke rol in het bedrijf vervullen, zodat de een het bedrijf bestuurt, de ander het geld ontvangt en de derde met zijn handen werkt. Dit betekent dat het toegestaan is voor arbeiders in een fabriek om een partnerschap met elkaar aan te gaan, ongeacht of zij allen het productieproces begrijpen. Zij kunnen zich verenigen met andere ambachtslieden, arbeiders, klerken en bewakers, en zij kunnen allen partner worden in de fabriek. Er wordt echter gesteld dat het werk waarin zij zich verenigen met het oog op winstmaking toegestaan (Halal) moet zijn. Als het type werk verboden (Haram) is, dan is het vormen van een vennootschap die dergelijk werk verricht verboden (Haram).