13.4 Coöperatieve verenigingen

13.4 Coöperatieve verenigingen - Het economische systeem van de Islam | Quran Course

1. De Coöperatie is een vennootschap, dus zij moet voldoen aan de voorwaarden van een vennootschap zoals gesteld door de Shar’a om geldig te zijn. De vennootschap in de Islam is een contract tussen twee of meer personen, waarbij zij overeenkomen een economisch project te runnen met het oogmerk om winst te behalen. Daarom moet er een lichaam bestaan, zodat de activiteit van de vennootschap door partners wordt uitgevoerd. Met andere woorden, de vennootschap moet een lichaam (partner) bevatten die een aandeel in de vennootschap heeft om juridisch te zijn. Dus indien er geen partner in de vennootschap bestaat die aandelen daarin heeft en daarnaast het werk uitvoert waarvoor de vennootschap is opgericht, dan bestaat er geen vennootschap. Wanneer we deze voorwaarden toepassen op Coöperaties, zien we dat zij geen juridisch geldige vennootschappen zijn, omdat zij enkel gebouwd zijn op eigendom (kapitaal). Zij zijn niet gebaseerd op een overeenkomst om werk uit te voeren; de overeenkomst is het verstrekken van kapitaal en het instellen van een management dat de activiteiten (het werk) zal runnen. Daarom verenigen de mensen die zich bij de vennootschap hebben ingeschreven zich enkel via hun eigendommen (kapitaal); de vennootschap heeft dus geen lichaam. Dienovereenkomstig vertegenwoordigt de Coöperatie geen juridische vennootschap, aangezien zij geen lichaam bevat. In de eerste instantie wordt zij als niet-bestaand beschouwd, aangezien de vennootschap een contract is om kapitaal te beheren, en deze handeling een lichaam vereist. Wanneer een vennootschap geen lichaam heeft, slaagt zij er niet in een vennootschap te zijn vanuit het oogpunt van de Shar’a.

1. The Co-operative is a company, so it should fulfil the conditions of a company as stated by the Shar’a in order to be valid. The company in Islam is a contract between two or more persons, in which they agree to run an economic project for the purpose of achieving a profit. Therefore, there must be a body so that the activity of the company is carried out by partners. In other words, the company should include a body (partner) who has a share in the company to be legal. Thus if there did not exist a partner in the company who has shares in it and additionally runs the work which the company was established for, then no company exists. If we apply these conditions to Co-operatives we find that they are not legally valid companies, because they are built upon property (capital) only. They are not based on an agreement to carry out work; the agreement is to provide capital and establish a management that will run its activities (work). Therefore, the people who subscribed to the company only associate together via their properties (capital); thus the company does not have a body. Accordingly, the Co-operative does not represent a legal company, as it does not include a body. It is considered non-existent in the first instance as the company is a contract to manage capital, and this action requires a body. When a company has no body, it fails to be a company from the Shar’a point of view.

2. Bovendien is het niet toegestaan om winsten te verdelen op basis van aankopen of volgens de productie, in plaats van naar verhouding van het kapitaal of naar verhouding van het werk. Indien het bedrijf is gesloten op basis van kapitaal, dan moet de winst worden bepaald aan de hand van het kapitaal, en indien het is gesloten op basis van werk, dan moet het ook worden bepaald aan de hand van het werk. De winst volgt dus ofwel het kapitaal, ofwel het werk, of beide. Het is echter niet toegestaan om de verdeling van de winst te stipuleren op basis van aankopen of op basis van de productie, omdat dit volgens de mening van de Shar’a in strijd is met het contract. En elke voorwaarde die in strijd is met wat door het contract vereist wordt, of die niet in het belang van het contract is, is een ongeldige voorwaarde (Fasid). Het verdelen van de winst op basis van aankopen of op basis van de productie is in strijd met wat door het contract vereist wordt, omdat het contract naar het inzicht van de Shar’a van toepassing is op het vermogen (kapitaal) of het werk, waardoor de winst in verhouding moet staan tot het kapitaal of het werk. Indien het wordt gestipuleerd op basis van aankopen of de productie, zou dit een ongeldige (Fasid) voorwaarde zijn.

2. Furthermore, distributing profits proportional to purchases or according to production, rather than relative to the capital or relative to the work is not allowed. If the company was concluded on the basis of capital then the profit should be determined by the capital, and if it was concluded on the basis of work it should also be determined by work. So the profit follows either the capital or the work, or both of them. But to stipulate the distribution of the profit according to purchases or according to production is not allowed, because this contradicts the contract in the opinion of the Shar’a. And every condition that contradicts what is required by the contract or it is not for the interest of the contract, is an invalid condition (Fasid). Distributing the profit according to purchases or according to the production contradicts what is required by the contract, because the contract in the view of the Shar’a, applies upon the property (capital) or the work, so the profit should be in proportion with the capital or the work. If it is stipulated according to purchases, or the production, it would be an invalid (Fasid) condition.