الله تبارک و تعالی فرموده است: {و از مردم کسی است که سخنش دربارهٔ زندگی دنیا تو را به شگفتی می‌اندازد و خدا را بر آنچه در دلش است گواه می‌گیرد، با این حال سخت‌ترین دشمنان است. و چون پشت کند، می‌کوشد در زمین فساد برانگیزد و کشت و نسل را تباه سازد، و خدا فساد را دوست ندارد} (البقرہ: ۲۰۴-۲۰۵)

Allah, the Almighty has said, {There is the type of man whose speech about this worldly life may dazzle thee and he calls Allah to witness about what is in his heart, yet he is the most contentious of enemies. When he turns his back, his aim everywhere is to spread mischief through the earth and destroy crops and progeny but Allah loveth not mischief} (AI-Baqarah: 204-205)

امام غزالی (رحمه الله) گفت: «عیب‌جویی از سخن دیگری عبارت است از حمله به سخن کسی با آشکار ساختن اشتباهات آن، بی‌آنکه انگیزه‌ای جز تحقیر دیگری و نمایش زیرکی خود داشته باشد.» او همچنین گفت: «مجادله آن است که به روشن ساختن مواضع گوناگون فقهی و استدلال برای آن‌ها بپردازد.» و دربارهٔ جدال نیز گفت: «جدال، پافشاری در سخن برای رسیدن به هدف است، خواه آن هدف مالی باشد یا غیرمالی. این پافشاری ممکن است از خود آغاز شود یا در پاسخ به دیگری باشد.»

Imam AI-Ghazali (may Allah have mercy on him) said, " Picking apart another's words consists of attacking another's speech by revealing the mistakes in it, involving no other motive than contempt for the other and displaying one's cleverness. He also said, disputation is what relates to clarifying various legal positions and making a case for them. Concerning arguing, he also said, "Arguing is importunateness in speech to gain one's end, whether monetary or other. It may be initiated by oneself or in response to another.