Dit is een vennootschap waarin twee of meer personen deelnemen met enkel hun lichaam, zonder hun kapitaal. Zij delen in datgene wat zij verkrijgen door hun arbeid, of deze nu van intellectuele of fysieke aard is. Voorbeelden van dergelijke arbeid zijn ambachtslieden die samenwerken met behulp van hun vakmanschap en de winst onderling verdelen, zoals ingenieurs, artsen, vissers, dragers, timmerlieden, automobilisten en dergelijke. Het is niet noodzakelijk dat de partners van hetzelfde vak zijn, noch dat zij allen ambachtslieden zijn. Het is toegestaan dat ambachtslieden van verschillende vakken zich verenigen in een toegestane (Halal) vorm van winst. Hun partnerschap is geldig (Sahih), net alsof zij van hetzelfde vak waren. Het is acceptabel dat de partners een specifieke rol in het bedrijf vervullen, zodat de een het bedrijf bestuurt, de ander het geld ontvangt en de derde met zijn handen werkt. Dit betekent dat het toegestaan is voor arbeiders in een fabriek om een partnerschap met elkaar aan te gaan, ongeacht of zij allen het productieproces begrijpen. Zij kunnen zich verenigen met andere ambachtslieden, arbeiders, klerken en bewakers, en zij kunnen allen partner worden in de fabriek. Er wordt echter gesteld dat het werk waarin zij zich verenigen met het oog op winstmaking toegestaan (Halal) moet zijn. Als het type werk verboden (Haram) is, dan is het vormen van een vennootschap die dergelijk werk verricht verboden (Haram).

This is a company in which two or more persons participate by their bodies only, without their capital. They share in that which they gain by their labour of whether an intellectual or physical nature. Examples of such labours are by craftsmen who share in work using their craft and divide that which they profit amongst themselves such as engineers, doctors, fishermen, porters, carpenters, car drivers and the like. It is not necessary that the partners be of the same craft, nor that they are all craftsmen. It is allowed that craftsmen of different crafts associate in an allowable (Halal) form of profit. Their partnership is valid (Sahih) just as if they were of the same craft. It is acceptable for the partners to perform a particular role in the company, so that one administers the company, another receives the money and the third works by his hands. This means that it is allowed for labourers in a factory to enter into partnership together, whether or not all of them understand the process of manufacturing. They can associate with other craftsmen, labourers, clerks and guards, and they can all become partners in the factory. However, it is stipulated that the work they associate together in for the purpose of making a profit be Halal. If the type of work is Haram, then to form a company undertaking such work is forbidden.

De winst in de maatschap van lichamen wordt verdeeld volgens de overeenkomst van de partners, of dit nu gelijk of naar voorkeur is. Want het is datgene wat de winst heeft voortgebracht, en aangezien het de partners is toegestaan om te verschillen in arbeid, is het hen toegestaan om te verschillen in de winst die uit die arbeid voortvloeit. Elke partner heeft het recht om al zijn loon van zijn werkgever te innen, en de prijs van de goederen die hij heeft vervaardigd te eisen van toekomstige kopers. Op dezelfde wijze heeft degene die hen in dienst heeft genomen, of degene die goederen van hen heeft gekocht, het recht om alle lonen of de volledige prijs van de goederen aan een van hen te betalen. Hij zal van verantwoordelijkheid zijn vrijgesteld zodra hij de betaling aan een van hen heeft verricht. Zelfs als slechts één van de partners heeft gewerkt, wordt de opbrengst nog steeds onder hen allen verdeeld, omdat de arbeid door hen allen gezamenlijk wordt gegarandeerd, en door hun gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de arbeid. Met andere woorden, het loon verdient om gedeeld te worden. Met andere woorden, het loon is voor hen allen, aangezien de verantwoordelijkheid door hen allen wordt gedragen. Het is geen van hen toegestaan om namens hemzelf een persoon als partner in de maatschap aan te stellen, of om een persoon in dienst te nemen om de arbeid namens hem als partner te verrichten. Hijzelf moet degene zijn die de arbeid rechtstreeks afhandelt, aangezien het contract dit voorschrijft in dit type maatschap. Elke partner is echter toegestaan om werknemers in te huren, en een dergelijke inhuur zou door de maatschap en voor de maatschap zijn, zelfs als slechts één van de partners de aanstelling heeft afgehandeld. De werknemer zou dan niet de eigen plaatsvervanger, agent of werknemer van die partner zijn. De beschikking van elke partner zou namens de maatschap zijn, en ieder van hen is gebonden aan de arbeid die door zijn partner is aanvaard.

