Een van de middelen van eigendom is de behoefte aan bezit voor levensonderhoud. Dit komt doordat levensonderhoud een recht is voor ieder mens, dus Hij moet levensonderhoud hebben als een recht voor hem, en niet als een gunst of als een privilege. Het middel waarmee een burger van de Islamitische Staat zijn levensonderhoud veiligstelt, is werk. Als het voor hem moeilijk is om werk te vinden, moet de Staat dit voor hem beschikbaar maken, omdat zij de verzorger van de burgers is en verantwoordelijk is voor het voorzien in hun behoeften. De Profeet ﷺ zei: “De imam is een verzorger (ra’i), en hij is verantwoordelijk voor zijn onderdanen,” overgeleverd door Bukhari van Ibn Umar. Als het voor hem moeilijk was om werk te vinden of als hij niet in staat was om te werken vanwege ziekte, ouderdom of enige reden van beperking, dan wordt zijn levensonderhoud een plicht voor degenen voor wie de sharia (shari’ah) verantwoordelijk heeft gesteld voor zijn financiële ondersteuning. Als er geen dergelijke persoon was, of als er wel een was maar hij niet in staat was hem financieel te ondersteunen, dan wordt de staatskas (Bayt al-Mal), of de Staat, verantwoordelijk voor het bieden van de vereiste ondersteuning. Bovendien heeft een dergelijke persoon een ander recht op de staatskas (Bayt al-Mal), namelijk de armenbelasting (Zakah). Allah zei: