De Islam heeft het laten circuleren van valuta tussen alle burgers tot een verplichting gemaakt, en het heeft het verboden om een dergelijke circulatie te beperken tot een bepaalde groep mensen ten koste van anderen. Allah (SWT) zegt:

Islam has made the circulation of currency between all citizens an obligation, and it has forbidden the restriction of such circulation to a certain group of people to the exclusion of others. Allah (swt) says:

“Opdat het niet uitsluitend onder de rijken onder jullie circuleert.” [Al-Hashr: 7]

“Lest it circulates solely among the wealthy from amongst you.” [Al-Hashr: 7]

Indien er een buitensporige ongelijkheid zou bestaan tussen individuen binnen de samenleving wat betreft het veiligstellen van behoeften, en indien de samenleving vernieuwd opgebouwd zou moeten worden, of indien deze ongelijkheid werd veroorzaakt door verwaarlozing van of onverschilligheid tegenover de implementatie van de islamitische regels, dan zou de Staat verplicht zijn de situatie te herstellen door financiële bijstand te verlenen aan degenen die hulp nodig hebben, totdat deze basisbehoeften zijn bevredigd en totdat er een evenwicht in de verdeling is bereikt. De Staat zou moeten streven naar het verstrekken van zowel roerende als onroerende goederen, aangezien het doel niet alleen moet zijn om iemands behoeften tijdelijk te vervullen, maar ook om de middelen te bieden die het individu zouden helpen in zijn streven om zijn eigen behoeften op de lange termijn te vervullen. Indien de Staat een tekort aan middelen zou hebben, en indien haar inkomsten onvoldoende zouden zijn om een dergelijk evenwicht binnen de samenleving te creëren, dan zou het onjuist zijn om belastingen op te leggen aan haar burgers om een dergelijk evenwicht teweeg te brengen, aangezien deze zaak niet de plicht is van alle moslims; zij zou er eerder naar moeten streven om middelen te genereren uit andere bronnen dan belastingen, zoals de oorlogsbuit en publieke eigendommen, om zo het evenwicht te herstellen. Daarom, wanneer de Staat voelt dat er een ongelijkheid is in het economische evenwicht binnen de samenleving, dient zij deze ongelijkheid aan te pakken door financiële bijstand uit de schatkist te verstrekken aan degenen die hulp nodig hebben, mits er middelen beschikbaar zijn die zijn verkregen uit de buit en publieke eigendommen.

If there were an excessive disparity between individuals within society in terms of securing the needs, and if society needed to be rebuilt anew, or if this disparity was caused by neglect of or the indifference in the implementation of the Islamic rules, the State would be under obligation to redress the situation by handing out financial assistance to those in need, until these basic needs were satisfied, and until a balance in distribution was struck. The State should endeavour to provide both movable and immovable commodities, for its aim should not only be to temporarily fulfil one’s needs, but also to provide the means which would assist the individual in his quest to fulfil his own needs over the long term. If the State were short of funds, and if its revenues were insufficient to generate such a balance within society, it would be wrong for it to impose taxes on its citizens for the sake of bringing about such balance, for this matter is not the duty of all the Muslims; it should rather endeavour to generate funds from sources other than taxes, such as the war booties and public properties in order to bring about the balance. Therefore, whenever the State feels that there is a disparity in the economic balance within society, it should address this disparity by handing out financial assistance from the treasury to those in need, provided funds gained from booties and public properties were available.

Toen de Boodschapper van Allah ﷺ besefte dat er een ongelijkheid in rijkdom bestond tussen de emigranten (Muhajirun) en de helpers (Ansar), verdeelde Hij ﷺ de buit verkregen van Bani Nadheer uitsluitend onder de emigranten (Muhajirun), om een economisch evenwicht te creëren. Er is overgeleverd ‘dat toen de Boodschapper van Allah ﷺ Bani Nadheer vreedzaam veroverde en vervolgens de Joden daaruit verdreef, de moslims de Boodschapper van Allah ﷺ vroegen om de buit onder hen te verdelen; waarna Allah (SWT) de volgende verzen openbaarde:

When the Messenger of Allah (pbuh) realised that there had been a disparity in wealth between the Muhajireen and the Ansar, He (pbuh) divided the booty gained from Bani Nadheer exclusively among the Muhajireen, in order to generate an economic balance. It has been reported ‘that when the Messenger of Allah (pbuh) peacefully conquered Bani Nadheer and then expelled the Jews from it, the Muslims asked the Messenger of Allah (pbuh) to divide the booty among them; so Allah (swt) revealed the following verses:

“Wat Allah aan Zijn Boodschapper van hen heeft geschonken, daarvoor heb jij een expeditie gemaakt” [Al-Hashr: 6]

“What Allah has bestowed on His Messenger from them, for this you have madeno expedition” [Al-Hashr: 6]