The profit in the company of bodies is distributed according to the agreement of the partners, whether equally or preferentially. For it is that which produced the profit and since it is allowed for the partners to differ in work, it is allowed that they differ in profit which is derived from the work. Each of the partners has the right to collect all of their wages from their employer, and to demand the price of the goods they manufactured from prospective purchasers. Similarly, the one who employed them or the one who bought goods from them has the right to pay all wages or to pay the whole price of the goods to anyone of them. He will be cleared of responsibility once He has made the payment to any one of them. Even if only one of the partners worked, the income is still divided amongst all of them, because the work is guaranteed by all of them together, and through their joint responsibility for the work. The wage in other words, deserves to be shared. In other words, the wage is for all of them as the responsibility is carried by all of them. None of them is allowed to deputise on his behalf a person as partner in the company or to employ a person to do the work on his behalf as a partner. He himself must be the one who handles the work directly as the contract stipulates this in this type of company. However, each partner is allowed to hire employees and such hiring would be by the company and for the company, even if only one of the partners handled the employment. The employee would then not be that partner’s own deputy, agent or employee. The disposal of each partner would be on behalf of the company, and every one of them is bound by the work accepted by his partner.

Deze vorm van gezelschap is toegestaan vanwege wat Abu Dawud en al-Athram overleverden (Hadith) van Abu ‘Ubaydah van zijn vader, ‘Abdullah ibn Mas’ud, die zei: “Ik deelde met ‘Ammar ibn Yasir en Sa’ad ibn Abu Waqqas in alles wat wij verkregen op de dag van Badr. Sa’ad kwam met twee gevangenen, terwijl ‘Ammar en ik niets meebrachten” en de Boodschapper van Allah ﷺ stemde hier bij beiden mee in. Ahmad ibn Hanbal zei: “De Boodschapper van Allah ﷺ verbond hen met elkaar.” Deze overlevering (Hadith) is een expliciet bewijs voor de partnerschap van lichamen van een groep van de metgezellen (Sahabah) om een handeling uit te voeren, namelijk het vechten tegen de vijanden, en om onder henzelf datgene te verdelen wat zij verkregen aan buit indien zij de strijd wonnen. Wat betreft de regel over de buit die in strijd lijkt met deze partnerschap, dit is niet relevant voor deze overlevering (Hadith) omdat de regel over de buit werd geopenbaard na de slag van Badr. Toen dit gezelschap van lichamen plaatsvond, was er nog geen regel over de buit. Bovendien heeft de regel over de buit die na de slag werd geopenbaard de gezelschap die daarvoor plaatsvond niet opgeheven. Integendeel, het verduidelijkte de aandelen van de weldoeners, en de regel van het gezelschap van lichamen blijft zoals vastgesteld door deze overlevering (Hadith).

This form of company is allowed due to what Abu Dawud and al- Athram narrated from Abu ‘Ubaydah from his father, ‘Abdullah ibn Mas’ud, who said: “I shared with ‘Ammar ibn Yasir and Sa’ad ibn Abu Waqqas in whatever we gained at the day of Badr. Sa’ad came with two captives, while ‘Ammar and I brought nothing” and the Messenger of Allah (pbuh) consented to this to both of them. Ahmad ibn Hanbal said: “The Messenger of Allah (pbuh) associated them together.” This Hadith is an explicit evidence about the partnership of bodies of a group of the Sahabah to perform an action, which was fighting against the enemies, and to divide amongst themselves that which they gained in terms of booty if they won the battle. With respect to the rule of the booties being in disagreement with this partnership, this is not relevant to this Hadith because the rule of the booties was revealed after the battle of Badr. When this company of bodies occurred there was not yet any rule of booties. In addition, the rule of booties which was revealed after the battle did not abrogate the company which occurred before. Rather it clarified the shares of the benefactors, and the rule of the company of bodies remains as established by this Hadith.