Dus Allah (SWT) had de rijkdom die verkregen was van Bani Nadheer exclusief ter beschikking gesteld aan de Boodschapper van Allah ﷺ, om uit te geven op de wijze die Hij passend achtte. De Boodschapper van Allah ﷺ verdeelde het onder de emigranten (Muhajirun) en gaf niets daarvan aan de helpers (Ansar), behalve aan Abu Dajana Sammak ibn Kharsha en Sahl ibn Haneef, die op dat moment beiden arm waren, net als de emigranten (Muhajirun). Er is overgeleverd op gezag van Ibn Abbas dat de Boodschapper van Allah ﷺ tegen de helpers (Ansar) zei: “Als jullie willen, zou ik jullie kunnen vragen om jullie huizen en jullie rijkdom met de emigranten (Muhajirun) te delen en deze buit onder jullie te verdelen, of als jullie willen, kunnen jullie jullie huizen en jullie rijkdom behouden en zal ik niets van deze buit aan jullie hoeven te geven.” Hierop zeiden de helpers (Ansar): ‘Wij delen liever onze huizen en rijkdom met onze broeders en laten hen ook de buit hebben.’ Allah (SWT) openbaarde toen:

So Allah (swt) had placed the wealth gained from Bani Nadheer exclusively at the disposal of the Messenger of Allah (pbuh), to spend in whichever way He deemed fit. The Messenger of Allah (pbuh) divided it among the Muhajireen and did not give any of it to the Ansar except to Abu Dajana Sammak ibn Kharsha and Sahl ibn Haneef who both were at that time poor just like the Muhajireen.’ It has been reported on the authority of Ibn Abbas that the Messenger of Allah (pbuh) said to the Ansar: “If you wish I could ask you to share your homes and your wealth with the Muhajireen and divide among you this booty, or if you wish you could keep your homes and your wealth and I shall not have to give you anything from this booty.” Upon this the Ansar said: ‘We would rather share our homes and wealth with our brothers and let them have the booty as well.’ Allah (swt) then revealed:

“Maar zij geven hen de voorkeur boven zichzelf, ook al was er sprake van armoede bij henzelf” [Al-Hashr: 9] Daarom, zeggende Allah (SWT):

“But they give them preference over themselves even though poverty was their own lot” [Al-Hashr: 9] Therefore, Allah (swt) saying:

“Opdat het niet uitsluitend onder de rijken onder jullie circuleert.” [Al-Hashr: 7]

“Lest it circulates solely among the wealthy from amongst you.” [Al-Hashr: 7]

betekent dat het niet enkel onder de rijken mag circuleren. Het Arabische woord “Doola” betekent het object dat circuleert of van hand tot hand gaat onder de mensen; het verwijst ook naar het circulerende vermogen; dit betekent dat de buit die naar recht aan de armen verleend zou moeten worden om hen te helpen in hun levensonderhoud, niet uitsluitend onder de rijken mag circuleren.

means lest it circulates only amongst the rich. The Arabic word “Doola” means the object that circulates or changes hands amongst people; it also refers to the circulated wealth; this means that the booty which by right should be granted to the poor to help them secure a living, should not be exclusively circulated among the rich.

De buit van Bani Nadheer, die deel uitmaakt van de middelen van de Bait ul-Mal die toebehoren aan alle moslims, werd uitsluitend verdeeld onder de armen terwijl de rijken werden uitgesloten, om een evenwicht te creëren in de voorziening van de basisbehoeften binnen de samenleving. Het uitkeren van financiële steun uit de schatkist wordt uitgevoerd door de Staat, mits deze middelen niet van de moslims zijn geïnd, maar eerder uit de oorlogsbuit en de inkomsten van publieke eigendommen. Indien de middelen van de moslims zijn geïnd, mogen deze niet worden uitgegeven om een dergelijk evenwicht te creëren. Deze aanpak dient te allen tijde te worden gevolgd, aangezien de regel berust op de algemeenheid van de bepaling en niet op de bijzonderheid van de oorzaak. Daarom moet de kalief ervoor zorgen dat het economisch evenwicht wordt gevestigd door uitsluitend financiële bijstand aan de armen uit te keren uit de middelen van de schatkist, die toebehoren aan alle moslims, waardoor wordt gewaarborgd dat het economisch evenwicht behouden blijft. Dit wordt echter niet beschouwd als onderdeel van de vaste uitgaven van de schatkist, maar eerder als een middel voor een specifieke situatie uit specifieke middelen.

The booty of Bani Nadheer, which is part of the funds of the Bait ul- Mal that belonging to all the Muslims, was exclusively shared among the poor while the rich were excluded, in order to strike a balance in the provision of the basic needs within the society. Handing out financial aid from the treasury is performed by the State, provided these funds have not been collected from the Muslims, but rather from the war booties and the public properties revenues. If the funds have been collected from the Muslims, it should not be spent on generating such a balance. This approach should be followed at all times, for the precept lies in the generality of expression not in the particularity of the cause. Therefore, the Khalifah must ensure that the economic balance is established by handing out financial assistance exclusively to the poor from the treasury’s funds, which belong to all the Muslims, thereby ensuring that economic balance is maintained. However, this is not considered to be part of the fixed expenditure of the treasury, but rather a remedy for a specific situation from specific funds.